Dergiler / İnsan ve İnsan / 2021 / Cilt: 8 - Sayı: 27

Adalet ve Kalkınma Partisi İktidarı Döneminde Türkiye’de Eğitim Politikaları

Education Policies in Turkey during the Rule of the Justice and Development Party (AK Party) Esergül Balcı

Sayfa
117–137
Yayın Tarihi
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bunun toplumsalsonucu olarak, “eğitimde fırsat eşitliği” bozulmuş, yoksul aile çocukları nitelikli eğitimdenyararlanamamış, bazıları sekiz yıllık eğitimden sonra sistem dışına çıkmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu makalede 2002 yılı sonunda iktidara gelen Adalet ve Kalkınma Partisinin (AK Parti)uyguladığı Milli Eğitim Politikaları incelenmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmada, konu ile ilgili literatürtaranarak, AK Parti’nin parti ve hükümet programları, Milli Eğitim Şuraları (MEŞ) veDevlet Planlama Teşkilatı Beş Yıllık Kalkınma Planları (DPT BYKP) ele alınmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bunun toplumsalsonucu olarak, “eğitimde fırsat eşitliği” bozulmuş, yoksul aile çocukları nitelikli eğitimdenyararlanamamış, bazıları sekiz yıllık eğitimden sonra sistem dışına çıkmıştır.
🔬Tür:Literatür & Derleme Çalışması
📍Kapsam:2002 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu makalede 2002 yılı sonunda iktidara gelen Adalet ve Kalkınma Partisinin (AK Parti)uyguladığı Milli Eğitim Politikaları incelenmiştir. Çalışmada, konu ile ilgili literatürtaranarak, AK Parti’nin parti ve hükümet programları, Milli Eğitim Şuraları (MEŞ) veDevlet Planlama Teşkilatı Beş Yıllık Kalkınma Planları (DPT BYKP) ele alınmıştır. Analizsonucunda, AK Parti’nin ekonomik alanda benimsediği özelleştirme ile dini eğitimeyönelme anlayışlarının ortaya çıktığı gözlenmiş ve her kademede özel okul sayısı devletdestekli olarak arttırılmıştır. Özelleştirme sonucunda, varlıklı aileler daha nitelikli olduğudüşüncesi ile çocuklarını özel okullara göndermeyi tercih etmişlerdir. Bunun toplumsalsonucu olarak, “eğitimde fırsat eşitliği” bozulmuş, yoksul aile çocukları nitelikli eğitimdenyararlanamamış, bazıları sekiz yıllık eğitimden sonra sistem dışına çıkmıştır.

Abstract

In this study, the National Education Policies implemented by the Justice and Development Party (AK Party) were examined. After scanning the literature, AK Party’s party programs, its government programs, the National Education Councils (MEŞ) and the State Planning Organization Five-Year Development Plans (DPTBYKP) were discussed. During the analysis, it has been observed that the understanding of orientation towards religious education has emerged with the privatization adopted by the AK Party in the economic field, and the number of private schools at all levels has been increased with state support. It has been also seen that as a result of this privatization, wealthy families have preferred to send their children to private schools, thinking that they are more qualified. As a social result of this, “equality of opportunity in education” has deteriorated, poor family children have not had the chance to benefit from quality education, and some students are out of the system after eight years of training.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Balcı, E. (2022). Adalet ve Kalkınma Partisi İktidarı Döneminde Türkiye’de Eğitim Politikaları. İnsan ve İnsan, Cilt: 8 - Sayı: 27, 117–137. https://ajindex.com/articles/550078

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. “1924 Anayasası”. Anayasa Mahkemesi internet sitesi. https://www.anayasa.gov. tr/tr/mevzuat/onceki-anayasalar/1924-anayasasi. Akça, Yaşar, Gülsün Şahan ve Ayşegül Tural. “Türkiye’nin Kalkınma Planlarında Eğitim Politikalarının Değerlendirilmesi”. Uluslararası Kültürel ve Sosyal Araştırmalar Dergisi (UKSAD). 3/2 (2017): 394-403.
  2. Akça, Yaşar, Şaban Esen ve Gökhan Özer. “Siyasi Parti Beyannamelerinde Eğitim Politikalarının Değerlendirilmesi”, 3rd International Eurasian Conference on Sport Education and Society konferansında sunulan tam metin bildiri, Mardin, Türkiye, 15-18 November 2018.
  3. AK Parti. “Parti Programı”. Erişim 15 Ekim, 2020. https://www.akparti.org.tr/ parti/parti-programi/. Ataay, Faruk ve Ceren Kalfa. “Modern Prens’ten ‘Post-Modern Prens’e: Gramsci’nin Siyasal Parti Kuramı Üzerine”. Akdeniz Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi. 8/15 (2008): 26-49.
  4. Balcı, Esergül. Türkiye’de Eğitim Politikaları (1923-1980). 1. Cilt. Ankara: Pegem Akademi, 2020.
  5. Bayhan, Sezen, Canan Aratemur Çimen. “2017 Müfredat Reformu Sonrası Ders Kitaplarında Toplumsal Cinsiyet Eşitliği”, Eğitim Bilim Toplum Dergisi, 17/67 (2019): 62-88.
  6. Çiftçi, Leyla. “1980 Sonrası Kamu Yönetiminde Dönüşüm ve Milli Eğitim Bakanlığı Reform Çabaları”. Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2018.
  7. Durakbaşa, Ayşe ve Funda Karapehlivan. “Progress and Pitfalls in Women’s Education in Turkey (1839-2017)”. Encounters in Theory and History of Education, 19 (2018): 70-89. Eğitim Reformu Girişimi (ERG). “19. Milli Eğitim Şurasına İlişkin Değerlendirme”. https://www.egitimreformugirisimi.org/wp-content/uplo ads/2010/01/19.-Milli-Egitim-Surasina-Iliskin-Degerlendirme.pdf. Eroğlu, Mehmet, Ramazan Özbek ve Cem Şenol. “Öğretmenlerin Mesleki Gelişimine İlişkin Milli Eğitim Şurası Kararlarının İncelenmesi”. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Çalışmaları Dergisi, 6/12 (2016): 81-90.
  8. Ertürk, Selahattin. “Türkiye’de Eğitim Felsefesi Sorunu”. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 3/3 (1988): 11-16.
  9. Gülşen, Celal ve Erkan Özkan. “Türk Eğitim Sisteminde Milli Eğitim Şuraları”. TURAN: Stratejik Araştırmalar Merkezi, 8/32 (2016): 543-551.
  10. Harvey, David. “Neo-liberalism as Creative Destruction”. Geografiska Annaler: Series B, Human Geography. 88/2 (2006): 145-158.
  11. Hürriyet. “Adalet ve Kalkınma Partisi Kuruldu”. 14 Ağustos, 2001. https:// www.hurriyet.com.tr/gundem/adalet-ve-kalkinma-partisi-kuruldu-10017. Memurlar.net. “64. Hükümet Programı Yayımlandı”. 2