Dergiler / İstanbul Kanuni Sultan Süleyman Tıp Dergisi / 2017 / Cilt: 9 - Sayı: 1

Ekstra Artiküler Distal Tibia Kırıklarında Minimal İnvazif Anatomik Plak ile LRS Eksternal Fiksatör Uygulamasının Karşılaştırılması

A Comparison Between Minimally Invasive Anatomic Plate and LRS External Fixator in Extraarticular Distal Tibia Fractures

Sayfa
15–22
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Fonksiyonel sonuçlar Johner Wrush kriterlerine göre değerlendirildi.Bulgular: Çalışmaya alınan hastaların yaşları ortalama 36 idi.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Bu çalışmada, ekleme ulaşmayan tibia alt uç kırıklarında minimal invazif anatomik plak ve LRS eksternal fikstör uygulanan hastaların fonksiyonel sonuçlarının değerlendirilmesini amaçladık.
📊
Temel Bulgular & Veri:Gereç ve Yöntem: 2010-2013 yıllarında acil servise tibia distal kırığı ile başvurmuş, AO 42 A2 toplam 30 hasta alındı.
💡
Sonuç & Katkı:Fonksiyonel sonuçlar Johner Wrush kriterlerine göre değerlendirildi.Bulgular: Çalışmaya alınan hastaların yaşları ortalama 36 idi.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2010-2013 · 30 hasta
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Bu çalışmada, ekleme ulaşmayan tibia alt uç kırıklarında minimal invazif anatomik plak ve LRS eksternal fikstör uygulanan hastaların fonksiyonel sonuçlarının değerlendirilmesini amaçladık. Gereç ve Yöntem: 2010-2013 yıllarında acil servise tibia distal kırığı ile başvurmuş, AO 42 A2 toplam 30 hasta alındı. Grup 1'e Gustilo Andersen grade 1-2 açık kırık olan ve minimal invazif plak uygulanmış olan 15 hasta dâhil edildi. Grup 2'ye kapalı kırıklar ve grade 1-2 açık kırıklara distal tibiayı içine alan LRS (limb reconstruction system) fiksatör uygulamış olan hastalar dâhil edildi. Grup 1'deki hastalara ameliyat sonra yumuşak doku iyileşmesi içi atel uygulanırken Grup 2'deki hastalara uygulanmadı. Fonksiyonel sonuçlar Johner Wrush kriterlerine göre değerlendirildi.Bulgular: Çalışmaya alınan hastaların yaşları ortalama 36 idi. Hastaların hepsinde tam kaynama elde edildi. Hastaların takip süreleri ortalama 16 aydı. Hastalarda eksternal fiksasyon kalış süreleri 4 aydı. Hastalarda ek bir ekstremite ve organ yaralanması yoktu. Grup 1'deki hastaların hastanede kalış süreleri 2,5 gün idi. Grup 2'deki hastaların hastanede kalış süreleri 1,5 gün idi. Grup 2'deki hastaların 4'ünde pin dibi enfeksiyonu görüldü. Antibiyotik tedavisine yanıt verdi. Pin değişimine ve çıkarılmasına gereksinim duyulmadı. Grup 1'deki hastaların parsiyel yüklenmeye 6. haftada, tam yüke 10 haftada geçilirken, eksternal fiksatör yapılan grupta parsiyel yüklemeye 3. gün, tam yüklemeye ağrı şiddetine göre genellikle 10 gün sonra izin verildi. Her iki grupta kaynama sonrası ağrı yakınmasına rastlanmadı. Her iki grupta da Johner Wrush kriterlerinin fonksiyonel sonuçları olarak kusursuz olarak değerlendirildi.Sonuç: Ekstra artiküler tibia alt uç kırıklarında iki yönteminde uygun hasta seçimi sonrası erken dönem sonuçlarında fonksiyonel açıdan oldukça iyidir.

