Dergiler / İnfeksiyon Dergisi / 2002 / Cilt: 16 - Sayı: 2

Manisa ve çevresinde soyutlanan otomikoz etkenleri

Agents of otomycosis in Manisa and its environment

Sayfa
211–213
Yayın Tarihi
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak; çalışma bulgularının genel olarak diğer çalışmaların bulgularıyla uyumlu olduğu, en sık otomikoz etkenlerinin küf türü mantarlar olduğu saptanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Sıklıkla karşılaşılan mantar infeksiyonlarından olan otomikozlara ilişkin çalışmalar oldukça sınırlıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu amaçla Şubat 1995-Haziran 1999 tarihleri arasında Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde otomikoz ön tanısı almış 433 olgu incelemeye alınmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak; çalışma bulgularının genel olarak diğer çalışmaların bulgularıyla uyumlu olduğu, en sık otomikoz etkenlerinin küf türü mantarlar olduğu saptanmıştır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Sıklıkla karşılaşılan mantar infeksiyonlarından olan otomikozlara ilişkin çalışmalar oldukça sınırlıdır. Türkiye'nin bölgesinin otomikoz epidemiyolojisi bilinmemektedir. Bu çalışmada, Manisa ve çevresindeki otomikoz epidemiyolojisininin aydınlatılması amaçlanmıştır. Bu amaçla Şubat 1995-Haziran 1999 tarihleri arasında Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde otomikoz ön tanısı almış 433 olgu incelemeye alınmıştır. Hastaların dış kulak yolu sürüntü örnekleri mikolojik yöntemlerle değerlendirilmiş, incelenen örneklerin 107'sinde (% 24.7) üreme saptanmış, bunların 75'inin (% 70.1) direkt bakıları pozitif bulunmuştur. Üreme saptanan olguların 86'sında (% 80.3) küf mantarı, 20'sinde (% 18.7) maya mantarı, birinde (%1) dermatofit üremiştir. İzole edilen küfler sırası ile Aspergillus niger (54), Aspergillus fumigatus (19), Penicillium spp. (6), Aspergillus terreus (4), Aspergillus flavus (3); izole edilen mayalar sırası ile Candida tropicalis (10), C. albicans (6), C. guilliermondii (2), Torulopsis glabrata (2); izole edilen dermatofit ise Trichophyton mentagrophytes (1) olarak bulunmuştur. Sonuç olarak; çalışma bulgularının genel olarak diğer çalışmaların bulgularıyla uyumlu olduğu, en sık otomikoz etkenlerinin küf türü mantarlar olduğu saptanmıştır.

Abstract

The studies on otomycosies, one of the most frequent fungal infections, are very limited. Otomycosis epidemiology in most regions of Turkey is not known. The aim this our study was to determine the Otomycosis epidemiology in Manisa and its environment. For this reason, 433 cases clinically prediagnosed as otomycosis at Celal Bayar University Hospital between February 1995 and June 1999 were investigated. Swabs from outer ear of the patients were studied with mycological methods. Growth occurred in 107 specimens (24.7%) and the direct microscopic examination was positive in 75 specimens out of 107 (70.1%). Molds grew in 86 cases out of 107 (80.3%), yeasts in 20 (18.7%) and dermatophytes in one (1%). The isolated molds were Aspergillus niger (54), Aspergillus fumigatus (19), Penicillium spp. (6), Aspegillus terreus (4) and Aspergillus flavus (3); the isolated yeasts were Candida tropicalis (10), C. albicans (6), C. guilliermondii (2), Torulopsis glabrata (2); and the isolated dermatophyte was Trichophyton mentagrophytes (1). The findings of the study were in general similar to the findings of other studies, molds being the most frequent causes of otomycosis.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SEZGİN, C., DEĞERLİ, K., ÜNLÜ, H., AKÇALI, S., ÖZBAKKALOĞLU, B. (2022). Manisa ve çevresinde soyutlanan otomikoz etkenleri. İnfeksiyon Dergisi, Cilt: 16 - Sayı: 2, 211–213. https://ajindex.com/articles/546731

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (9)

  1. Klein JO. Otitis externa, otitis media, mastoiditis. In: Mandell GL, Bennett JE, Polin R, eds. Principles and Practice of Infectious Diseases. 4th ed. New York: Churchill Livingstone, 1995: 505-10
  2. Koç AN, Oğuzkaya M, Erdem F. Otomikoza neden olan mantar türleri. Türk Mikrobiyol Cem Derg 1998; 28: 96-8
  3. Erbakan N. Derinin Mantar Hastalıkları. Ankara: Türkiye Klinikleri Yayınevi, 1989: 31-59
  4. Mugliston T, O'Donoghue G. Otomycosis-acontinuing problem. J Laryngol Otol 1985; 99: 327-33
  5. Aşçı Z, Sayrek A, Kizirgil A, Yılmaz M. Dışkulak yolu mikoz etkenleri üzerine bir araştırma. İnfek Derg 1996; 10: 369-71
  6. Falser N. Fungal infection in the ear. J Dermatol 1984; 169 (Suppl): 135-40
  7. Tümbay E. Pratik Tıp Mikolojisi. İzmir: Bilgehan Basımevi, 1983: 7-30
  8. Durmaz B, Durmaz R, Erpek G, Özcan A. Otomikoz olgularında kaşılaşılan olgular. İnfek Derg 1991; 5: 131-3
  9. Sivrel A, Köse fi, Özgenç O, Sancaktaroğlu ‹, Pınar E, Özsavran G, Tatar B. Otokmikoz etkenlerinin araştırılması. İnfek Derg 1992; 6: 241-2.