Dergiler / İHYA Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi / 2022 / Cilt: 8 - Sayı: 1

Kur’an’da Mu‘cize Tasavvuru ve İstismar Edilmesi Üzerine Bir Değerlendirme

An Evaluatıon of Miracle Conception in the Qur'an and it's Exploıtatıon

Sayfa
107–131
Yayın Tarihi
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Şiîlerin hemen hemen tamamının benimsediği bu çarpık anlayış, Sünniler arasında aynı oranda yaygın olmamakla birlikte, üzerinde durulmayı hak edecek kadar taraftar bulmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Müslümanlarca, hakikatin kaynağı kabul edilen Kur’an, muhataplarından, iman edilmesi gereken ana esasların özgür iradeyle kabulünü ister.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sahih imanı zedeleyen her şey, Kur’an’ın ilgilendiği bir mesele olmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Şiîlerin hemen hemen tamamının benimsediği bu çarpık anlayış, Sünniler arasında aynı oranda yaygın olmamakla birlikte, üzerinde durulmayı hak edecek kadar taraftar bulmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Kelâm · Mu‘cize · Kur’an

Özet

Müslümanlarca, hakikatin kaynağı kabul edilen Kur’an, muhataplarından, iman edilmesi gereken ana esasların özgür iradeyle kabulünü ister. Sahih imanı zedeleyen her şey, Kur’an’ın ilgilendiği bir mesele olmuştur. Sahih imana zarar veren durumlardan biri de, iman etmek için mu‘cizeler gösterilmesini şart koşmaktır. Peygamberlerin, elçilik iddialarının gereği olarak Allah’a ait muciz fiillerle desteklenmesi, kabulü insanlar açısından güç olan bir iddianın ispatında makul ihtimallerden biriyken, her dönemde birçok din adamının, kâinatın genel işleyişini ihlal eden sayısız olağanüstü olayla muhataplarını kendilerine bağlanmaya mecbur bırakmaları, Kur’anî inanç ilkelerinin yerini, sorgulanmaz kişiliklerin hezeyanlarının alması sonucunu doğurmuştur. Şîa’nın, Allah tarafından desteklendiklerinin ve doğru yol üzerinde olduklarının bilinmesi için mu‘cizelerle konumlarının güçlendirildiğini iddia ettikleri imamların Sünnî çevrelerde mukabili ise, Allah’a yakınlıklarının delili olarak, gösterdikleri kerametler ölçü kabul edilen salih kullardır. Şiîlerin hemen hemen tamamının benimsediği bu çarpık anlayış, Sünniler arasında aynı oranda yaygın olmamakla birlikte, üzerinde durulmayı hak edecek kadar taraftar bulmaktadır.

Abstract

The Qur'an, which is accepted as an important source of truth by Muslims, as the first and most important achievement that its addressees a must is to require the free will to accept the main principles that must be believed. Everything that damages the true faith has been an issue that the Quran deals with. One of the situations that damage true faith it is a condition to show miracles in order to believe.Supporting the prophets with miraculous deeds of Allah as a requirement of the claims of the messengers is one of the reasonable possibilities in proving a claim that is difficult for people to accept, while thousands of righteous people oblige their interlocutors to believe countless extraordinary events that violate the general functioning of the universe are made by them. This caused Quranic belief and its principles to be replaced by delusions of unquestionable personalities. In Sunni circles, the counterpart of the imams, who claimed that the Shi'ah claimed that they were supported by Allah and that their position was strengthened by miracles to know that they are on the right path, are the righteous people whose miracles are accepted as a measure, as evidence of their closeness to Allah. This deviation of belief, which almost all Shiites adopt, is not equally widespread among Sunnis but finds supporters worthy of attention.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜNEL, M. E. (2022). Kur’an’da Mu‘cize Tasavvuru ve İstismar Edilmesi Üzerine Bir Değerlendirme. İHYA Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 1, 107–131. https://ajindex.com/articles/544188

