Dergiler / İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Mecmuası / 2003 / Cilt: 66 - Sayı: 1

İstanbul Tıp Fakültesi'nde çalışan hekimlerde iş doyumu

Sayfa
34–41
Yayın Tarihi
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Hekimlerin uzmanlık alanlarını, tıp fakültesi eğitimi sırasında bilgi ve beceri düzeyleri değerlendirilerek seçmeleri sağlanmalıdır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada İstanbul Tıp Fakültesi' nde çalışan hekimlerin iş doyumu düzeylerinin bazı sosyo-dempgrafik değişkenlerle ilişkisinin saptanması amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmaya katılan 224 hekimden veriler sosyo-demografik veri toplama formu ve iş doyumu ölçeği kullanılarak toplanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Hekimlerin uzmanlık alanlarını, tıp fakültesi eğitimi sırasında bilgi ve beceri düzeyleri değerlendirilerek seçmeleri sağlanmalıdır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmada İstanbul Tıp Fakültesi' nde çalışan hekimlerin iş doyumu düzeylerinin bazı sosyo-dempgrafik değişkenlerle ilişkisinin saptanması amaçlanmıştır. Çalışmaya katılan 224 hekimden veriler sosyo-demografik veri toplama formu ve iş doyumu ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Hekimlerin ortalama iş doyumu puanlan 10.82 dir. Yaş, cins, medeni durum, hekimlerin statüleri ve hizmet sürelerinin iş doyumu düzeylerini etkilemediği saptanmıştır. Dahili bilimlerde iş doyumu düzeyi en yüksek temel bilimlerde en düşüktür. Üniversiteye girişte tıp fakültesinin 1. tercih olması iş doyumu düzeyi ile ilişkili bulunmuştur. Uzmanlık alanını fakülte yıllarında belirleyenlerin iş doyumu puanları mezun olduktan sonra belirleyenlere göre daha yüksek bulunmuştur. Mesleklerinde mutlu olduğunu ve kariyer endişesi duymadığını ifade edenlerin de iş doyumu düzeyleri yüksek bulunmuştur. Hekimlerin uzmanlık alanlarını, tıp fakültesi eğitimi sırasında bilgi ve beceri düzeyleri değerlendirilerek seçmeleri sağlanmalıdır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KIYAN, A., YOLSAL, N., YILDIZ, N., AY, P. (2022). İstanbul Tıp Fakültesi'nde çalışan hekimlerde iş doyumu. İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Mecmuası, Cilt: 66 - Sayı: 1, 34–41. https://ajindex.com/articles/553686

Kaynakça (18)

  1. Aksayan S: Koruyucu ve tedavi edici sağlık hizmetlerinde çalışan hemşirelerin iş doyumunun irdelenmesi,İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, (Yayınlanmamış Doktora Tezi) İstanbul (1990)
  2. Aksayan S, Velioğlu P: Sağlık ocağı ve hastanelerde çalışan hemşirelerin örgütsel iş doyum etkenleri, Cumhuriyet Üniversitesi, 24-26 Haziran, III.Ulusal Hemşirelik Kongresi Kitabı, Sivas (1992).ss: 635-646
  3. Aslan H, Ünal M, Aslan O.: Pratisyen hekimlerde tükenme düzeyleri. Düşünen adam, 9:48 (1996a)
  4. Baysal CA: Sosyal ve Örgütsel Psikolojik Tutumlar, Yalçın Ofset matbaası,İstanbul (1981)
  5. Berns SS,,Job satisfaction and Conflict management, Third Edition, Toronto: The Mosby Company, (1984), 132
  6. Bodur S, Güler S: Sağlık yöneticilerinde iş doyumu, Ulusal Halk Sağlığı Kongre Bildirisi, İstanbul (1996)
  7. Erdoğan İ: İşletme yönetiminde örgütsel davranış, İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi, İstanbul. (1999)
  8. Erefe İ, Bahar Z, Kocaman G, Okumuş H: Bir üniversite hastanesinde çalışan hemşirelerin iş doyumu üzerine bir araştırma, Türk Hemşireler Dergisi,(Özel Sayı), (1982), ss:26-32
  9. Ergin C: Doktor ve Hemşirelerde Tükenmişlik ve Maslach Tükenmişlik Ölçeğinin Uyarlanması,Ankara: 7. Ulusal Psikoloji Kongresi Bilimsel Yayınları, (1992), ss:143-155
  10. Erşan E: Hemşirelerin iş doyum düzeyleri ve iş doyum düzeylerini etkileyen faktörler. Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü (Yüksek lisans tezi) (1996)
  11. Hayran O, Aksayan S: Pratisyen Hekimlerde iş Doyumu. Toplum ve Hekim, (1991), ss:16-17
  12. İbrikçi S, Pektekin Ç: Çeşitli Hizmet Alanlarında çalışan Hemşirelerde RuhHastalıklarına Eğilimin Araştırılması, II. Ulusal Hemşirelik Kongresi Bildirileri, (1992), ss: 362-370
  13. Karlıdağ R, Ünal S, Yoloğlu S: Hekimlerde iş doyumu ve tükenmişlik düzeyi. Türk Psikiyatri Dergisi 11: (2000), ss:49-57
  14. Kasapoğlu, A: Sağlık Sosyolojisi, Türkiyeden Araştırmalar, Sosyoloji Derneği Yayınları VI, Ankara (1999)
  15. Musal B, Elçi, ÇÖ, Ergin S, Uzman Hekimlerde Mesleki Doyum, Toplum ve Hekim, Cilt:10, Sayı:68 (1995), ss:2-7
  16. Musal B, Ergin S, Pratisyen Hekimlerde Mesleki Doyum ve Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi, Toplum ve Hekim, Nisan, (1993), ss:22-25
  17. Özcan H: Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar kurumu Ankara bölge Müdürlüğü yurtlar yönetim iş görenlerinin iş doyumu, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayınlanmamış Bilim Uzmanlığı Tezi (1991)
  18. Sünter AT, Canbaz S, Dabak Ş, Öz H, Pekşen Y: Pratisyen hekimlerde işe