KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2008 / Cilt: 9 - Sayı: 16

Yapısalcı Yaklaşım Normlarında Üniversite Öğrencilerinin Problem Çözme, Otonomi, Çoklu Zeka Durumlarının Değerlendirilmesi

The Evaluation of University Students in Terms of Problem Solving, Autonomy, Multiple Intelligences Based on Constructive Approach Norms

Gülseren KESKİN
Gül Özlem YILDIRIM
Sayfa
67–88
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak öğrencilerin en fazla öze dönük-içsel ve sözel dilsel zekâ, en az mantık-matematiksel zeka alanlarında başarılı oldukları saptanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öğrenciyi merkeze alan yapısalcı yaklaşım, öğrenmeyi öğrencinin etkin rol aldığı bir süreç olarak görmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın örneklemini, Ege Üniversitesi Atatürk Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksek Okulunda okuyan 180 öğrenci oluşturmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak öğrencilerin en fazla öze dönük-içsel ve sözel dilsel zekâ, en az mantık-matematiksel zeka alanlarında başarılı oldukları saptanmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Öğrenciyi merkeze alan yapısalcı yaklaşım, öğrenmeyi öğrencinin etkin rol aldığı bir süreç olarak görmektedir. Bu araştırmada yapısalcı yaklaşımda dikkate alınması gereken öğrencinin problem çözme becerisi, otonomi kazanabilme yeteneği ve bunların zeka alanlarıyla ilişkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini, Ege Üniversitesi Atatürk Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksek Okulunda okuyan 180 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak, Sosyo-Demografik Veri Formu, Problem Çözme Envanteri, Sosyotropi-Otonomi Ölçeğinin Otonomi Ölçeği ve Çoklu Zeka Envanteri kullanılmıştır. Öğrencilerin otonomi düzeyi ile problem çözme envanterinden aldıkları puanlar arasında olumsuz yönde korelasyon saptanmıştır. En yüksek olumsuz korelasyonun sözel-dilsel zekâ ve öze dönük-içsel zekâ ile problem çözme becerisi arasında olduğu belirlenmiştir. En yüksek olumlu korelasyonun öze dönük-içsel zekâ ile otonomi arasında olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak öğrencilerin en fazla öze dönük-içsel ve sözel dilsel zekâ, en az mantık-matematiksel zeka alanlarında başarılı oldukları saptanmıştır.

Abstract

Constructivist approach is taking the students in the centre, sees that learning is a process that students play effective role. In this study, investigation of students’ problem solving skills, ability of gaining autonomy and determination of the association between them and the area of intelligence was aimed. The study population comprised 180 students from Ege University Atatürk Medical Technology Vocational Training School. In the study socio demographic data form, Inventory of Problem Solving, Sociotrophy Scale which is Autonomy Scale’s farther scale and Multiple Intelligence Inventory were used for data collection. Association between students’ autonomy levels and the scores that they have taken from problem solving inventory was studied and a negative correlation between students’ autonomy level and their problem solving capacity was found (p

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KESKİN, G., YILDIRIM, G. Ö. (2022). Yapısalcı Yaklaşım Normlarında Üniversite Öğrencilerinin Problem Çözme, Otonomi, Çoklu Zeka Durumlarının Değerlendirilmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 16, 67–88. https://ajindex.com/articles/547670

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Anlıak, Ş., & Dinçer, Ç. (2005). The evaluation of the interpersonal problem solving skills of the children attending to the preschools applying different educational approaches. Ankara University Journal of Faculty of Educational Sciences, 38(1), 149-166.
  2. Aydın, G., & Balım, A.G. (2005). An interdisciplinary application based on constructivist approach: teaching of energy topics, Ankara University. Journal of Faculty of Educational Sciences, 38(2), 145-166.
  3. Beck, A., Epstein, N., Harrisson, R., & Emery, G. (1983). Development of the sociotropy-autonomy scale. A measure of personality factors in psychopathology. Unpublished Manuscript, Philadelphia. Berkemeier, G.Y.H. (2002). Exploring multiple intelligences at a community college level. Dissertation Abstracts International, 63(2), 472. Cochet, A., Saoud, M., Gabriele, S., Broallier, V., El Asmar, C., Dalery, J., & ve ark.(2006). Impact of a new cognitive remediation strategy on interpersonal problem solving skills and social autonomy in schizophrenia. Encephale, 32(1),189-95.
  4. Demirbaş, H., Özgür, İ., & Doğan, Y.B. (2004). Alkol bağımlısı hastalarda bağımlılık sürecinin problem çözme yolları ile ilişkisi. Bağımlılık Dergisi, 5(2),12-16. D’zurilla, T.J., & Goldfried, M.R. (1971). Problem solving and behavior modification. Problem solving inventory. Journal Of Counselling Psychology, 29 (3), 66-75.
  5. Furnham, A., Shahidi, S., & Baluch, B. (2002). Sex and culture differences in perceptions of estimated multiple intelligence for self and family. Journal of Cross-Cultural Psychology, 33 (3), 270-285
  6. Greene, R.W., Ablon, J.S., & Martin, A. (2006). Use of collaborative problem solving to reduce seclusion and restraint ın child and adolescent inpatient units. Psychiatric Services, 57(5), 610-2.
  7. Güçlü, N. (2003). Lise müdürlerinin problem çözme becerileri. Milli Eğitim Dergisi, (160): 272-300.
  8. Gür, H., & Korkmaz, E. (2003). İlköğretim 7. sınıf öğrencilerinin problem ortaya atma becerilerinin belirlenmesi. Matematikçiler Derneği Bilim Köşesi, Erişim adresi: www.Matder.Org.Tr. 13.12.2007’ de alındı. Heppner, P.P., & Baker, C.E. (1997). Applications of the problem solving inventory. Measurement & Evaluation in Counselling & Development, 29 (4), 229-313.
  9. Heppner, P.P., & Krauskopf, C.J. (1987). The integration of personal problem solving processes within counselling. The Counselling Psychologist, 15(4), 371-447. Heppner. P. P., & Petersen, C. H. (1982). The development and implications of a personal. Journal of Abnormal