Dergiler / İstanbul Medical Journal / 2017 / Cilt: 18 - Sayı: 2

Spina Bifidalı Çocuklardaki Renal Skar ve Fonksiyon Kaybının Değerlendirilmesinde Tc-99m DMSA ve Ultrasonografinin Karşılaştırılması

Comparison between Tc-99m DMSA and Renal Ultrasonography for the Evaluation of Renal Scarring and Function Loss in Children with Spina Bifida

Sayfa
76–79
Yayın Tarihi
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

DMSA sintigrafisinde ise %44 veya daha düşük diferansiyel fonksiyon anormal, aktivite tutulum defektleri ile kontur düzensizliği renal skar belirteçleri olarak kabul edilmiştir.Bulgular: Üç hastanın agenezisi olduğundan 100 hastadan 197 renal ünite incelendi.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Bu çalışmada spina bifidalı çocuklardaki renal skar ve böbrek fonksiyonlarının değerlendirilmesinde renal ultrason (US) ve Dimerkaptosüksinik asit (DMSA) sintigrafilerinin duyarlılıklarını karşılaştırmayı amaçladık.Yöntemler: Çalışma grubuna median yaşı 2 yıl (6 ay - 23 yıl) olan renal US ve DMSA sintigrafi yapılan 100 (51 erkek, 49 kız) hasta alınmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Daha sonra şüphelenilen renal hasar ve fonksiyon kaybını değerlendirmek için DMSA sintigrafileri yapılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:DMSA sintigrafisinde ise %44 veya daha düşük diferansiyel fonksiyon anormal, aktivite tutulum defektleri ile kontur düzensizliği renal skar belirteçleri olarak kabul edilmiştir.Bulgular: Üç hastanın agenezisi olduğundan 100 hastadan 197 renal ünite incelendi.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:100 hasta
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Bu çalışmada spina bifidalı çocuklardaki renal skar ve böbrek fonksiyonlarının değerlendirilmesinde renal ultrason (US) ve Dimerkaptosüksinik asit (DMSA) sintigrafilerinin duyarlılıklarını karşılaştırmayı amaçladık.Yöntemler: Çalışma grubuna median yaşı 2 yıl (6 ay - 23 yıl) olan renal US ve DMSA sintigrafi yapılan 100 (51 erkek, 49 kız) hasta alınmıştır. Renal US taraması standart protokole göre uygulanmıştır. Daha sonra şüphelenilen renal hasar ve fonksiyon kaybını değerlendirmek için DMSA sintigrafileri yapılmıştır. Renal skar tanısı için ultrasonografik kriterler; renal kontur lobulasyonu, renal parankimal incelme, renal parankim ekosunda artış ve yaşa göre belirlenen böbrek boyutlarında küçülme olarak kabul edilmiştir. DMSA sintigrafisinde ise %44 veya daha düşük diferansiyel fonksiyon anormal, aktivite tutulum defektleri ile kontur düzensizliği renal skar belirteçleri olarak kabul edilmiştir.Bulgular: Üç hastanın agenezisi olduğundan 100 hastadan 197 renal ünite incelendi. Renal skar (p=0,016) ve fonksiyon kaybını (p=0,001) değerlendirmede renal US ile karşılaştırıldığında DMSA sintigrafi anlamlı düzeyde üstün çıkmıştır. Her iki anomalide de DMSA sintigrafinin, US'dan 3 kat daha fazla duyarlı olduğu bulunmuştur.Sonuç: Renal US, üst ve alt üriner sistem enfeksiyonunun değerlendirilmesinde ilk görüntüleme modalitesi olmakla birlikte skar ve fonksiyon kaybının görüntülenmesinde; sıklıkla rotaskolyozu,obezitesi,renal pozisyon anomalisi ve barsak gaz distansiyonu olan SB hastalarında tek başına güvenilir değildir. Renal skar ve fonksiyon kaybınının erken dönemde atlanmaması için US'u takiben DMSA sintigrafi yapılmalıdır.

