KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Mecmuası / 2004 / Cilt: 67 - Sayı: 4

Fazla kilolu şişman kadınlarda şişmanlık tipleri ile kardiyovasküler risk göstergeleri arasındaki ilişki

Obesity type and cardiovascular risk markers in overweight and obese women

Sertkaya Ayşe ÇIKIM
Ferhan MANTAR
Neşe ÖZBEY
Yusuf ORHAN
Sayfa
200–204
Yayın Tarihi
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular, şişmanlikla birlikte intraabdominal yağ toplanmasının daha ciddi bir risk gösterge düzeyi, hiperinsulinemi ve insulin direncine yol açtığını düşündürmektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma değişik şişmanlık tiplerinin insulin direnci ile birlikte seyreden çeşitli kardiyovasküler risk gostergeleri ile ilişkisini araştırmak amaciyla yapildi. 623 fazla kilolu (beden kitle indeksi, body mass index, BMI > 25 kg/m2)~ ve 2559 şişman (BMI > 30 kg/m2) kadın BMI ve bel/kalça oranı (waist-hip ratio, WHR) duzeylerine gore dört ayrı şişmanlık tipine ayrıldı: fazla kilolu (BMI 0.8, n= 252), periferik şişman (saf şişman) (BMI > 30 kg/m2 ve WHR 30 kg/m2 ve WHR > 0.8, n= 1641).
📊
Temel Bulgular & Veri:Risk gösterge düzeyleri çoğunlukla santral şişman grubunda en yüksek olarak bulundu.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular, şişmanlikla birlikte intraabdominal yağ toplanmasının daha ciddi bir risk gösterge düzeyi, hiperinsulinemi ve insulin direncine yol açtığını düşündürmektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışma değişik şişmanlık tiplerinin insulin direnci ile birlikte seyreden çeşitli kardiyovasküler risk gostergeleri ile ilişkisini araştırmak amaciyla yapildi. 623 fazla kilolu (beden kitle indeksi, body mass index, BMI > 25 kg/m2)~ ve 2559 şişman (BMI > 30 kg/m2) kadın BMI ve bel/kalça oranı (waist-hip ratio, WHR) duzeylerine gore dört ayrı şişmanlık tipine ayrıldı: fazla kilolu (BMI 0.8, n= 252), periferik şişman (saf şişman) (BMI > 30 kg/m2 ve WHR 30 kg/m2 ve WHR > 0.8, n= 1641). Risk gösterge düzeyleri çoğunlukla santral şişman grubunda en yüksek olarak bulundu. Bulgular, şişmanlikla birlikte intraabdominal yağ toplanmasının daha ciddi bir risk gösterge düzeyi, hiperinsulinemi ve insulin direncine yol açtığını düşündürmektedir. Santral şişman grupta en yuksek risk gösterge düzeylerinin bulunması şişmanlık kadar, batın içi yağ toplanmasının risk göstergeleri varlığı üzerinde etkili olduğunu göstermektedir.

Abstract

Obesity type and cardiovascular risk markers in overweight and obese women. The aim of this study is to examine different cardiovascular risk markers with respect to different types of obesity. Study group consisted of 623 overweight (body mass index, BMI >25 kg/m2) and 2559 obese (BMI > 30 kg/m2) women. Patients were divided into four groups according to BMI and waist-to-hip ratio (WHR) levels: simple overweight (BMI 0.8, n= 252), peripheral (pure) obesity (BMI > 30 kg/m2 and WHR 30 kg/m2 and WHR > 0.8, n= 1641). Risk marker levels were significantly higher in the central obesity group than the other subjects. These findings implicate central obesity as a powerful risk marker for coronary heart disease, stroke, and NIDDM (non-insulin dependent diabetes mellitus). It seems that risk markers were related to the type of obesity in obese women.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇIKIM, S. A., MANTAR, F., ÖZBEY, N., ORHAN, Y. (2022). Fazla kilolu şişman kadınlarda şişmanlık tipleri ile kardiyovasküler risk göstergeleri arasındaki ilişki. İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Mecmuası, Cilt: 67 - Sayı: 4, 200–204. https://ajindex.com/articles/553667

Kaynakça (15)

  1. Armitage P, Berry G: Statistical Methods in Medical Research, Blackwell, Oxford, 2.Baski, 1987
  2. Barth JH, Ng LL, Wojnarowska F, Dawber RPR: Acanthosis nigricans, insulin resistance and cutaneous virilism. Brit J Dermatol 1988; 118: 613
  3. Björntorp P: Portal adipose tissue as a generator of risk factors for cardiovascular disease and diabetes. Arteriosclerosis 1990; 10:493
  4. Björntorp P: Abdominal obesity and the metabolic syndrome. Ann Med 1992; 24: 465
  5. Björntorp P: Etiology of the metabolic syndrome. Handbook of Obesity, Ed: Bray GA, Bouchard C, James WPT, Marcel Dekker Inc, New York, 1998, s:573-600
  6. DeFronzo RA, Ferrannini E: Insulin resistance. A multi-faceted syndrome responsible for NIDDM, obesity, hypertension, dyslipidemia and atherosclerotic cardiovascular disease. Diabetes Care 1991; 14: 173
  7. Despres JP, Nadeau A, Tremblay A, Ferland M, Moorjani S, Lupien PJ, Theriault G, Pinault S, Bouchard C: Role of deep abdominal fat in the association between regional adipose tissue distribution and glucose tolerance in obese women. Diabetes 1989; 8: 304
  8. Enzi G, Crepaldi G: Subcutaneous and visceral obesity. Two distinct clinical entities. Mediographics 1986; 8: 18
  9. Enzi G, Busetto L, Carrara R, Inelmen EM, Digito M, Giantin V, Perini P: Association of multiple risk factors for cardiovascular diseases and visceral obesity. A deadly quartet or sextet."Obesity in Europe 1993, Ed:Dits- chuneit M ve ark, John Libbey, London, 1994", s: 437- 445
  10. Despres JP, Prudhomme D, Pouliot MC, Tremblay A, Bouchard C: Estimation of deep abdominal adipose tissue accumulation from simple anthropometric measurements in men. Am J Clin Nutr 1991; 54: 471
  11. Haffner SM, Valdez RA, Hazuda HP, Mitchell MD, Morales PA, Stern MP: Prospective analysis of the insulin resistance syndrome (Syndrome X). Diabetes 1992; 41: 715
  12. Hsieh SD, Yoshinaga H, Muto T: Waist to heigght ratio, a simple and practical index for assessing central fat distribution and metabolic risk in Japanese men and women. Int J Obes 2002;27:610
  13. Kahn HS, Williamson DF: Abdominal obesity and mortality risk among men in nine-teenth century North America. Int J Obes 1994; 18:686
  14. Koç Z, Tanrıber G, Teko Ş, Özbey N, Orhan Y: Obez kadınlarda santral ve periferik yağ toplanmasının antropometrik ve metabolik parametreler üzerine etkisi. İst Tıp Fak Mec 1995; 58: 69
  15. Kylin E: Studien über das hypertonie-hyperglykamie-hyperürikami syndrome. Zentralbl Inn Med 1923; 44: 105. (8 nolu