Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBaşta çocuklar ve gebeler olmak üzere siprofloksasin kullanılmayan olgular için sefuroksimin in vivo yararlılığını değerlendirecek ileri çalışmalara gerek vardır.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Enterik patojenlerde çoğul ilaç direnci gelişimi Edirne'de gittikçe artan bir sorundur. Bu çalışmada iki yıllık bir dönem içinde toplanan klinik Shigella izolatlarmın, esas olarak tedavide kullanılan antimikrobiklere karşı in vitro duyarlılıkları çalışılmıştır. Çalışmaya 1 Ocak 1994 - 31 Aralık 1995 tarihleri arasında Edirne'de, tümü sporadik olgulardan izole edilen toplam 70 Shigella izolatı (58 S. flexneri. 10 S: sonnei. and 2 S. bovdii) alınmıştır. Bakteriler standart biyokimyasal testler ve özgül antiserumları ile aglütinas'yon temelinde tanımlanmıştır. Antibiyogramlar NCCLS M2-A5'e göre disk difüzyon yöntemiyle çalışılmıştır. Tüm izolatlar sefuroksim ve siprofloksasine duyarlı bulunmuştur. Çalışma dönemini kapsayan iki yıl içinde, özellikle S. flexneri'de olmak üzere ampisilin direnci % 45'den % 81'e (p = 0.0132), trimetoprim-sulfametoksazol direnci % 39'dan % 73'e (p = 0.0253), yükselmiştir. Edirne'de ampisilin ve trimetoprim-sulfametoksazol, Shigella infeksiyonlarının tedavisinde güvenilirliğini kaybetmiştir. Bölgede şigellozun empirik tedavisi için seçilecek ilaç siprofloksasin olabilir. Başta çocuklar ve gebeler olmak üzere siprofloksasin kullanılmayan olgular için sefuroksimin in vivo yararlılığını değerlendirecek ileri çalışmalara gerek vardır.
Abstract
The development of multi-drug resistance by enteric bacteria is an increasing problem in Edirne. Clinical Shigella strains collected during a two-year period were studied for their in vitro susceptibility to antimicrobials mainly used in treatment. A total of 70 strains of Shidella (58 S. flexneri. 10 S. sonnei. and two S. bovdii). all isolated from sporadic cases in Edirne between January 1, 1994 and December 31, 1995, were included in the study. Bacteria were identified as Shiaella by the aid of standard biochemical tests and agglutination with specific antisera. Antibiograms were performed by disk diffusion method as advocated by the NCCLS (M2-A5). All strains were found susceptible to cefuroxime and ciprofloxacin. Antimicrobial resistance increased to 81 % from 45 % for ampicillin (p = 0.0132), to 73 % from 39 % for trimethoprim-sulfamethoxazole (p = 0.0253), mainly in S. flexneri strains. between1994 and 1995. In Edirne, ampicillin and trimethoprim-sulfamethoxazole are no longer, reliable for treatment of Shiaella infection. The drug of choice may be ciprofloxacin for the empiric treatment for shigellosis in the region. For patients who should not use ciprofloxacin, especially for children or pregnants, the in vivo use of cefuroxime needs future investigations.