Dergiler / Maden Tetkik ve Arama Dergisi / 1974 / Cilt: 83 - Sayı: 83

TÜRKİYE'DEKİ OFİYOLİTİK SERİLER

THE OPHIOLITIC SERIES OF TURKEY

Sayfa
1–17
Yayın Tarihi
1974-12-01
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Her iki olayın, derine yerleşmiş tektonik dislokasyonlarla ilgili olması gerekmektedir (örneğin, derine yerleşmiş tektonik üniteler, önçukurlarla orojenik zonlar veya napların derine inen kök zonları arasındaki sınırlar gibi).

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Anadolu'daki ofiyolitik seriler, esas olarak harzburgit, dünit, diyabaz ve gabrolardan oluşmuş olup, çoğunlukla kloritize, serpantinize ve serisitize haldedirler.
📊
Temel Bulgular & Veri:Genel olarak şiddetli bir şekilde sıkışmış olan bu kütleler içinde farklı yaş ve boyutlarda «ekzotik» karbonat blokları vardır.
💡
Sonuç & Katkı:Her iki olayın, derine yerleşmiş tektonik dislokasyonlarla ilgili olması gerekmektedir (örneğin, derine yerleşmiş tektonik üniteler, önçukurlarla orojenik zonlar veya napların derine inen kök zonları arasındaki sınırlar gibi).
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:TÜRKİYE · OFİYOLİTİK · SERİLER

Özet

Anadolu'daki ofiyolitik seriler, esas olarak harzburgit, dünit, diyabaz ve gabrolardan oluşmuş olup, çoğunlukla kloritize, serpantinize ve serisitize haldedirler. Ofiyolitik seriler, radyolaritler, şistler, siyah renkli flişimsi çökeller ve çeşitli kalker tipleri ile birlikte bulunurlar. Genel olarak şiddetli bir şekilde sıkışmış olan bu kütleler içinde farklı yaş ve boyutlarda «ekzotik» karbonat blokları vardır. Sınırlı Paleozoyik kayaç mostraları dışında, Anadolu yeşil kayaçları, stratigrafik durumlarının da gösterdiği gibi, Alt Mesozoyik yaşındadır. Ancak dokusal bakımdan duraylı olmayan ofiyolitler Orta-Üst Kretase paroksizması sırasında bindirmeler ve denizaltı kaymaları sonucu parçalanmışlardır. Bu da ofiyolitlerin, Üst Kretase yaşlı çökeller içinde interkalasyonlar halinde veya diskordans olarak altında yer almalarını açıklamaktadır. Kuzey ve Güney Anadolu'daki başlıca yeşil kayaç zonları, ülkenin en önemli deprem zonlarına paralellik gösterirler. Her iki olayın, derine yerleşmiş tektonik dislokasyonlarla ilgili olması gerekmektedir (örneğin, derine yerleşmiş tektonik üniteler, önçukurlarla orojenik zonlar veya napların derine inen kök zonları arasındaki sınırlar gibi).

Abstract

The Anatolian ophiolitic series consist mainly of harzburgites, dunites, diabases and gabbros being frequently serpentinized, sericitized or chloritized. They are associated with radiolarites, slates, dark flysh-like deposits and various limestone types. The whole generally form intensively disturbed masses including «exotic» carbonate blocks of various age and size. Limited occurrences of Paleozoic rocks excepted, the Anatolian green rocks are of Lower Mesozoic age, as it is shown by their stratigraphic position. But the textural unstable ophiolites were disrupted during the Middle-Upper Cretaceous paroxysm, by both thrusts and submarine slides, which explains why they were frequently unconformly overlain by or intercalated with Upper Cretaceous sediments. The main green rock zones of N and S Anatolia show a striking parallelism to the major earthquake zones of the country. Both phenomena must be related evidently to important, deep-seated longitudinal tectonic dislocations (like boundaries between deep-seated tectonic units — f. ex. between foreland and orogenic zone — or deep root zones of nappes).