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Aisah, Mohammet. “Şîa’nın İmamette İsmet Doktirinin Eleştirisi”. çev. Ömer Ömer Aydın. İstanbul Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 0/8 (2003), 231-246.
  2. Aydın, Hasan. “Gazzâlî ve İbn Rüşd’e Göre Mucize”. Kelam Araştırmaları 6/2 (2008), 15-130. Bâbertî, Muhammed b. Muhammed b. Mahmut. Şerḥü ʿakîdeti’t-Taḥaviyye. thk. Ahmet Mahmut eş-Şehâde. İstanbul: el-Mektebu’l-Hanefiyye, 2017. Bağdâdî, Ebu Mansûr Abdülkâhir b. Tâhir b. Muhammed et- Temîmî. Uṣûlu’d-dîn. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2002. Bâkillânî, Ebu Bekir Muhammed b. Tayyib. Temhîdü’l-evâil ve telḫiṣu’l-delâil. thk. İmâmuddîn Ahmed Hayder. Beyrut: Müessesetü Kütübi’s-Sekafiyye, 1987.
  3. Balcı, İsrafil. Hz. Peygamber ve Mucize. Ankara: Ankara Okulu Yayınları, 2016.
  4. Bebek, Adil. “Kelam Literatürü Işığında Mucize ve Hz. Muhammed’e Nispet Edilen Hissi Mucizelerin Değerlendirilmesi”. Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 0/18 (2000), 121-148.
  5. Bernd, Rake. “18. Yüzyılda Tasavvuf Geçici Bir Değerlendirme Denemesi Tasavvuf”. çev. Ramazan Muslu. İlmî ve Akademik Araştırma Dergisi 6 (2005). Buhârî, Muhammed b. İsmail. el-Camiu’l-müsnedi’s-saḥiḥi’l-muḫtasaru min umûri Rasulillahi ve sunenihî ve eyyâmihî (Saḥiḥu Buḫari). thk. Muhammed Zuheyr b. Nasir. 8 Cilt. Riyad: Daru Tavki’n-Necat, 2001.
  6. Bulut, Halil İbrahim. “Harikulade Olması Açısından Keramet ve Mucize İle İlişkisi”. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 3/3 (2001), 329-350.
  7. Bulut, Halil İbrahim. Nübüvvetin İspatında Mu‘cize. Ankara: Ankara Okulu Yayınları, 2016.
  8. Bulut, Halil İbrahim. “Peygamberlerin Başarısında Mûcizelerin Yeri ve Önemi”. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi 11/3 (2011), 65-78.
  9. Bulut, Halil İbrahim. “Sünnî Gelenekte Mûcize Kavramı Ve Hz. Salih’in Deve Mûcizesi”. Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi 4/3 (2004), 137-150. Cüveynî, İmâmu’l-Haremeyn. Kitâbu’l-irşâd ilâ ḳavâtii’l-edilli fî uṣûli’l-ʿitikad. thk. Muhammed Y. Musa, Ali Abdulmunîm. Mısır: Mektebetü Hancî, 1950. DİYKB. Din İşleri Yüksek Kurulu Başkanlığı. Kendi Dilinden FETÖ Örgütlü Bir Din İstismarı. Ankara: Diyanet İşleri Yayınları, 2017. Ebu Mansur Ahmet b. Ali b. Ebî Tâlip. el-İḥticâc. Beyrut: Müessesü Ehli Beyt, 1981. Eş’arî, Ebu’l-Hasan Ali b. İsmail. Maḳâlâtu’l-islâmiyyîn ve iḫtilâfu’l-mûṣâllîn. thk. Muhammed Muhyiddin Abdülhamid. Kahire: Mektebet’ü Nehdati’l-Mısrıyye, 1950.
  10. Günel, Mehmet Emin. “İsmet-I Enbiya İlkesinin Kur’an’a Aykırı Yorumlanması Ve Bunun Sebep Olduğu İtikadî Problemler”. Marife 19/2 (2019), 637-659. Hayderî, Kemal. ʿİlmu’l-ima