Abstract

Objective: We aimed to compare the sensitivity of ultrasonography (US) and Dimercaptosuccinic acid (DMSA) scintigraphy in evaluating renal scarring and kidney function in children with spina bifida (SB).Methods: The study group comprised 100 patients (51 boys and 49 girls) with SB who underwent renal US and DMSA scintigraphy. The median age was 2 years (range: 6 months - 23 years). Renal US scans were performed by applying standard protocols. Subsequently, DMSA scintigraphy was performed to evaluate suspected renal damage and function loss. Sonographic criteria for renal scarring included renal contour lobulation, renal parenchymal thinning, increased renal parenchymal echo, and decreased the age of renal size. For DMSA scintigraphy,

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

DUYMAZ, T., GÜNAY, E. C., ÖZGÖNENEL, L., ALATAŞ, İ., ÖZEL, K., ÖZGÖNENEL, E., ATAK, P. G., KARALÖK, I., ÖZVAR, M. B. (2022). Spina Bifidalı Çocuklardaki Renal Skar ve Fonksiyon Kaybının Değerlendirilmesinde Tc-99m DMSA ve Ultrasonografinin Karşılaştırılması. İstanbul Medical Journal, Cilt: 18 - Sayı: 2, 76–79. https://ajindex.com/articles/552077

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (7)

  1. Tunçbilek E, Boduroglu K, Alikasifoglu M. Neural tube defects in Turkey: prevelance, distribution and risk factors.Turc J Pediatr 1999; 41: 299-305
  2. Saraç M, Ozel SK, Kazaz A. Spina Bifida: Doğu Anadolu'daki Durum. Çocuk Cerrahisi Dergisi 2007; 21: 116-9
  3. Ozek MM, Cinalli G, Maixner WJ. Spina Bifida: Management and Outcome. Child's Nervous System 2008; 25: 381-2
  4. Ozel SK, Dokumcu Z, Akyildiz C, Avanoglu A, Ulman I. Factors affecting renal scar development in children with Spina Bifida. Urol Int 2007; 79: 133-6. [CrossRef] 5. Elgazzar A. The Pathophysiologic Basis of Nuclear Medicine. Springer 2001: 156-63
  5. Thrall JH, Ziessmann HA. Nuclear Medicine The Requisites. 2 nd ed. Mosby, 2001: 351-4
  6. Stocksley M. Abdominal Ultrasound. Cambridge University Press, 2001:163-4
  7. Barry BP, Hall N, Cornford E. Improved ultrasound detection of renal scarring in children following urinary tract infection. Clin Radiol 1998; 53: 747-51. [CrossRef] 9. Jequier S, Rousseau O. Sonographic measurements of the normal bladder wall in children. Ajr 1987; 149: 563-6. [CrossRef] 10. Kanaheswari Y, Rizal AMM. Renal Scarring and Chronic Kidney Disease in Children with Spina Bifida in a Multidisciplinary Malaysian Centre. J Paediatr Child Health 2015; 51: 1175-81. [CrossRef] 11. Chan YL, Chan KW, Yeung CK, Roebuck DJ, Winnie C, Chu W, et al. Potential utility of MRI in the evaluation of children at risk of renal scarring. Pediatric radiology 1999; 29: 856-62. [CrossRef] 12. Filler G, Gharib M, Casier S, Lodige P, Ehrich JHH, Dave S. Prevention of chronic kidney disease in spina bifida. Int Urol Nephrol 2012; 44: 817-27. [CrossRef] 13. Dik P, Klijn Aj, Van Gool JD, De Jong-de Vos van Steenwijk CC, De Jong TP. Early start to therapy preserves kidney function in spina bifida patients. Eur Urol 2006; 49: 908-13. [CrossRef] 14. Veenboer PV, Hobbelink MGG, Bosch JLHR, Dik P, Asbeck FWA, Beek FJA, et al. Diagnostic Accuracy of Tc-99m DMSA Scintigraphy and Renal Ultrasonography for Detecting Renal Scarring and Relative Function in Patients With Spinal Dysraphism. Neurourol Urodyn 2015; 34: 513-8. [CrossRef] 15. Shiroyanagi Y, Suzuki M, Matsuno D, Yamazaki Y. The significance of 99m technetium dimercapto-succinic acid renal scan in children with spina bifida during long-term follow up. J Urol 2009; 181: 2262-6. [CrossRef]