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

PINAR, N. (1974). TÜRKİYE'DEKİ OFİYOLİTİK SERİLER. Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Cilt: 83 - Sayı: 83, 1–17. https://ajindex.com/articles/54551

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. ARGAND, E. (1922): La tectonique de l'Asie. C.R. Congr. Geol. Int., Liege, 1. ARNI, P. (1939): Doğu Anadolu ve mücavir mıntıkalarının tektonik ana hatları. M. T.A. Yayınl, seri B, no. 4, Ankara. — (1939): Anadolu'nun umumi bünyesi ile mineral ve petrol yataklan arasındaki münasebetler. M.T.A. Mecm., no. 2/15, Ankara. (1941): Türkiye'de halen malûm bulunan boksit yatakları. M.T.A. Mecm., no. 2/23, Ankara. (1942): Anadolu ofiolitlerinin yaşlarına mütedair malûmat. M.T.A. Mecm., no. 3/28, Ankara.
  2. AUBOUİN, J. (1960): Essai sur Pensemble italo-dinarique et ses rapports avec l'arc alpin. Bull. Soc. Geol. France, (7) II. • (1962): Propos sur les geosynclinaux. İbid. (7) II. — (1965):
  3. Geosynclines. Elvenir Publishing Cy., Amsterdam. BAILEY, E.B. & McCALLIEN, W.J. (1963): Serpentine lavaş, the Ankara Melange and the Anatolian Thrust. Trans. R. Soc. Edinbourg, XXIII, 1. BİNGÖL, E. (1972): Ultramafit-spilit sorunu ve jeolojisi. M.T.A. Eğitim Serisi, no. 11, Ankara.
  4. BÖCKH, H. de; LEES, G.M. & RİCHARDSON, R.K. (1929): Contribution to the stratigraphy and tectonics of the Iranian Ranges. In: J.W. Gregory, The Structure of Asia. Methuen and Co., London. BORCHERT, H. (1958): Türkiye'de inisiyal ofiolitik magmatizmaya ait krom ve bakır cevheri yatakları. M.T.A. Yayınl., no. 102, Ankara. (1960): Yeşilova-Burdur civarı kromit zuhurları. M.T.A. Yayınl., no. 105, Ankara.
  5. BRINKMANN, R. (1975): Türkiye'nin Levha Tektoniği. Cumhuriyetin 50. yılı Yerbilimleri Kongresi Tebliğleri, Ankara.
  6. BRUNN, J.H. (1961): Les sutures ophiolitiques; contribution â l'etude des relations entre phenomenes magmatiques. Rer. Geogr. Phys. et Geol. Dyn. (2) 4, l, Paris. et al. (1971); Outline of the geology of the Western Taurids. In: Geology and History of Turkey. Petrol. Explor. Soc. of Libya. Tripoli. ÇOĞULU, H.E. (1975): Hatay-Kızıldağ Masifinin oluşumu hakkında yeni buluşlar. Cumhuriyetin 50. yılı Yerbilimleri Kongresi Tebliğleri, Ankara.
  7. DUBERTRET, L. (1954): Basaltes et roches vertes du Liban, de Syrie et du Hatay. C.R. Congr. Geol. Int. Alger, 1952,
  8. Sect. XV. (1955): Geologie des roches vertes du NW de la Syrie et du Hatay (Turquie). Notes et Mem. sur le Moyen Orient, t. IV, Damas. EGERAN, N. & İLHAN, E. (former LAHN, E.) (1948): Türkiye Jeolojisi. Ankara.
  9. ERENTÖZ. C. (1956): Türkiye jeolojisi üzerine genel bir bakış. M.T.A. Derg., no. 48, Ankara. (1966): Türkiye stratigrafisinde yeni bilgiler. M.T.A. Derg., no. 66, Ankara.
  10. EROL, O. (1953): Ankara güneydoğusundaki Elma dağı ve çevresinin jeoloji