Dergiler / İnfeksiyon Dergisi / 2005 / Cilt: 19 - Sayı: 2

Şanlıurfa ilinde dermatofitozlar ve dermatofitler

Dermatophytoses and dermatophytes in Şanlıurfa, Turkey

Sayfa
235–238
Yayın Tarihi
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Rubrum olduğu görülmüştür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmanın amacı, Şanlıurfa ve çevresinde dermatofitoz sıklığını ve etkenlerini saptamak idi.
📊
Temel Bulgular & Veri:Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Mikrobiyoloji Laboratuvan'na dermatomikoz öntanısı ile başvuran 412 hastadan alınan baş saçlı derisi, saçsız deri ve tırnak örnekleri mikolojik yöntemlerle incelenmiştir.' Doğrudan mikroskop incelemesi olumlu olan 192 (% 46.6) hastanın 164 (% 85.4 yünden mantar izole edilmiş ve 139 (% 84.8)'u dermatofit olarak bulunmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Rubrum olduğu görülmüştür.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:412 hasta
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmanın amacı, Şanlıurfa ve çevresinde dermatofitoz sıklığını ve etkenlerini saptamak idi. Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Mikrobiyoloji Laboratuvan'na dermatomikoz öntanısı ile başvuran 412 hastadan alınan baş saçlı derisi, saçsız deri ve tırnak örnekleri mikolojik yöntemlerle incelenmiştir.' Doğrudan mikroskop incelemesi olumlu olan 192 (% 46.6) hastanın 164 (% 85.4 yünden mantar izole edilmiş ve 139 (% 84.8)'u dermatofit olarak bulunmuştur. Etken dermatofitler, sıklığa göre, 91 (% 65.5) Trichophyton rubrum, 21 (% 15.1) Microsporum canis, 12 (% 8.7) T. mentagrophytes, altı (% 4.3) T. verrucosum, altı (% 4.3) Epidermophyton floccosum, iki (%1.4) T. violaceumve bir (% 0.7) T. tonsurans şeklinde saptanmıştır. Çalışma sonucu, en yaygın dermatofitis zon Tinea pedis ve en sık etkenin T. Rubrum olduğu görülmüştür.

Abstract

The purpose of this study was to determine the incidence of dermatophytoses and their agents in the incidence of dermatophytoses and their agents in Şanlıurfa, a south-east city in Turkey. The clinical specimens (skin, scalp and nail) of 412 patients with pre-diagnosis of dermatomycosis, were examined by mycologic methods in the Laboratory of Microbiology, Harran University Hospital. Direct microscopic examination revealed positive result for fungi in 192 (46.6 %) patients and among these in 164 (85.4 %) cultures were positive. Dermatophytes were isolated in 139 (84.8 %) of these 164. The distribution of dermatophytes wereas follows: 91 (65.5 %) Trichophyton rubrum, 21 (15.1 %) Microsporum canis, 12 (8.7 %) T. mentagrophytes, 6 (4.3 %) T. verrucosum, 6 (4.3 %) Epidermophyton floccosum, 2 (1.4 %) T. violaceum and 1 (0.7 %) T. tonsurans. It is concluded that Tinea pedis was the most frewuent dermatophytosis and T. rubrum the most frewuent dermatophyte in the region.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

MIZRAKLI, U. A., ZEYREK, Y. F., ÖZBİLGE, H. (2022). Şanlıurfa ilinde dermatofitozlar ve dermatofitler. İnfeksiyon Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 2, 235–238. https://ajindex.com/articles/546516

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Tümbay E. Dermatofitler. Willke-Topçu A, Söyletir G, Doğanay M, ed. Infeksiyon Hastalıkları ve Mikrobiyolojisfnde. Cilt 2. İkinci Baskı. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevleri, 2002: 1785-97. 2. de Hoog GS, Gueho E. Agents of white piedra, black piedra and tinea nigra. İn: Ajello L, Hay RJ eds. Topley and Wilson's Microbiology and Microbial Infections. Vol 4: Medical Mycology. 9th ed. London: Arnold Publishers, 1998: 191-7
  2. Kılıçturgay K. Klinik Mikrobiyoloji. 2. baskı. Bursa: Bursa Güneş Nobel Tıp Kitabevleri, 1994: 353-6
  3. Tümbay E. Pratik Tıp Mikolojisi. İzmir: Bilgehan Basımevi, 1983: 7-30
  4. Larone DH. Medically Important Fungi: A Guide to Identification. Washington, DC: American Society for Microbiology, 1993: 173-210
  5. Özel MF, Mete M, Mete Ö, Gül K, Suay A. Diyarbakır ve çevresinde dermatomikoz etkenleri. Infek Derg 1996; 10: 275-8
  6. Tanır F, İlkit M, Hazar S, Akbaba M. Adana ili Karataş ilçesinde yüzeyel mikozların prevalansı ve etkenleri. Infek Derg 1999; 12: 151-5
  7. Aşçı Z, Kizirgil A, Seyrek A, Yılmaz M. Elazığ Çimento Fabrikası işçilerinde mikoz etkenleri. Infek Derg 1996; 10:279-281
  8. Öztürkcan S, Okuyan B, Marufihah M. Son 5 yılda kliniğimizde saptanan yüzeyel mantar hastalıklarının retrospektif değerlendirilmesi [Özet]
  9. Ulusal Tropikal Hastalıklar Kongresi, 15-20 Haziran 1998 Van) kitabında., İzmir: Ege Üniversitesi Basımevi, 1998: 279
  10. Karaarslan A, Karaarslan F, Özsan AM. Tinea pedisli olgularda dermatofitlerin ve bölgesel bakteri florasının araştırılması [Özet]
  11. Ulusal Tropikal Hastalıklar Kongresi, 15-20 Haziran 1998 Van) kitabında., İzmir: Ege Üniversitesi Basımevi, 1998: 277
  12. Terragni L, Lasagni A, Oriani A. Dermatophytes and dermatophytoses in the Milan area between 1970 and1989. Mycoses 1993; 36: 313-7
  13. Svejgaard EL. Epidemiology of dermatophytes in Europe. Int J Dermatol 1995; 34: 525-8
  14. Mahmoud AL. A study of dermatophytoses in Sana'a, Yemen Republic. Mycoses 2002; 45:105-8
  15. Khosravi AR, Aghamirian MR, Mahmoudi M. Dermatophytoses in Iran. Mycoses 1994; 37: 43
  16. İnci R, Tümbay E, Hilmi Z, Demir O. Batman (Siirt) bölgesi ilkokul çocuklarında tinea capitis prevalansı ve etkenleri. Infek Derg 1990; 4: 111-5
  17. Tümbay E, Varol A, Karaman A, Demir O. Ege bölgesinde 1974-1979 yıllarında görülen dermatofitoz insidansı ve etkenleri. Türk Mikrobiyol Cem Derg 1982; 12: 70-82
  18. İnci R, Hilmioğlu S, Tümbay E, Burhanoğlu D, Yamazhan T. izmir ve çevresinde Microsporum canis infeksiyoniarı. Infek Derg 1