Dergiler / İHYA Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi / 2022 / Cilt: 8 - Sayı: 1

Kur'an'da İtaat Kavramı ve Ülü'l-Emre İtaatin Mahiyeti

THE CONCEPT OF OBEY IN THE QUR'AN AND THE QUALITY OF ULU'L-EMR OBEY

Sayfa
325–347
Yayın Tarihi
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ayrıca ulema ve ümera ayırımının belirginleşmesinden itibaren bu iki grup arasındaki ilişki ağı ele alınmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Boyun eğmek anlamında olan itaat, mükellef bir varlık olan insanın temel özelliklerinden biridir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu yönüyle insan, mutlak itaat eden melekler ile Allah’a asi olan şeytanlardan ayrılmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Ayrıca ulema ve ümera ayırımının belirginleşmesinden itibaren bu iki grup arasındaki ilişki ağı ele alınmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Boyun eğmek anlamında olan itaat, mükellef bir varlık olan insanın temel özelliklerinden biridir. Bu yönüyle insan, mutlak itaat eden melekler ile Allah’a asi olan şeytanlardan ayrılmaktadır. Kur’an’da itaat, yerme ve övme ifadesi olarak kullanılmaktadır. Bu bağlamda, Allah’a, peygamberlerine ve emir sahiplerine itaat edilmesi emredilmiş, bu emre uyanlar övülmüş isyan edenler ise yerilmiştir. Bu çalışmada itaat kavramı ele alınmıştır. Kur'an ve Sünnette itaat konusu üzerinde durulmuş, mü'minlerin neye, kime ve hangi şartlarda itaat etmeleri veya etmemeleri gerektiği konusundaki sorulara cevap aranmıştır. Ayrıca ulema ve ümera ayırımının belirginleşmesinden itibaren bu iki grup arasındaki ilişki ağı ele alınmıştır.

Abstract

Obedience, which means submission, is one of the basic characteristics of man, who is a responsible being. In this respect, man differs from the absolutely obedient angels and the devils who are rebellious to Allah. Obedience is used in the Qur'an as an expression of praise and reproach. In this context, obedience to Allah, his prophets and those in command was ordered, those who followed this order were praised, and those who rebelled were condemned. In this study, the concept of obedience is discussed. In the Qur'an and Sunnah, the subject of obedience is emphasized, and answers are sought to the questions about what, to whom and under what conditions believers should or should not obey. In addition, the relationship network between these two groups has been discussed since the distinction between ulama and umera became clear.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TURŞAK, M. (2022). Kur'an'da İtaat Kavramı ve Ülü'l-Emre İtaatin Mahiyeti. İHYA Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 1, 325–347. https://ajindex.com/articles/544173

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (17)

  1. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdullah Ahmed b. Muhammed eş-Şeybanî. el-Müsned. Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 1421/2001.
  2. Akyüz, Vecdi. "Ana Baba (Ebeveyn)". TDV İslâm Ansiklopedisi. İstanbul: TDV Yayınları, 1991.
  3. Altın, Mehmet. Âyetler ve Sûre Bağlamında Kur'ân'ın Rehberliği. Ankara: İlâhiyât Yayınları, 2021. Âmidî, Seyfeddin. el-İḥkâm fî uṣûli’l-aḥkâm. nşr. İbrâhim el-Acûz. Beyrut: 1405/1985.
  4. Aslan, Mehmet Selim. İslam Aile Hukuku. 3. Baskı. Bursa: Emin Yayınları, 2019.
  5. Atalay, Halil. “Anne-babaya İtaat ve Hürmet”. Mehir. İlkbahar 1999.
  6. Ateş, Süleyman. Yüce Kur’an’ın Çağdaş Tefsiri. İstanbul, 1989.
  7. Aydın, Şükrü. Kur’an’ın Fırkacılık Olgusuna Yaklaşımı. İstanbul: Rağbet Yayınları, 2018.
  8. Aydın, Şükrü. Türkçe Çevirileri Bağlamında Kur’an’ı Anlamak. Ankara: İlâhiyât Yayınları, 2021.
  9. Barca, İbrahim. Âdil Siyaset ve İnsan Hakları, İstanbul: Siyer Yayınları, 2019. el-Beğavî, Muhyi’s-sünne Ebû Muhammed Hüseyin b. Mesûd. Meʿâlimu’t-Tenzil. Riyad: Daru Tayyibe 1989. el-Beyzâvî. Nâsırüddîn Ebû Saîd (Ebû Muhammed) Abdullah b. Ömer b. Muhammed. Minhâcü’l-vüsûl ilâ ʿilmi’l-usûl. Beyrut: 1416/1995.
  10. Bilgin, Vejdi. “İslam Tarihinde Politik ve Dini Dil Üzerinden Nüfuz Mücadelesi”, Dini Bilimleri Akademik Araştırma Dergisi, 14 (1). 2014.
  11. Bilmen, Ömer Nasuhî. Büyük İslam İlmihali. İstanbul: Çelik Yayınevi, ts. el-Cevziyye, İbn Kayyim. Medâricü’s-sâlikîn, Kahire: 1403/1983.
  12. Çaylak, Adem. “İslam Siyasi Tarihinde Bilgi (Ulema)-İktidar (Umera) İlişkisi: Ebu Hanife Örneği”. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, KOSBED, 2019.
  13. Demirci, Muhsin. Kur’an Tefsirinde Farklı Yorumlar. İstanbul: İFAV Yayınları 2017. el-Ensârî, Abdülhamîd İsmail, "Ehlü’l-Hal ve’l-Akd", TDV. İslâm Ansiklopedisi, İstanbul: TDV Yayınları, 1994. el-Ferahidî, Halil b. Ahmed. Kitabu’l-a’yn, Thk. Abdulhamid Hindavî. Beyrut: Darü’l-Kütubi’l-İlmiye, 2003. el-Ferrâ, Ebû Ya‘lâ. el-Ahkâmü’s-sultâniyye. Nşr. M. Hâmid el-Fıkî. Beyrut:1403/1983. Firuzabadî, Kâmûsu’l-muhit. Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 2005.
  14. Goldziher, Ignaz. el-Akide ve’ş-şeria fi’l-İslâm, Trc. Muhammed Yusuf Musa. Kahire: 1946.
  15. Gölcük, Şerafettin ve Toprak, Süleyman. Kelam, 9. Baskı. Konya: Tekin Kitapevi, 2016.
  16. Haliloğlu, Hasan. Nesefî’ye ve îcî’ye Göre Kur’an-ı Kerim’de Evlilik Hükümleri. Ankara: Gece Kitaplığı, 2020. el-Isfahanî, Rağıb. Müfredat. trc. Abdulbaki Güneş ve Mehmet Yolcu. İstanbul: Çıra Yayınları, 2016. İbn ʿÂşûr, Muḥammed Ṭâhir. Tefsiru’t-Tahrir ve’t-tenvir. Tunus: Daru Sahnûn, 1984.
  17. İbn Hişam, Ebu Muhammed Abdülmelik b. Hişam b. Eyyub el-H