Abstract

Objective: We aimed to evaluate the functional results of patients who had minimally invasive anatomic plate or external fixator application for the management of fractures in the distal third of the tibia not extending to the joint. Material and Methods: The study included 30 patients who presented at the Emergency Department with a distal tibia fracture type AO 42A2 between 2010 and 2013. Group 1 comprised 15 patients with Gustilo-Andersen Grade 1-2 open fracture who had undergone minimally invasive plate application. Fifteen patients in Group 2 with closed fractures and Grade 1-2 with open fractures had undergone fixation with a Limb Reconstruction System (LRS) fixator including the distal tibia. Group 1 patients had been treated with a splint, while Group 2 patients were not. The functional results were evaluated according to the Johner Wrush criteria.Results: The nedian age of the patients was 36 years. Complete bone union was achieved in all patients. The median follow-up period was 16 months. The median external fixator dwell time was 4 months. The median hospital stay was 2.5 days for the patients in Group 1 and 1.5 days for Group 2 patients In Group 1, 4 patients developed pin site infection which responded to antibiotherapy without the need for extraction of replacement of the pin. Partial weight-bearing was achieved at 6 weeks and full weight-bearing at 10 weeks in Group 1. Partial weight-bearing was applied on the 3rd day in Group 2 with external fixator application and full weightbearing was generally permitted after Day 10 depending on the severity of pain. None of the patients complained of pain following union. In both groups functional results were perfect based on Johner Wrush criteria.Conclusion: Both methods applied to extra-articular tibia distal fractures in selected patients provided very good early stage functional results.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇABUK, H., DEDEOĞLU, S. S., TEKİN, A. Ç., İMREN, Y., TÜRE, Y. Ç. (2022). Ekstra Artiküler Distal Tibia Kırıklarında Minimal İnvazif Anatomik Plak ile LRS Eksternal Fiksatör Uygulamasının Karşılaştırılması. İstanbul Kanuni Sultan Süleyman Tıp Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 1, 15–22. https://ajindex.com/articles/551084

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. Jöstl J, Tiefenböck TM, Hofbauer M, Winnisch M, Lang N, Hajdu S, Sarahrudi K. Distal tibial fractures: evaluation of different fixation techniques. Wien Klin Wochenschr. 2015 Mar 13. [Epub ahead of print]
  2. Li Y, Liu L, Tang X, Pei F, Wang G, Fang Y, et al. Comparison of low, multidirectional locked nailing and plating in the treatment of distal tibial metadiaphyseal fractures. Int Orthop 2012;36:1457-62.
  3. Zelle BA, Bhandari M, Espiritu M, et al. Treatment of distal tibial fractures without articular involvement: a systematic review of 1125 fractures. J Orthop Trauma 2006; 20:76-9.
  4. Newman SD, Mauffrey CP, Krikler S. Distal metadiaphyseal tibial fractures. Injury 2011;42(10):975-84. Review.
  5. Bedi A, Le TT, Karunakar MA. Surgical treatment of nonarticular distal tibia fracture. J Am Acad Orthop Surg 2006; 14:406-16
  6. Johner R, Wruhs O. Classification of tibial shaft fractures and correlation with results after rigid internal fixation. Clin Orthop Relat Res 1983;178:7-25
  7. Zhang JW, Ebraheim NA, Li M, He XF, Schwind J, Zhu LM, Yu YH. Distal tibialfracture: An ideal indication for external fixation using locking plate. Chin J Traumatol 2016;19(2):104-8
  8. Li Y, Jiang X, Guo Q, Zhu L, Ye T, Chen A. Treatment of distal tibial shaftfractures by three different surgical methods: a randomized, prospective study. Int Orthop 2014;38(6):1261-7.
  9. Richard RD, Kubiak E, Horwitz DS. Techniques for the surgical treatment of distal tibia fractures. Orthop Clin North Am 2014;45(3):295-312.
  10. Gustilo RB, Anderson JT. Prevention of infection in the treatment of one thousand and twenty-five open fractures of long bones: retrospective and prospective analyses. J Bone Joint Surg Am 1976;58:453-8.
  11. Muzaffar N, Bhat R, Yasin M. Plate on plate technique of minimally invasive percutaneous plate osteosynthesis in distal tibial fractures, an easy and inexpensive method of fracture fixation. Arch Trauma Res 2014; 3(3):e18325.
  12. Sanders R, Koval KJ, DiPasquale T, Schmelling G, Stenzler S, Ross E. Exposure of the orthopaedic surgeon t