Bu çalışmada, Ebussuud Efendi’nin naklettiği kıraat vecihleri nahiv yönünden değerlendirmeye tabi tutulacak ve tefsirle ilişkisi irdelenecektir.
📌 3 Maddede Bu Makale
🎯
Amaç & Hipotez:Kur’ân kelimelerinde vuku bulan değişiklikleri konu edinen kıraat ilminin tefsir ilmiyle irtibatı âşikârdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Söz konusu değişikliklerin bir kısmı anlamı etkilemezken, bir kısmı da anlamın çeşitlenmesine ve yorum zenginliğine imkân sağlamaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada, Ebussuud Efendi’nin naklettiği kıraat vecihleri nahiv yönünden değerlendirmeye tabi tutulacak ve tefsirle ilişkisi irdelenecektir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kıraat · nahiv · tefsir
Özet
Kur’ân kelimelerinde vuku bulan değişiklikleri konu edinen kıraat ilminin tefsir ilmiyle irtibatı âşikârdır. Söz konusu değişikliklerin bir kısmı anlamı etkilemezken, bir kısmı da anlamın çeşitlenmesine ve yorum zenginliğine imkân sağlamaktadır. Hâliyle bu durum ilk dönemlerden itibaren müfessirlerin yorumuna da yansımaktadır. Tefsirinde birçok kıraat vechini nakleden Ebussuud Efendi’nin, yer yer kıraatleri Arap dili kurallarına göre değerlendirdiği görülmektedir. Bu çalışmada, Ebussuud Efendi’nin naklettiği kıraat vecihleri nahiv yönünden değerlendirmeye tabi tutulacak ve tefsirle ilişkisi irdelenecektir.
TAŞPINAR, K. (2022). KIRAAT-NAHİV İLİŞKİSİ BAĞLAMINDA EBUSSUUD EFENDİ’NİN TEFSİRİNDE YER ALAN KIRAAT VECİHLERİ. İHYA Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 1, 113–138. https://ajindex.com/articles/544284
Çörtü, Mustafa Meral, Sarf-Nahiv Edatlar, İstanbul: MÜİFVY., 2010.
Dağ, Mehmet, İhticâc Bağlamında Geleneksel Kıraat Algısına Eleştirel Bir Yaklaşım, İstanbul: İSAM Yayınları, 2011. Dânî, Ebû Amr Osman b. Saîd, et-Teysîr fi’l-Kırââti’s-Seb’, Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-‘Arabî, 1984.
Dekar, Abdülğani, Muʿcemü’l-kavâʿidi’l-Arabiyye fi’n-nahvi ve’t-tasrîf, Dimeşk: Dâru’l-Kalem, 1986. Dimyâtî, Ahmed b. Muhammed, İthâfu Fudelâi’l-Beşer fi’l-Kırââti’l-Erbe‘ate Aşer, thk. Şa’bân Muhammed İsmâîl, Beyrût: ‘Alemü’l-Kütüb, 1987.
Durmuş, İsmail, “Harf”, DİA, XVI, ss. 158-163.
Durmuş, İsmail, “Nahiv”, DİA, XXXII, ss. 300-306.
Durmuş, İsmail, “İltifât” DİA, XXII, ss. 152-153. Ebû Hayyân, Muhammed b. Yûsuf el-Endelüsî, Tefsîru’l-Bahri’l-Muhît, thk. Âdil Ahmed Abdülmevcûd, Ali Muhammed Muavvid, Beyrût: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2001,
I-XI. İbn Atıyye, Ebû Muhammed Abdülhak b. Ğâlib el-Endelüsî, el-Muharraru’l-Vecîz fî Tefsîri’l-Kitâbi’l-’Azîz, thk, Abdü’s-Selâm Abdü’ş-Şâfî Muhammed, Beyrût: Dâru’l-Kütübi’l-’İlmiyye, 1993, I-V. İbn Ebî Dâvûd, Ebû Bekir Abdullah b. Süleyman b. el-Eş‘as es-Sicistânî, Kitâbu’l-Mesâhîf, nşr. Muhibbuddîn Abdüssübhân Vâiz, Buyrût: Dârü’l-Beşâiri’l-İslâmi