KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / İnfeksiyon Dergisi / 2005 / Cilt: 19 - Sayı: 3

Trakya Üniversitesi hastanesi'nde 1995-2003 yılları arasında saptanan dermatofitoz etkenleri

Agents of dermatophytosis isolated at Trakya University

Metin OTKUN
Murat TUĞRUL
Tatman Müşerref OTKUN
Şaban GÜRCAN
Burçin ÖZER
Sayfa
367–371
Yayın Tarihi
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Sonuç olarak Edirne'de T. rubrum en sık izole edilen dermatofit etkeni olarak, tinea pedis (%30.6) ise en sık gözlenen dermatofitoz olarak saptandı.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışmada, 1995- 2003 yılları arasında Trakya Üniversitesi Hastanesi Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji Laboratuvarı'na mantar araştırılması amacıyla gönderilen deri, tırnak, saç ve saçlı deriden oluşan örneklerden izole edilen dermatofit etkenlerinin ve sık¬lığının belirlenmesi amaçlandı.
📊
Temel Bulgular & Veri:Örneklerden KOH ile preparat hazırlanarak 20 ve 40'lık objektifle direkt mikroskobik inceleme yapıldı.
💡
Sonuç & Katkı:Sonuç olarak Edirne'de T. rubrum en sık izole edilen dermatofit etkeni olarak, tinea pedis (%30.6) ise en sık gözlenen dermatofitoz olarak saptandı.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2003 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışmada, 1995- 2003 yılları arasında Trakya Üniversitesi Hastanesi Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji Laboratuvarı'na mantar araştırılması amacıyla gönderilen deri, tırnak, saç ve saçlı deriden oluşan örneklerden izole edilen dermatofit etkenlerinin ve sık¬lığının belirlenmesi amaçlandı. Örneklerden KOH ile preparat hazırlanarak 20 ve 40'lık objektifle direkt mikroskobik inceleme yapıldı. Kültür için sikloheksimitli Sabouraud-dekstroz ağara üç nokta halinde ekim yapılarak 25° C ve 35° C'de üç hafta enkübe edildi. Çalışmaya alınan 2242 örneğin %94'ü dermatoloji kliniğinden gönderilmişti. Örneklerin 1576'sı (%70) deriye aitti ve 736'sının (%32.8) direkt mikroskopik incelemesinde mantar hifleri görülürken 232'sinde (%10.4) kültürde üreme oldu. Üreme olan örneklerin 40'ında (%17.3) direkt mikroskobide mantar elemanlarına rastlanmadı. Üreme olan örneklerin 137'sinde (%58.6) Trichophyton rubrum, 47'sinde (%19.8) T. mentagrophytes en sık etkenler olarak saptandı. Sonuç olarak Edirne'de T. rubrum en sık izole edilen dermatofit etkeni olarak, tinea pedis (%30.6) ise en sık gözlenen dermatofitoz olarak saptandı.

Abstract

The purpose of this study was to establish the indidence and agents of dermatophytosis studied in the Microbiology and Clinical Microbiology Laboratory, Trakya University Hospital, between the years 1995 and 2003. The studied samples were hair, skin and nail scrapings. The samples were examined with KOH in the 20X and 40X objectives of microscope. Then they were cultured on Sabouraud-dextrose-agar with cycloheximide and incubated at 25° C and 35° C for three weeks. Totally 2242 samples were enrolled in this study; 2107 (94%) were sent from the dermatology clinic and 1576 (70%) were from skin. Of the all samples, 232 (10.4%) were positive by culture and 736 (32.8%) were positive by direct microscobic examination and 40 (17.3%) were negative by direct microscobic examination. In culture, 137 (58.6%) Trichophyton rubrum and 47 (19.8%) T. mentagrophytes strains were isolated as agent of dermatophytoses. In conclusion, T. rubrum was found to be the most frequent causative agent of dermatophytosis in Edirne and tinea pedis was the most frequent (30.6%) dermatophytosis..

