Dergiler / İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi / 2006 / Cilt: 0 - Sayı: 35

Türkiye'de Kentsel Dönüşümün Uygulanabilirliği Üzerine Düşünceler

Proposals on Applicability of Urban Regeneration

Sayfa
215–233
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Çalışmada, ülkemizin planlama süreci ve mevzuatı içinde kentsel dönüşümün yeri konusunda Ankara, İzmir ve İstanbul’da yapılan yerel yönetimler araştırmasının sonuçlarını da içeren saptamalar yapılacak; sonuç olarak öneriler sunulacaktır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın amacı kentsel dönüşüm olgusunu planlama, mevzuat ve yönetim tabanında bir yaklaşım olarak ele almak suretiyle, Türkiye’de kentsel dönüşümün uygulanabilirliğini irdelemek ve bu konuda öneriler oluşturmaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmada, ülkemizin planlama süreci ve mevzuatı içinde kentsel dönüşümün yeri konusunda Ankara, İzmir ve İstanbul’da yapılan yerel yönetimler araştırmasının sonuçlarını da içeren saptamalar yapılacak; sonuç olarak öneriler sunulacaktır.
💡
Sonuç & Katkı:Öneriler Türkiye’de sürekli bir devingenlik içinde bulunan kentlerin sürdürülebilirliğini sağlamanın temel kurallarından olan kentsel dönüşümü etkin kılmak üzere ilkelerin saptanması, planlama, mevzuat ve yönetim zemininde yapılması gerekli düzenlemelerden oluşmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu araştırmanın amacı kentsel dönüşüm olgusunu planlama, mevzuat ve yönetim tabanında bir yaklaşım olarak ele almak suretiyle, Türkiye’de kentsel dönüşümün uygulanabilirliğini irdelemek ve bu konuda öneriler oluşturmaktır. Çalışmada, ülkemizin planlama süreci ve mevzuatı içinde kentsel dönüşümün yeri konusunda Ankara, İzmir ve İstanbul’da yapılan yerel yönetimler araştırmasının sonuçlarını da içeren saptamalar yapılacak; sonuç olarak öneriler sunulacaktır. Öneriler Türkiye’de sürekli bir devingenlik içinde bulunan kentlerin sürdürülebilirliğini sağlamanın temel kurallarından olan kentsel dönüşümü etkin kılmak üzere ilkelerin saptanması, planlama, mevzuat ve yönetim zemininde yapılması gerekli düzenlemelerden oluşmaktadır.

Abstract

The objective of this research is to examine the applicability of the urban regeneration in Turkey, having considered the act of urban regeneration as an approach based on planning, regulations and governance, and to develop suggestions in this respect. In this study, we hereby aim to make determinations containing the results of such researches carried out before the local governments of Ankara, Izmir and Istanbul under the planning process of our country and the relevant by-laws, and consequently the suggestions will be made accordingly.The relevant proposals and suggestions will be comprised of the arrangements that require to be carried out on the basis of planning, by-laws and administration so as to give influence to the urban regeneration which is one of the basic rules of providing the sustainability of the cities which are in continuous change today in Turkey.”

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZDEN, P. P. (2022). Türkiye'de Kentsel Dönüşümün Uygulanabilirliği Üzerine Düşünceler. İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 35, 215–233. https://ajindex.com/articles/554875

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Aydınlı, H.İ., (2004) Sosyo-Ekonomik Dönüşüm Sürecinde Belediyeler, Nobel Yay., Dağ., Ankara Bailey, N. (2004)., Konuta Yönelik Dönüşüm: Glasgow Deneyimi, Uluslararası Kentsel Dönüşüm Uygulamaları Sempozyumu: Küçükçekmece Atölye Çalışması, 27-30 Kasım 2004
  2. İstanbul Bailey, N. and Robertson, D., (1997).
  3. Housing Renewal, Urban Policy and Gentrification, Urban Studies, 34, 4, sf. 561-578
  4. Bonacorsi, G., (1996). Significance and Development of Hyper-Centers in European Metropolitan Areas, Town Planning and Sustainable Development, Habitat II City Summit, 3-8,
  5. İstanbul.
  6. Cullingworth, B., (1997).
  7. Planning in the USA Policies, Issues and Processes, London. Çubuk, M., (1998).
  8. Çağdaş Kentsel Kültür Mirası, Kentsel Koruma-Yenileme ve Uygulamalar Sempozyumu, Sunuşlar-Sonuçlar ve Bir Değerlendirme, İstanbul.
  9. Elander, I., (1995). Policy Networks and Housing Regeneration in England and Sweden, Urban Studies, 32, 6, sf. 913-934 European Commission, (1996).
  10. European Sustainable Cities, Report by the Expert Group on the Urban Environment, Italy Gökbulut Ö., (1996). Kentsel Yenilemenin Değişen Anlam ve Boyutları, Planlama Dergisi, Ocak-Aralık 1996, TMMOB Şehir Plancıları Odası Yay. 14, Ankara, sf. 34-38 Görgülü Z., 2002.
  11. Açılış Konuşması, Konut Politikaları, Aktörler, Roller ve Değişim Paneli, 6 Kasım 2001, Yayına hazırlayanlar: Özden P. P., Turgut S., Karakaş İ., Yapım: Pusula, Baskı:
  12. Erkam, İstanbul Göymen, K., (1997). Türkiye’de Kent Yönetimi, Boyut Matbaacılık, İstanbul. Imrie R. And Thomas H., (1997).
  13. Law, Legal Struggles and Urban Regeneration: Rethinking the Relationships, Urban Studies, 34, 9, sf. 1401-1418 Jacobs B., and Dutton C., (2000).
  14. Social and Community Issues, Urban Regeneration, A Handbook, ed. Roberts B. and Skyes H., Sage Publications, London, Thousand Oaks, New Delhi, 109-128. Kazancı M., 1976.Yerel Yönetimler Üzeirne Birkaç Not, Amme İdaresi Dergisi, C:16, Sa: 4, sf. 36-51 Keleş R., (2000).
  15. Kentleşme Politikası, İmge Kitabevi,
  16. Ankara.
  17. Özdemir D., Özden P., Turgut S., (2005). Kentsel Dönüşümde Avrupa Deneyimi: Kuram ve Uygulamaya İlişkin Bir Değerlendirme, Ege Mimarlık, 2005/1 – 53, sf. 22-29 Özden P. P., (2002). Yasal Ve Yönetsel Çerçevesiyle Şehir Yenileme Planlaması Ve Uygulaması: Türkiye Örneği, Doktora Tezi, İstanbul Teknik Üniversitesi,
  18. Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul Özden P. P., (2004).Etkin ve Çağdaş Kent Yönetim Sistemi Arayışı İçinde Yerel Yönetimlerin Sosyal Programları ve Kentsel Yenileme, Kent Gündemi, 6, sf. 59-70 Stewart J. ve diğ., (1