Dergiler / İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi Seri B / 2007 / Cilt: 57 - Sayı: 2

Bazı mera bitkilerinde yem verimi ile bitki özellikleri arasındaki ilişkiler

Relationship between herbage yield and plant characteristics for some range forage plants

Sayfa
145–162
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuçlara göre Domuz ayrığı (Dactylis glomerata L.) bitkisi ve Çok yıllık çim (Lolium perenne L.) bitkilerinde sıkıştırılmış tepe çapı, Kısır brom (Bromus sterilis L.) ve Çayır yulafı (Avena sativa L.) bitkilerinde dip örtü çapı, Çayır salkım otu(Poa pratensis L.) bitkisinde ortalama yaprak boyu ve Tüylü balotu (Holcus lanatus L.) bitkisinde tepe çapı ile yem verimi arasında en yüksek korelasyon ilişkisi bulunmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Mera amenajmanı çalışmalarında mera alanında yer alan vejetasyonun yem veriminin belirlenmesi otlatma planlarının hazırlanması ve faydalanma yüzdesinin belirlenmesi açısından son derece önemlidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Mera amenajmanı çalışmalarında yem verimini belirleme yöntemlerinden bir tanesi de bitkilerin çeşitli özellikleri ile yem verimleri arasındaki ilişkilerden faydalanılmasıdır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuçlara göre Domuz ayrığı (Dactylis glomerata L.) bitkisi ve Çok yıllık çim (Lolium perenne L.) bitkilerinde sıkıştırılmış tepe çapı, Kısır brom (Bromus sterilis L.) ve Çayır yulafı (Avena sativa L.) bitkilerinde dip örtü çapı, Çayır salkım otu(Poa pratensis L.) bitkisinde ortalama yaprak boyu ve Tüylü balotu (Holcus lanatus L.) bitkisinde tepe çapı ile yem verimi arasında en yüksek korelasyon ilişkisi bulunmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Mera amenajmanı çalışmalarında mera alanında yer alan vejetasyonun yem veriminin belirlenmesi otlatma planlarının hazırlanması ve faydalanma yüzdesinin belirlenmesi açısından son derece önemlidir. Mera amenajmanı çalışmalarında yem verimini belirleme yöntemlerinden bir tanesi de bitkilerin çeşitli özellikleri ile yem verimleri arasındaki ilişkilerden faydalanılmasıdır. Bu çalışmanın amacı bazı mera bitkilerinde yem verimi ile bazı bitki özellikleri (bitki başaklı boyu, bitki boyu, dip örtü çapı, tepe çapı, sıkıştırılmış tepe çapı, ortalama yaprak boyu) arasındaki ilişkileri matematiksel olarak ortaya koymaktır. Ayrıca her tür için faydalanma yüzdesinin daha kolay belirlenebilmesi amacıyla boy-ağırlık eğrilerinin oluşturulması da hedeflenmiştir. Çalışmada Domuz ayrığı (Dactylis glomerata L.), Kısır brom (Bromus sterilis L.), Çayır yulafı (Avena sativa L.), Çayır salkım otu (Poa pratensis L. ), Tüylü balotu (Holcus lanatus L.), Çok yıllık çim (Lolium perenne L.) türleri kullanılmıştır. Sonuçlara göre Domuz ayrığı (Dactylis glomerata L.) bitkisi ve Çok yıllık çim (Lolium perenne L.) bitkilerinde sıkıştırılmış tepe çapı, Kısır brom (Bromus sterilis L.) ve Çayır yulafı (Avena sativa L.) bitkilerinde dip örtü çapı, Çayır salkım otu(Poa pratensis L.) bitkisinde ortalama yaprak boyu ve Tüylü balotu (Holcus lanatus L.) bitkisinde tepe çapı ile yem verimi arasında en yüksek korelasyon ilişkisi bulunmuştur.

Abstract

In range management studies, determination of herbage yield of the vegetation in the area is very important from the aspects of preparation of grazing plans and determination of utilization percentage. One of the biomass yield determination methods in Range Management is the utilization of the relationships between herbage yield and plant characteristics. Aim of this study is to carry out the relationships between some plant characteristics (culm height, plant height, basal diameter, crown diameter, compressed crown diameter, average leaf height) and herbage yield. In addition to this, creating the plant height-weight curves to able the determination of utilization percent easier is the other aim. Correlation between the herbage yield and plant characteristics according to different plants is as follows. The highest correlation between herbage yield and compressed crown diameter was observed at Dactylis glomerata L. and Lolium perenne L. The highest correlation between herbage yield and basal diameter was observed at Bromus sterilis L. and Avena sativa L. The highest correlation between herbage yield and leaf height was observed at Poa pratensis L. The highest correlation between herbage yield and crown diameter was observed at Holcus lanatus L.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÖZCAN, M., GÖKBULAK, F., İSTER, S. İ. (2022). Bazı mera bitkilerinde yem verimi ile bitki özellikleri arasındaki ilişkiler. İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi Seri B, Cilt: 57 - Sayı: 2, 145–162. https://ajindex.com/articles/554628

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Anderson, D. M. and M. M. Kothmann, 1982. A two-step sampling technique for estimating standing crop of herbaceous vegetation. J. Range Management. 35: 675-677.
  2. Blankenship, J. O. and D. R. Simith, 1966. indirect estimation of standing crop. J.Range Management. 19:74-77.
  3. Currie, P. O. and G. Peterson, 1966. Using growing-season precipitation to predict crested wheatgrass yields. J. Range Management. 23: 676-680.
  4. Frost, B. and G. Ruyle, 1993. Range Management Terms/Definitions, Arizona Ranchers Management Guide, College of Agriculture, The Universty of Arizona. Gökbulak, F., 2003. Comparison of growht performance of Lolium perenne L., Dactylis glomerata L. and Agropyron elongatum (Host) P. Beauv. for erosion control in Turkey. J. Environmental,Biology. 24 (1): 45-53.
  5. Hickey, W.C., 1961. Relation of selected measurements to weight of crested wheatgrass plants. J. Range Management. 14:143-146.
  6. Hurd, R. M., 1959. Factors influencing herbage weight of idaho fescue plants. J. Range Management. 12: 61-63.
  7. Kinney, J. W. and W. P. Clary, 1994. A Pohotographic Utilization Guide for Key Riparian Graminoids. USDA Forest Service, İntermountain Research Station, General Technical Report INT-GTR-308. Mcdougald, N. K. and R. Platt, 1976. A method of determining utilization for wet mountain meadows on the summit allotment, sequoia national forest, California. J. Range Management. 29: 497-501.
  8. Payne, G. F., 1974. Cover-weight relationships. J. Range Management. 27: 403-404.
  9. Rittenhouse, L. R. and F. A. Sneva, 1977. A technique for estimating big sagebrush production. J. Range Management. 30: 68-70.
  10. Sneva, F. A. and D. N. Hyder, 1962. Estimating herbage production on semiarid ranges in the intermountain region. J. Range Management. 15: 88-93. Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı, 2005.
  11. Çayır ve Mera Bitkileri Kılavuzu, Tarımsal Üretim ve Geliştirme Genel Müdürlüğü, Ankara.
  12. Uresk, D. W., R. O. Gilbert and W. H. Rickard, 1977. Sampling big sagebrush for phytomass. J. Range Management. 30: 311-314.
  13. Wight, J. R. and R. J. Hanks, 1981. A water-balance, climate model for range herbage production. J. Range Management. 34: 307-311.