Dergiler / Maden Tetkik ve Arama Dergisi / 1968 / Cilt: 70 - Sayı: 70

TÜRKİYE'DE TERMOMİNERAL KAYNAKLAR VE JEOTERMİK ENERJİ ETÜDLERİ

LES SOURCES THERMOMINÉRALES DE LA TURQUIE ET L'ÉTUDE DE L'ÉNERGIE GÉOTHERMIQUE

Sayfa
—
Yayın Tarihi
1968-11-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca 15 Mayıs 1968 de Denizli-Sarayköy'de Kızıldere civarında takriben 450 m derinlikte, yüksek basınçlı tabiî buhar elde edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Türkiye'de ortalama 529 adet termomineral kaynak vardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bunlardan 241 adedi maden suları, 247 adedi 60°C ye kadar, 41 adedi de 60°C - 100°C arasında bulunan kaynaklardır.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca 15 Mayıs 1968 de Denizli-Sarayköy'de Kızıldere civarında takriben 450 m derinlikte, yüksek basınçlı tabiî buhar elde edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:529 adet
⚙️Değişkenler:TÜRKİYE · TERMOMİNERAL KAYNAKLAR · JEOTERMİK ENERJİ ETÜDLER

Özet

Türkiye'de ortalama 529 adet termomineral kaynak vardır. Bunlardan 241 adedi maden suları, 247 adedi 60°C ye kadar, 41 adedi de 60°C - 100°C arasında bulunan kaynaklardır. Bu kaynakların yüksek ısılı olanları bilhassa Batı Anadolu'da, doğu-batı doğrultusunda bulunan grabenler içerisinde sıralanmışlardır. Derindeki kırıklı ve çatlaklı metamorfik formasyonlardan kolaylıkla yukarı intikal eden ısı, Paleozoik, Mesozoik ve Tersiyer yaslı (mermer, kalker ve dolomitik kalkerler) rezervuar kayaçlardaki suları ısıtır. Bazı Tersiyer marnlı killi formasyonları da örtü tabakası vazifesini görür. Bir kısım kavnaklar Orta Anadolu'da ve bilhassa Doğu Anadolu'da halen CO2 , H2S neşreder. Bunlar solfatar safhalarının son devirlerini tamamlayan Neojen-Kuaterner ve tarihî zamanların volkanlarının civarlarında krater ve parazit konilerinde kaynaklar halinde bulunur. Türkiye'deki sıcak kaynakların büyük kısmını asitli, bikarbonatlı, klorürlü, sülfatlı sular teşkil eder. Total mineralizasyondaki bor, NH4 ve H2SİO3 gibi elemanlar muhtemelen çok derinlerden gelmektedir. 1963 yılında İzmir ve batısındaki Agamemnun kaplıcalarında yapılan sondajlarla, 124o C ısılı tabiî buhar elde edilmiştir. Ayrıca 15 Mayıs 1968 de Denizli-Sarayköy'de Kızıldere civarında takriben 450 m derinlikte, yüksek basınçlı tabiî buhar elde edilmiştir.

Abstract

En Turquie il existe 529 sources thermominérales dont 241 d'eau chaude minérale, 247 d'une température arrivant jusqu'à 60° C et 41 d'une température qui varie entre 60° et 100°C. Les sources ayant une haute température sont localisées en Anatolie occidentale et alignées dans les grabens de direction E-W. La chaleur qui se fraie facilement un chamin à travers les formations métamorphiques fracturées, dans les profondeurs, chauffe les eaux accumulées dans les roches-réservoirs ainsi que celles contenues dans les calcaires dolomitiques, dans les calcaires et dans les marbres paléozoïques, mésozoïques et tertiaires. Quelques formations marno-argileuses tertiaires servent de couche de couverture. En Anatolie centrale et surtout en Anatolie orientale, une partie de ces sources libèrent du CO2 et du H2S; elles se présentent sous forme de sources jaillissant aux alentours des cratères et dans les cônes parasites des volcans appartenant aux temps historiques et néogènes-quaternaires qui subissent actuellement les dernières phases du stade solfatarien. La plus grande partie des sources thermales est constituée par des eaux acides carboniques, bicarbonatées et chlorurées. Des éléments, tel que le bore, et des composés, tels que NH4 et H2SiO3 , viennent probablement de profondeurs considérables. En 1963, dans les forages effectués dans les sources thermales d'Agamemnun, situées à l'W d'İzmir, il a été obtenue de la vapeur naturelle d'une température de 124°C. Le 12 mai 1968, à Kızıldere, aux environs de Denizli-Sarayköy, il a été obtenue de la vapeur naturelle à haute pression provenant d'une profondeur approximative de 450 m et le 17 octobre 1968, cette fois dans un deuxième puits, il a été obtenue de la vapeur du même caractère.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ERENTÖZ, C., TERNEK, Z. (1968). TÜRKİYE'DE TERMOMİNERAL KAYNAKLAR VE JEOTERMİK ENERJİ ETÜDLERİ. Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Cilt: 70 - Sayı: 70. https://ajindex.com/articles/54654

