Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Tedavi öncesi PSA, son PSA değeri ve Charlson comorbidite skoru yaşlı ve genç yaşlı hastalar arasında istatistiksel farklı bulundu (p=0,001, p=0,004 ve p=0,012).
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Bu çalışmada, küratif radyoterapi ile tedavi edilen yaşlı (65 yaş ve üzeri) prostat kanserli hastaların sağkalımları, tedaviye bağlı toksisiteleri ve prognostik faktörlerini araştırmayı amaçladık. Hastaları, genç yaşlı (65-74 yaş) ve yaşlı (75 yaş üstü) olarak iki grupta inceledik. Yöntemler: Toplam 178 prostat kanseri hastası retrospektif olarak inceledik. Genel sağkalım, metastazsız sağkalım, biyokimyasal rekürrenssiz sağkalım (BFS), tedaviye bağlı toksisiteler ve bu sonuçlara etki eden prognostik faktörler analiz edildi. Bulgular: Tedavi öncesi PSA, son PSA değeri ve Charlson comorbidite skoru yaşlı ve genç yaşlı hastalar arasında istatistiksel farklı bulundu (p=0,001, p=0,004 ve p=0,012). Yaşlı grupta, tedavi öncesi PSA değeri, son PSA değeri ve Charlson comorbidite skoru (5-6) yüksekti. Her iki grup arasında, diğer tedavi ve hasta özelliklerinden hiçbiri istatiksel olarak anlamlı bulunmadı. Ortanca takip süresi genç yaşlılar için 68 aydı (aralık: 12-116 ay). Genç yaşlı hastalarda 5 yıllık genel sağkalım (OS), BFS ve metastazsız sağkalım (MFS) %86,4, %91,5 ve %92,8 idi. Yaşlı hastalarda ortanca takip süresi 60 ay (aralık: 7-118 ay) ve 5 yıllık OS, MFS ve BFS oranları sırasıyla %79,6, %93,1 ve %93,4 idi. Her iki grupta da 5 yıllık OS, BFS ve MFS arasında fark bulunmadı. Çok değişkenli analizde, yüksek radyasyon dozları (76 Gy ve ≥78 Gy), ileri T-evresi (T3-4) tüm hastalarda BFS için anlamlı bir prognostik olarak bulundu (sırasıyla; p=0,013, p=0,007 ve p=0,026). Ayrıca risk sınıflandırmasında yüksek riskli hastalık BFS için sınırda anlamlı bulundu (p=0,051). Yaşlı hastalarda, akut hematolojik toksisite olarak lökopeni (%38) ve geç toksisite olarak rektal kanama (%10) daha sık izlendi. Sonuç: Genç yaşlı ve yaşlı hastalarda genel sağkalım, BFS ve metastazsız sağkalım açısından bir fark bulunmadı. Tüm hastalarda BFS için yüksek radyasyon dozları ve yüksek T-evresi prognostik faktördü.
Abstract
Introduction: This study aimed to investigate the survival, treatment-related toxicities, and prognostic factors in the elderly (≥65) with prostate cancer treated with definitive radiotherapy (RT). Patients divided into two groups as youngold (65-74 years) and old (over 75 years) were examined. Methods: A total of 178 patients with prostate cancer treated with definitive RT were retrospectively reviewed. The prognostic factors for survival, metastasis-free survival (MFS), biochemical recurrence-free survival (BFS), and treatment-related toxicities were analyzed. Results: Pretreatment prostate-specific antigen (PSA), last PSA value, and Charlson comorbidity score (5-6) were significantly different between the two groups (p=0.001, p=0.004, and p=0.012, respectively). The elderly showed high pretreatment PSA, last PSA value, and Charlson comorbidity score (5-6). None of the other treatment or patient characteristics differed significantly between the groups. The median follow-up time was 68 months (range: 12-116 months) for the young-elderly. The 5-year overall survival (OS), BFS, and MFS were 86.4%, 91.5%, and 92.8%, respectively, in the young-elderly. Median follow-up time in the elderly patients was 60 months (range: 7-118 months) and 5-year OS, MFS, and BFS rates were 79.6%, 93.1%, and 93.4%, respectively. No statistical difference was found when the OS, BFS, and MFS were evaluated in 5 years in both groups. The multivariate analysis revealed that high radiation doses (76 Gy and ≥78 Gy) and high T-stage (T3-4) was a significant prognostic factor for the BFS in all patients (p=0.013, p=0.007, and p=0.026, respectively). The presence of high-risk patients in the risk stratification was borderline significant for the BFS (p=0.051). Acute hematological toxicity, such as leucopenia (38%), and late toxicity, such as rectal bleeding (10%), were frequently observed in the elderly. Conclusion: No differences were found in the OS, BFS, and MFS between the two groups. High radiation doses and high T-stage was found as a prognostic factor for the BFS in all patients.