KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / İnfeksiyon Dergisi / 2004 / Cilt: 18 - Sayı: 3

Pamukkale Üniversitesi Hastanesi Dermatoloji Polikliniği'ne başvuran hastalarda dermatofitoz etkenleri

The agents of dermatophytoses in patients attending the dermatology outpatient clinic, Pamukkale University Hospital

Çağrı ERGİN
Nural CEVAHİR
Şanlı Berna ERDOĞAN
Nida KAÇAR
İlknur KALELİ
Şeniz ERGİN
Sayfa
339–342
Yayın Tarihi
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Saçsız deri ve tırnak infeksiyonlarında en yaygın etkenin T. rubrum olduğu görüldü.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, Denizli'deki dermatofitoz etkenlerini saptamak idi.
📊
Temel Bulgular & Veri:Pamukkale Üniversitesi Hastanesi'nde dermatomikoz öntanılı 753 hastadan 1160 klinik örnek alındı ve 248'inden (%21.4) dermatofit izole edildi.
💡
Sonuç & Katkı:Saçsız deri ve tırnak infeksiyonlarında en yaygın etkenin T. rubrum olduğu görüldü.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:753 hasta
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmanın amacı, Denizli'deki dermatofitoz etkenlerini saptamak idi. Pamukkale Üniversitesi Hastanesi'nde dermatomikoz öntanılı 753 hastadan 1160 klinik örnek alındı ve 248'inden (%21.4) dermatofit izole edildi. Bu kökenlerin 171'i (%68.95) Trichophyton rubrum, 50'si (%20.16) T. mentagrophytes, 10'u (%4.03) Epidermophyton floccosum, dokuzu (%3.63) T. tonsurans, yedisi (%2.82) Microsporum canis ve bir tanesi (%0,41) T. verrucosum olarak tanındı. Saçsız deri ve tırnak infeksiyonlarında en yaygın etkenin T. rubrum olduğu görüldü.

Abstract

The purpose of this study was to determine the agents of dermatophytoses in Denizli, Province of Turkey. Totally 1160 samples from 753 cases prediagnosed as dermatomycosis were studied and 248 (21.4%) dermatophytes were isolated. The strains were identified as 171 (68.95%) Trichophyton rubrum, 50 (20.16%) T. mentagrophytes, 10 (4.03%) Epidermophyton floccosum, 9 (3.63%) T. tonsurans, 7 (2.82%) Microsporum canis and 1 (0.41%) T. verrucosum. It was concluded that T. rubrum was the prominent agent in tinea glabrosa and tinea unguium.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERGİN, Ç., CEVAHİR, N., ERDOĞAN, Ş. B., KAÇAR, N., KALELİ, İ., ERGİN, Ş. (2022). Pamukkale Üniversitesi Hastanesi Dermatoloji Polikliniği'ne başvuran hastalarda dermatofitoz etkenleri. İnfeksiyon Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 3, 339–342. https://ajindex.com/articles/546577

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Tümbay E, İnci R. Derinin mantar infeksiyonları. Topçu-VVİllke A, Söyletir G, Doğanay M, ed. İnfeksiyon Hastalıkları'nda. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevleri, 1996:820-31
  2. İnci R. Dermatomikozlar'da etkenler ve epidemiyoloji. Tümbay E, İnci R, Hilmioğlu S, Aydemir Ş, ed
  3. Ulusal Mantar Hastalıkları ı/e Klinik Mikoloji Kongresi (4-6 Mayıs 1999, İzmir) Tutanaklar1'da. İzmir: Ege Üniversitesi Basımevi, 1999:105-10
  4. Metin A, Turanlı AY, Peksarı Y, Cantürk MT. Samsun ve çevresinde dermatofit florası. TKlin J Dermatol 1997; 7: 27-32
  5. Clayton YM, Midgley G. Identification of agents of supeficial mycoses. In: Evans EGV, Richardson MD, eds. Medical Mycology: A Practical Approach. Oxford: IRL Press, 1989: 65-95
  6. Ergin Ş, Ergin Ç, Şanlı Erdoğan B, Evliyaoğlu D, Kaleli İ. Trichophyton tonsurans'm etken olduğu tinea gladiatorum epidemisi. XVI. Lütfü Tat Kongresi (2003, Ankara) kitabında. 2003: P-115
  7. Erkmen H. Memleketimiz dermatofitleri hakkında. Türk Hij Tec Biyol Derg 1958; 18:275-81
  8. Behçet H. İstanbul Seririyatı 1942; 4: 786 (5 no.lu kaynakta site edilmiştir)
  9. Ergin Ç, Ergin Ş, Yaylı G, Baysal V. Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi Derrmatoioji Kliniği'ne başvuran hastalarda dermatofitoz etkenleri. Türk Mikrobiyol Cem Derg 2000; 30:121 -4
  10. Sürücüoğlu S, Türker M, Üremek H, Ellidokuz H, Kıpıcı A. izmir bölgesinde yüzeyel mantar infeksiyonuna neden olan 660 dermatofit ve maya türünün değerlendirilmesi. İnfek Derg 1997; 11: 63-5
  11. Köktürk A, Delialioğlu N. Kaya Tİ, Baz K, İkizoğlu G, Demirseren DD, Kanık A. Mersin İli'nin dermatofitik florası. T Klin J Dermatol 2002; 12: 135-9
  12. Yeğenoğlu Y. Kliniğimizdeki dermatofitoz etkenlerinin son bir yıla ait değerlendirimi. Türk Dermatol Derg 1996; 30: S16-8
  13. Özel MF, Mete M, Mete Ö, Gül K, Suay A. Diyarbakır ve çevresinde dermatomikoz etkenleri. İnfek Derg 1996; 10: 275-8
  14. Fındık D, Mevlutoğlu İ, Kaya M, Arslan U, Yüksel A. 1994-2000 yılları arasında Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi mikoloji laboratuarında dermatofitoz ön tanıtı olgulardan izole edilen etkenler ADÜ Tıp Fak Derç; 2001; 2:19-22
  15. Tanış H, Aksoy G, Aşçı Z. The dermatophytic flora ratio of dermatophytes. TJMedSci 1999; 29:181-5
  16. Aydın N, Hilmioğlu S, Gültekin B, Bozkurt Şavk E, Aydemir Ş, Gürel M. Yüzeyel mikozlardan izole edilen etkenler. İnfek Derg 2001; 15: 47-50
  17. İlkit M, Hazar S, Atlı T, Gümüşay T, Boğa I. Tinea capitis in primary school children in Mersin city center: Infection in the south-east Ana