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

OTKUN, M., TUĞRUL, M., OTKUN, T. M., GÜRCAN, Ş., ÖZER, B. (2022). Trakya Üniversitesi hastanesi'nde 1995-2003 yılları arasında saptanan dermatofitoz etkenleri. İnfeksiyon Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 3, 367–371. https://ajindex.com/articles/546464

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Summerbell RC. Trichophyton, Microsporum, Epidermophyton, and agents of superficial mycoses. In: Murray PR, Baron EJ, Jorgensen JH, eds. Manual of Clinical Microbiology. Washington, DC: American Society for Microbiology, 2003: 1798-819
  2. Tümbay E. Dermatofitler. Willke Topçu A, Söyletir G, Doğanay M, eds. Infeksiyon Hastalıkları ve Mikrobiyolojisi'nde. İstanbul: Nobel Tıp Kitabevleri, 2002: 1785-97
  3. Padhye AA, Weitzman I. The dermatophytes. In: Ajello L, Hay RJ, vol ed. Topley and Wilson's Microbiology and Microbial Infections. London: The Bath Press, 1998: 223
  4. Akata F, Tuğrul HM, Uzun C. Edime ve çevresindeki dermatofitler ve vücut bölgelerine göre dağılımı. Trakya Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi 1991-1993; 8, 9, 10 (Bileşik Sayı): 213-7
  5. Manzano-Gayosso P, Mendez-Tovar LJ, Hernândez-Hernândez F, Löpez-Martinez R. Dermatophytoses in Mexico City. Mycoses 1994; 37: 49-52
  6. Falahati M, Akhlaghi L, Lari AR, Alaghehbandan R. Epidemiology of dermatophytoses in an area south of Tehran, Iran. Mycopathologia 2003; 156:279-87
  7. Chinelli PA, Sofiatti Ade A, Nunes RS, Martins JE. Dermatophyte agents in the city of Sao Paulo, from 1992 to 2002. Rev Inst Med Trop Sao Paulo 2003; 45: 259-63
  8. Singh D, Patel DC, Rogers K, Wood N, Riley D, Morris AJ. Epidemiology of dermatophyte infection in Auckland, New Zealand. Australas J Dermato/2003; 44: 263-6
  9. Vella Zahra L, Gatt P, Boffa MJ, et al. Characteristics of superficial mycoses in Malta. Int J Dermatol 2003; 42: 265-71
  10. Ellabib MS, Khalifa Z, Kavanagh K. Dermatophytes and other fungi associated with skin mycosis in Tripoli, Libya. Mycoses 2002; 45: 101-4
  11. Kuklova I, Kucerova H. Dermatophytoses in Praque, Czech Republic, between 1987 and 1998. Mycoses 2001; 44: 493-6
  12. Karaarslan A, Karaarslan F, Cengiz AT. Ankara'nın Keçiören Bölgesi'nden izole edilen dermatomikoz etkenleri. Infek Derg 1998; 12: 93-6
  13. Parlat P, Bahadır S, Alpay K, Çimşit G, Bozok F, Tosun İ. Trabzon ve çevresinin dermatofitik yapısı. Türkderm Deri Hastalıkları ve Frengi Arşivi 2000; 34: 100-3
  14. Bilgili ME, Sabuncu İ, Saraçoğlu ZN, Ürer SM, Kiraz N, Akgün Y. Kliniğimize başvuran dermatofitozlu olgulardan izole edilen dermatofit türleri. Türkiye Klinikleri Dermatoloji Dergisir2001; 11:185-90. Özel MF, Mete M, Mete Ö, Gül K, Suay A. Diyarbakır ve çevresinde dermatomikoz etkenleri. Infek Derg 1996; 10: 275-8
  15. Onsberg P. Dermatophyte species, microscopic and cultural examination. Mycopathologia 1979; 67: 153-5