KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / International Journal of Pure and Applied Sciences / 2021 / Cilt: 7 - Sayı: 2

Gadolinyumun Tatlı Su Omurgasızı Dreissena polymorpha Üzerindeki Biyokimyasal Etkileri

Biochemical Effects of Gadolinium on a Freshwater Invertebrate Dreissena polymorpha

Osman SERDAR
Nuran CİKCİKOĞLU YILDIRIM
Numan YILDIRIM
Şule TATAR
Sayfa
229–236
Yayın Tarihi
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu sonuçlar, Gd'nin tatlı su omurgasızları, D. polymorpha için bir risk olarak kabul edilebileceğini ve bu nedenle alıcı ortamlara deşarjının denetlenmesi gerektiğini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma, metabolik ve oksidatif stres biyobelirteçlerinin analizi yoluyla, su kirliliğinin iyi bir biyoindikatörü olarak kabul edilen tatlı su omurgasızı Dreissena polymorpha üzerindeki Gadolinyum (Gd) toksisitesini değerlendirmeyi amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Öncelikle çalışmamızda Gd’nin D. polymorpha üzerindeki LC50 değeri belirlenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu sonuçlar, Gd'nin tatlı su omurgasızları, D. polymorpha için bir risk olarak kabul edilebileceğini ve bu nedenle alıcı ortamlara deşarjının denetlenmesi gerektiğini göstermektedir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:CYP1A1 · Dreissena polymorpha · Gadolinyum

Özet

Bu çalışma, metabolik ve oksidatif stres biyobelirteçlerinin analizi yoluyla, su kirliliğinin iyi bir biyoindikatörü olarak kabul edilen tatlı su omurgasızı Dreissena polymorpha üzerindeki Gadolinyum (Gd) toksisitesini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Öncelikle çalışmamızda Gd’nin D. polymorpha üzerindeki LC50 değeri belirlenmiştir. D. polymorpha, kontrollü koşullar altında 24 ve 96 saatlik bir süre boyunca üç letal olmayan Gd konsantrasyonuna (1/20, 1/10 ve 1/5 LC50 değerine) maruz bırakılmıştır. TBARS ve CYP1A1 seviyeleri ELISA kiti kullanılarak belirlenmiştir. CYP1A1 ve TBARS düzeylerinin tüm gruplarda 24. ve 96. saatte kontrol grubuna göre arttığı görülmüştür. Bu sonuçlar, Gd'nin tatlı su omurgasızları, D. polymorpha için bir risk olarak kabul edilebileceğini ve bu nedenle alıcı ortamlara deşarjının denetlenmesi gerektiğini göstermektedir.

Abstract

This study aims to assess the toxicity of Gadolinium (Gd) on a freshwater invertebrate Dreissena polymorpha, considered a good bioindicator of aquatic pollution, through the analysis of metabolic and oxidative stress markers. Firsly, LC50 value of Gd for D. polymorpha was determined in our study. D. polymorpha were exposed to the three sublethal Gd concentrations (1/20, 1/10 and 1/5 of LC50 value) for a period of 24 and 96 hours under controlled conditions. TBARS and CYP1A1 levels were determined by using ELISA kit. The CYP1A1 and TBARS levels was found to be increased in the all groups at 24 and 96 h When compared to control group. These results show that Gd can be considered a risk for freshwater invertebrate, D. polymorpha and as such its discharge in the receiving environment should be supervised.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SERDAR, O., YILDIRIM, N. C., YILDIRIM, N., TATAR, Ş. (2022). Gadolinyumun Tatlı Su Omurgasızı Dreissena polymorpha Üzerindeki Biyokimyasal Etkileri. International Journal of Pure and Applied Sciences, Cilt: 7 - Sayı: 2, 229–236. https://ajindex.com/articles/541538

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (8)

  1. Abdelnour, S.A., Abd El-Hack, M.E., Khafaga, A.F., Noreldin, A.E., Arif, M., Chaudhry, M.T., Losacco, C., Abdeen, A. ve Abdel-Daim, M.M. (2019). Impacts of rare earth elements on animal health and production: Highlights of cerium and lanthanum. Science of the Total Environment, 672, 1021-1032.
  2. Adding, L.C., Gerard, L.B. ve Lars, E.G. (2006). Basic experimental studies and clinical aspects of gadolinium salts and chelates. Cardiovascular Drug Reviews, 19, 41– 56. Almroth, B.C., Sturve, J., Berglund, A. ve Förlin, L. (2005). Oxidative damage in eelpout (Zoarces viviparus), measured as protein carbonyls and TBARS, as biomarkers. Aquatic Toxicology, 73, 171–180.
  3. Anwar-Mohamed, A., Elbekai, R.H. ve El-Kadi, A.O.S. (2009). Regulation of CYP1A1 by heavy metals and consequences for drug metabolism. Expert Opinion on Drug Metabolism & Toxicology, 5(5), 501-521
  4. Balaram, V. (2019). Rare Earth Elements: a review of applications, occurrence, exploration, analysis, recycling, and environmental impact. Geoscience Frontiers, 10(4), 1285-1303.
  5. Bergsten-Torralbaa, L.R., Magalhães, D.P., Giese, E.C., Nascimentod, C.R.S., Pinhoe, J.V.A. ve Buss, D.F. (2020). Toxicity of three rare earth elements, and their combinations to algae, microcrustaceans, and fungi. Ecotoxicology and Environmental Safety, 201, 110795. Blinova, I., Lukjanova, A., Muna, M., Vija, H. ve Kahru, A. (2018). Evaluation of the potential hazard of lanthanides to freshwater microcrustaceans. Science of the Total Environment, 642, 1100–1107.
  6. Blinova, I., Muna, M., Heinlaan, M., Lukjanova, A., Kahru, A. (2020). Potential Hazard of Lanthanides and Lanthanide-Based Nanoparticles to Aquatic Ecosystems: Data Gaps, Challenges and Future Research Needs Derived from Bibliometric Analysis. Nanomaterials. 2020; 10(2):328 Choi, J. ve Oris, J.T. (2000). Evidence of oxidative stress in bluegill sunfish (Lepomis macrochirus) liver microsomes simultaneously exposed to solar ultraviolet radiation and anthracene. Environmental Toxicology and Chemistry, 19, 1795–1799.
  7. Cho, S., Lee, Y., Lee, S., Choi, Y.J. ve Chung, H.W. (2014). Enhanced cytotoxic and genotoxic effects of gadolinium following ELF-EMF irradiation in human lymphocytes. Drug and Chemical Toxicology, 37, 440-447.
  8. Dube, M., Auclair, J., Hanana, H., Turcotte, P., Gagnon, C. ve Gagné, F. (2019). Gene expression changes and toxicity of selected rare earth elements in rainbow trout juveniles. Comparative Biochemistry and Physiology Part C: Toxicology & Pharmacology, 223, 8