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. 1 — ALPMAN, N. (1963): Batı Anadolu tabii sıcak suları, içmeleri ve maden sularının teknik envanteri. M.T.A. Rep. no. 3629 (impublished), Ankara. 2 (1964): Orta Anadolu ve Akdeniz bölgeleri sıcak su kaynakları, içmeleri ve maden sularının teknik envanteri. M.T.A. Rep. no. 3632 (unpublished), Ankara. 3 (1965): Doğu ve Güneydoğu Anadolu bölgeleri sıcak su kaynakları, içmeleri ve maden sularının teknik envanteri. M.T.A. Rep. (unpublished), Ankara. 4 (1966): Kuzey Anadolu ve Marmara bölgeleri sıcak su kaynakları, içmeleri ve maden sularının teknik envanteri. M.T.A. Rep. (unpublished), Ankara. 5 — AKARTUNA, M. (1958): İzmir-Torbalı-Değirmendere-Seferihisar-Urla-Foça-Menemen bölgesinin jeolojik etüdü hakkında rapor. M.T.A. Rep. no. 2624 (unpublished), Ankara. 6 — BANWELL, C. J. (1967): L'énergie géothermique. Impact, vol. XVII (1967), no. 2. 7 — BAÇKAN, E. (1967): Armutlu (Gemlik) kaplıcası bölgesinde jeolojik ve hidrojeolojik etütler hakkında rapor. M.T.A. Rep. (unpublished), Ankara 8 — BESEME, P. (1965): Contribution à l'étude stratigraphique tectonique, hydrogéologique de la région de Simav (Kütahya). M.T.A. Rep. (unpublished), Ankara. 9 — BISTRITSCHAN, K. (1955): Hydrogeologishe Beobachtungen NW Afyon. M.T.A. Rep. no. 2262 (unpublished), Ankara. 10 (1957): Über die Thermal- und Mineralquellen in der Kaza Bergama-Dikili und Menemen im Vilayet-İzmir. M.T.A. Rep. no. 2620 (unpublished), Ankara. 11 — ÇAĞLAR, K. 0. (1947): Türkiye maden suları ve kaplıcaları. M.T.A. Publ. seri B., no. 11, fask. 1, Ankara. 12 — CAĞLAR., K. Ö. (1948): Türkiye maden suları ve kaplıcaları. M.T.A. Publ., seri B., no. 11, fask. 2, Ankara. 13 (1950): Türkiye maden suları ve kaplıcaları. M.T.A. Publ., seri B., no. 11, fask. 3, Ankara. 14 — (1961): Türkiye maden suları ve kaplıcaları. M.T.A. Publ., no. 107, fask. 4, Ankara. 15 — ERDOĞAN, E. (1966): Tuzla sıcak suları ve yakın yöresinin ayrıntılı ve tektonik incelenmesi ve jeotermik gücün araştırılması. M.T.A. Rep. (unpublished), Ankara. 16 — ERENTÖZ, C. (1966): Contribution à la stratigraphie de la Turquie. M.T.A. Bull. no. 66, Ankara. 17 — FACCA, G. & TONANI, F. (1961): Natural steam geology and geochemistry. United Nations Conférence on New Sources of Energy. 18 — & (1962): Natural steam exploration in U.S.A. Bolletino di geofisica applicata. 19 — (1962): Geothermal energy exploration. United Nations Conférence on thé Application of Science and Technology for thé Benefit of thé less Developed Areas. 20 & TEN DAM, A. (