Dergiler / İstanbul Kanuni Sultan Süleyman Tıp Dergisi / 2019 / Cilt: 11 - Sayı: ek

Çocukluk Çağındaki Tik Bozuklukları

Tic Disorders in Childhood

Sayfa
47–55
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Psikoeğitim ilk basamak olup, sonrasında hastalığa ve şiddetine göre davranışçı yöntemler ya da ilaç tedavileri uygulamada yerini almalıdır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Tik bozuklukları iyi seyirli, dönem dönem artıp azalabilen, çoğunlukla çocuklukta görü-len nörogelişimsel bozukluklardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Tik bozukluklarına gerek ortak etiyolojiyi köken alan gerek ikincil gelişen eş tanılar oldukça sık olduğundan bun-ların tedavisi de tik bozukluklarının etkili tedavisi için gerekli ve önemlidir.
💡
Sonuç & Katkı:Psikoeğitim ilk basamak olup, sonrasında hastalığa ve şiddetine göre davranışçı yöntemler ya da ilaç tedavileri uygulamada yerini almalıdır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Tik bozuklukları iyi seyirli, dönem dönem artıp azalabilen, çoğunlukla çocuklukta görü-len nörogelişimsel bozukluklardır. Yaygınlığı ve özellikle sosyal yaşamda ya da okul ortamında sorunlar oluşmasına ve işlevsellik kaybına neden olduğundan yalnızca çocuk psikiyatrisi hekimlerince değil çocuklarla çalışan diğer alanlar tarafından da tanınması gerekir. Özellikle çocuklar tikler yüzünden akran zorbalığına maruz kalabil-mekte ve bu mevcut durumu daha da kötüleştirmektedir. Tik bozukluklarına gerek ortak etiyolojiyi köken alan gerek ikincil gelişen eş tanılar oldukça sık olduğundan bun-ların tedavisi de tik bozukluklarının etkili tedavisi için gerekli ve önemlidir. Psikoeğitim ilk basamak olup, sonrasında hastalığa ve şiddetine göre davranışçı yöntemler ya da ilaç tedavileri uygulamada yerini almalıdır.

Abstract

Tic disorders are neurodevelopmental disorders have a benign course which are mostly seen in childhood and may perioıdically increase or decrease. It should be rec-ognized not only by child psychiatrists but also by other disciplines treating children, because of its prevalence and problems and loss of functionality it causes especially in social life or in the school environment. In particular, children may be exposed to peer bullying because of their tics, making present condition worse for them. Since comor-bidities that originate from a common etiology or develop secondary from tic disorders are quite common, their treatment is necessary and important for the effective treat-ment of tic disorders. Psychoeducation is the first step and should be followed by behavioral methods or drug therapies depending on the disease and its severity.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇIRAY, R. O., MUTLU, C. (2022). Çocukluk Çağındaki Tik Bozuklukları. İstanbul Kanuni Sultan Süleyman Tıp Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: ek, 47–55. https://ajindex.com/articles/550991

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Cohen SC, Leckman JF, Bloch MH. Clinical assessment of Tourette syndrome and tic disorders. Neuroscience and Biobehavioral Reviews. 2013;37(6):997-1007.
  2. Cath DC, Hedderly T, Ludolph AG, et al. European clini-cal guidelines for Tourette syndrome and other tic disorders. Part I: assessment. European child & adoles-cent Psychiatry. 2011;20(4):155-171.
  3. Sadock BJ. Kaplan & Sadock’s Synopsis of Psychiatry: Behavioral Sciences/Clinical Psychiatry- Eleventh Edition: Wolters Kluwer 2015
  4. Ebert MH, Loosen PT, Nurcombe B, et al. Current diag-nosis & treatment in psychiatry: Lange Medical Books/ McGraw-Hill 2000
  5. Belluscio BA, Jin L, Watters V, et al. Sensory sensitivity to external stimuli in Tourette syndrome patients. Movement disorders: official journal of the Movement Disorder Society. 2011;26(14):2538-43.
  6. Viefhaus P, Feldhausen M, Gortz-Dorten A, et al. Efficacy of Habit Reversal Training in Children With Chronic Tic Disorders: A Within-Subject Analysis. Behavior modification. 2018:145445518796203.
  7. Martino D, Hedderly T. Tics and stereotypies: A compa-rative clinical review. Parkinsonism & Related Disorders. 2019;59:117-124.
  8. Jakubovski E, Essing J, Psithakis N, et al. Premonitory urges revisited: new insights into the location and qua-lity of premonitory urges. F1000 Research. 2018;7
  9. Kyriazi M, Kalyva E, Vargiami E, et al. Premonitory Urges and Their Link With Tic Severity in Children and Adolescents With Tic Disorders. Frontiers in Psychiatry. 2019;10:569.
  10. Association AP. Diagnostic and statistical manual of men-tal disorders (DSM-5®): American Psychiatric Pub 2013
  11. Knight T, Steeves T, Day L, et al. Prevalence of tic disor-ders: a systematic review and meta-analysis. Pediatric Neurology. 2012;47(2):77-90.
  12. Murphy TK, Lewin AB, Storch EA, et al. Practice para-meter for the assessment and treatment of children and adolescents with tic disorders. Journal of the American Academy of Child & Adolescent Psychiatry. 2013;52(12):1341-1359.
  13. Metzger H, Wanderer S, Roessner V. Tic disorders. IACAPAP e-Textbook of Child and Adolescent Mental Health Geneva: International Association for