Dergiler / İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 20 - Sayı: 3

Türkiye’de Sivil Toplum Kuruluşlarının Eğitim Politikalarına Etkileri

The Influences of Non-Governmental Organizations on Education Policy in Turkey

Sayfa
709–722
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Son olarak da karar alıcılarla eğitim alanındaki ilişkilerinde genel olarak etki güçlerinin olduğunu ve geçmişte bazı kararların alınmasında etkili olduklarını dile getirmektedirler.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın amacı Türkiye’de sivil toplum kuruluşlarının eğitim politikaları ve uygulamaları üzerindeki etkilerinin belirlenmesine katkı sağlamaktır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Nitel araştırma modeline göre tasarlanan bu çalışmanın örneklemi, araştırma konusuna dair zengin veri kaynağı sunacağı düşünülen 13 sivil toplum kuruluşundan oluşmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Son olarak da karar alıcılarla eğitim alanındaki ilişkilerinde genel olarak etki güçlerinin olduğunu ve geçmişte bazı kararların alınmasında etkili olduklarını dile getirmektedirler.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Sivil toplum kuruluşları · eğitim politikaları · karar alıcılar

Özet

Bu araştırmanın amacı Türkiye’de sivil toplum kuruluşlarının eğitim politikaları ve uygulamaları üzerindeki etkilerinin belirlenmesine katkı sağlamaktır. Nitel araştırma modeline göre tasarlanan bu çalışmanın örneklemi, araştırma konusuna dair zengin veri kaynağı sunacağı düşünülen 13 sivil toplum kuruluşundan oluşmaktadır. Bu çalışma grubunu oluşturan sivil toplum kuruluşları; DES, ERG, EĞİTİM-SEN, EĞİTİM-İŞ, EĞİTİM-BİR-SEN, LDT, SETA, TOBB Türkiye Eğitim Meclisi, TED, TÜRK EĞİTİM-SEN, TEGV, TİSK ve TÖZOK olarak belirlenmiştir. Çalışmada veri toplamak amacıyla araştırmacılar tarafından oluşturulan yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılarak, sivil toplum kuruluşları temsilcileriyle yüz yüze görüşmeler gerçekleştirilmiş ve kendi görüşleri doğrultusunda eğitim politikalarına dair etkilerinin ayrıntılı bir biçimde değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Görüşmeler sonucunda toplanan verilerin analizinde içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçları şu şekilde özetlemek mümkündür: STK’lar genel olarak eğitim politikalarını sınırlı oranda ya da zaman zaman etkilediklerini düşünmektedirler. STK’lar karar alıcılarla eğitim alanındaki ilişkilerinde kişisel ve kurumsal ilişkilere dayalı yaklaşımı benimserken; cevaplarında genel olarak birebir görüşmeler, ziyaretler, düşüncelerini ifade etme, iyi ilişkiler kurma, kendi doğrularını savunma gibi kişisel ilişkilere dayalı yaklaşıma vurgu yapmaktadırlar. Kamu yöneticilerinden iletişime açık, katılımcı ve paylaşımcı olmalarını, demokratik olmalarını, cesur davranmalarını ve veri temelli politika geliştirmelerini beklemektedirler. Son olarak da karar alıcılarla eğitim alanındaki ilişkilerinde genel olarak etki güçlerinin olduğunu ve geçmişte bazı kararların alınmasında etkili olduklarını dile getirmektedirler.

Abstract

The purpose of this study is to describe influences of the non-governmental organizations on education policies and practices in Republic of Turkey. The study group consists of 13 leading non-governmental organizations. Non-governmental organizations included in the working group were DES, ERG, EĞİTİM-SEN, EĞİTİM-İŞ, EĞİTİM-BİR-SEN, LDT, SETA, TOBB Türkiye Eğitim Meclisi, TED, TÜRK EĞİTİM-SEN, TEGV, TİSK and TÖZOK. Face-to-face interviews were conducted with the representatives of non-governmental organizations by using a four item semi-structured interview form developed by the researcher. Interview questions were designed ideas and opinions of non-governmental organization about their influences on educational policies and practices. Interviews were recorded and transcribed. Content analysis technique was used to identify themes and to describe influences of the non-governmental organizations on education policies and practices. Results can be summarized as follows: non-governmental organizations, in general, think that they have limited or partial influences on educational policies. While non-governmental organizations have adopted an approach based on personal and institutional relations in their relations with decision makers in the field of education, in their answers they generally emphasize such approaches based on personal relationships as one-to-one meetings, visits, expressing their thoughts, establishing good relations, advocating their certain policies or principles. Public administrators are expected to be open to communication, participatory and shared decision making, democratic participation, encouraging participation and evidence based policy making. Finally, they stated that in their relations in the field of education, they have a general influence on decision-makers and that they had influences on educational policies and practices in the past.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KAHRAMAN, H., KARİP, E. (2022). Türkiye’de Sivil Toplum Kuruluşlarının Eğitim Politikalarına Etkileri. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 3, 709–722. https://ajindex.com/articles/547336

