Dergiler / İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2010 / Cilt: 11 - Sayı: 2

Okul yöneticilerinin değişime hazır olma tutumlarının okulun öğretim düzeyi, yöneticilerin deneyimi ve okul büyüklüğü bağlamında incelenmesi

Investigating school administrators’ readiness to change in relation to teaching level of the school, experiences of the administrators, and the size of the school

Sayfa
155–175
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu sonuçlara göre okullarda katılımcı değişim uygulamalarının yapılması ve gereköğretmenlerin gerekse yöneticilerin değişim süreçlerine daha aktif katılımlarının sağlanmasıdeğişime hazır olmalarına katkıda bulunacağı sonucuna varılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, okul yöneticilerinin değişime hazır olma durumlarını okulun hizmet verdiğiöğretim düzeyine, yöneticilerin deneyim süresine ve okulun öğrenci sayısı cinsinden büyüklüğünegöre incelemektir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Çalışmanın verisi kümeleme yöntemiyle toplam 31 okuldagörev yapan 167 okul yöneticisinden toplanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu sonuçlara göre okullarda katılımcı değişim uygulamalarının yapılması ve gereköğretmenlerin gerekse yöneticilerin değişim süreçlerine daha aktif katılımlarının sağlanmasıdeğişime hazır olmalarına katkıda bulunacağı sonucuna varılmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmanın amacı, okul yöneticilerinin değişime hazır olma durumlarını okulun hizmet verdiğiöğretim düzeyine, yöneticilerin deneyim süresine ve okulun öğrenci sayısı cinsinden büyüklüğünegöre incelemektir. Çalışmada kararlılık, duygusal ve bilişsel hazır olma boyutlarını içeren birkavramsal çerçeve kullanılmıştır. Çalışmanın verisi kümeleme yöntemiyle toplam 31 okuldagörev yapan 167 okul yöneticisinden toplanmıştır. Çalışmanın verisinin toplanmasında yazarlartarafından geliştirilen değişime hazır olma ölçeği kullanılmıştır. Veri analizi sonuçları en fazladeneyime sahip grubun değişime hazır olmanın kararlılık boyutunda anlamlı bir fark yarattığınıgöstermiştir. Bu sonuçlara göre okullarda katılımcı değişim uygulamalarının yapılması ve gereköğretmenlerin gerekse yöneticilerin değişim süreçlerine daha aktif katılımlarının sağlanmasıdeğişime hazır olmalarına katkıda bulunacağı sonucuna varılmıştır.

Abstract

The purpose of this study is to investigate school administrators’ readiness to change in relationto teaching level of the school, experiences of school administrators, and the size of the school.The intentional, emotional, and cognitive readiness conceptual framework was utilized in thestudy. Using cluster sampling approach, the data of the study were collected from 167 schooladministrators working in 31 different schools. A self-developed readiness to change scale wasutilized in collecting the data. Data analysis revealed that school administrators with the highestlevel of experience exhibited the difference in intentional readiness to change. Considering theseresults, it is concluded that conducting participative organizational change practices and givingthe opportunity both to teachers and school administrators to actively participate in changeprocesses will result higher readiness to change.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇALIŞKAN, Ö., KONDAKÇI, Y., ZAYİM, M. (2022). Okul yöneticilerinin değişime hazır olma tutumlarının okulun öğretim düzeyi, yöneticilerin deneyimi ve okul büyüklüğü bağlamında incelenmesi. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 2, 155–175. https://ajindex.com/articles/547594

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Alas, R. (2007). The triangular model for dealing with organizational change. Journal of Change Management, 7(3-4), 255-271.
  2. Alkaya, A. ve Hepaktan, C. E. (2003). Organizational change. Yönetim ve Ekonomi,10(1), 31-58.
  3. Armenakis, A. A. ve Bedeian, A. G. (1999). Organizational change: A review of theory and research in the 1990s. Journal of Management, 25(3), 293-315.
  4. Armenakis, A. A. ve Harris, S. G. (2002). Crafting a change message to create transformational readiness. Journal of Organizational Change Management, 15, 169-183.
  5. Armenakis, A. A., Harris, S. G. ve Mossholder, K. W. (1993). Creating readiness for organizational change. Human Relations, 46(6), 1-23.
  6. Arslan, H., Kuru, M. ve Satıcı, A. (2005). İlköğretim ve Ortaöğretim Okullarındaki Örgüt Kültürünün Karşılaştırılması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 44(3), 449-472.
  7. Aslan, M., Beycioglu, K., ve Konan, N. (2008). Principals’ openness to change in Malatya, Turkey. International Electronic Journal for Leadership in Learning, 12(8), 1-13.
  8. Austin, M. J. ve Claassen, J. (2008). Impact of organizational change on organizational culture: Implications for introducing evidence-based practice. Journal of Evidence-Based Social Work, 5(1-2), 321-359.
  9. Bandura, A. (1982). Self-efficacy mechanism in human agency. American Psychologist, 37, 122–147.
  10. Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall. Beer, M. ve Nohria, N. (2000). Cracking the code of change. Harvard Business Review, 78, 133–141.
  11. Bernerth, J. (2004). Expanding our understanding of the change message. Human Resource Development Review, 3(1), 36-52.
  12. Bouckenooghe, D. (2009). What is crucial in developing a positive attitude toward change? The role of content, context, process and individual variables in understanding readiness for change. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ghent University. Bouckenooghe, D. ve Devos, G. (2007). Psychological change climate as a catalyst of readiness for change: A dominance analysis. Working Paper Series, Ghent University 2007/483. Bouckenooghe, D., Devos, G. ve Van Den Broeck, H. (2009). Organizational change questionnaire-Climate of change, process, and readiness: Development of a new instrument. The Journal of Psychology, 143(6), 559-599.
  13. Bridges, W. (1991). Managing transitions: Making the most of change. Reading, MA: Addison- Wesley. Burke, W. W. (2002). Organization change: Theory and practice. Thousand Oaks, CA: Sage. Çelik, V. (2004). Örg