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Akatay, A. ve Sevinç, İ. (2004). Cumhuriyetten günümüze sivil toplum kuruluşlarının gelişim süreci. I. Ulusal Sivil Toplum Kuruluşları Kongresi Bildiriler Kitabı, 91-118.
  2. Çanakkale. Aksay, E. (2009). Türkiye’de eğitim alanındaki sivil toplum kuruluşları. CIVICUS Uluslararası sivil toplum endeksi projesi (STEP) II Türkiye Yan Raporları. İstanbul.
  3. Apple, M. W. (2004). Ideology and curriculum. (3.b.). New York: Routledge Apple, M. W. (2012). Eğitim ve iktidar (E. Bulut, Çev.).(2.b.). İstanbul:
  4. Kalkedon Yayınları.
  5. Aydın, M. (2005). Eğitim yönetimi. (7.b.). Ankara:
  6. Hatiboğlu. Bogdan, R. C. ve Biklen, S. K. (1998). Qualitative research for education: An introduction to theory and methods. (3.b.). Needham Heights, MA: Allyn & Bacon. Bursalıoğlu, Z. (2005). Okul yönetiminde yeni yapı ve davranış.(13.b.). Ankara:
  7. Pegem Akademi. Creswell, J. W. (2012). Educational research: planning, conducting, and evaluating quantitative and qualitative research. (4.b.). Boston: Pearson. Çakır, M. (2006). Sivil toplum kuruluşları ile eğitim kurumları ilişkisi. Yüksek Lisans Tezi, Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çanakkale. Çankaya, İ. (2005). Sivil toplum örgütlerinin eğitim amaçlı faaliyetleri (Elazığ ili sendika örneği). Yüksek Lisans Tezi, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Elazığ. Çetin, H. (2001). Devlet, ideoloji ve eğitim. C.Ü. Sosyal Bilimler Dergisi.25(2). 201-211.
  8. Deniz, L. ve Güvendi, F. M. (2017). Eğitim alanında faaliyet gösteren yerel derneklerin sorunlarının incelenmesi. K. Budak ve S. Eğe (Ed.), 6. Türkiye Lisansüstü Çalışmalar Kongresi Bildiriler Kitabı – I (Edebiyat-Eğitim-Felsefe) içinde (s. 165-180).
  9. Muş. Emini, F.T. (2013). Sivil toplum kuruluşlarının politika belirleme sürecindeki rolü: TÜSİAD örneği. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 36, 43-56.
  10. Eraslan, L. (2011). Sivil toplum ve eğitim. Ankara:
  11. Maya Akademi. Erözden, O. (1998). STK’lar ve hukukî çerçevede yenilik talepleri üzerine notlar. T. Ulaş (Der.). Merhaba sivil toplum içinde (s. 13-23). İstanbul: Helsinki Yurttaşlar Derneği. Fraenkel, J. R. ve Wallen, N. E. (2006). How to design and evaluate research in education. (6.b.). Boston: McGraw-Hill. Gökçe, F. (2009). Değişme sürecinde devlet ve eğitim.(5.b.). Ankara:
  12. Tekağaç Eylül. Gutek, G. (2006). Eğitime felsefi ve ideolojik yaklaşımlar (N. Kale, Çev.). (3.b.). Ankara:
  13. Ütopya. Güneş, M. ve Güneş, H. (2003). Türkiye’de eğitim politikaları ve sivil toplum. Ankara:
  14. Anı. Güven, İ. (2000). Türkiye’de dev