KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 0 - Sayı: 20

Medya Kullanımı ve Politik Katılım: Aracı Değişken Modeli Analizi

Media Use and Political Participation: Mediation Analysis

Özgür Erkut ŞAHİN
Sayfa
391–412
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Analiz sonucunda, medya kullanımının politik etkililikle anlamlı ilişkisi olduğu, politik etkililiğinde politik katılımla anlamlı ilişkisi olduğu ve medya kullanımının dolaylı olarak kısmi de olsa politik katılımı etkilediği sonucuna ulaşılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Katılımcı siyasette medyanın etkisi her zaman önemli olmuştur.
📊
Temel Bulgular & Veri:Geleneksel haber kaynakları ve online haber kaynakları politik etkililiği tetikleyerek yurttaşların politikaya katılımında önemli rol oynamıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Analiz sonucunda, medya kullanımının politik etkililikle anlamlı ilişkisi olduğu, politik etkililiğinde politik katılımla anlamlı ilişkisi olduğu ve medya kullanımının dolaylı olarak kısmi de olsa politik katılımı etkilediği sonucuna ulaşılmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:300 katılımcı
⚙️Değişkenler:Politik katılım · politik etkililik · aracı değişken

Özet

Katılımcı siyasette medyanın etkisi her zaman önemli olmuştur. Geleneksel haber kaynakları ve online haber kaynakları politik etkililiği tetikleyerek yurttaşların politikaya katılımında önemli rol oynamıştır. Bu çalışmada medya kullanımının politik katılımdaki rolü ve etkisi politik yeterliliğin aracı değişken rolü çerçevesinde incelenmiştir. Genel olarak medyanın, gerek internet yoluyla gerekse geleneksel olarak politik katılımı ve insanların kendilerini yeterli hissetmelerinin medya araçlarıyla ilgisi analiz edildi. Veri, değişik eğitim ve gelir gurubundan 300 katılımcı ile yüz yüze yapılan anket ile toplandı. Barron ve Kenny’nin aracı değişken modeli kullanılarak analiz edildi. Analiz sonucunda, medya kullanımının politik etkililikle anlamlı ilişkisi olduğu, politik etkililiğinde politik katılımla anlamlı ilişkisi olduğu ve medya kullanımının dolaylı olarak kısmi de olsa politik katılımı etkilediği sonucuna ulaşılmıştır.

Abstract

Media effect always becomes an important item for political participation. Conventional news resources and online news resources triggered political efficacy to encourage citizen's participation in politics. In this study, the role and the effect of media use examined and analyzed using political efficacy as a mediating variable. Quantitative data has been derived through a questionnaire carried out with the participation of 300 people from an almost different age, income groups, and educational levels. The analysis conducted using Barron and Kenny’s mediation model. The results indicate that media use has a significant relationship with political efficacy and political efficacy has a significant relationship with political participation. Also, results indicate that media use has a relatively partial indirect effect on political participation.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ŞAHİN, Ö. E. (2022). Medya Kullanımı ve Politik Katılım: Aracı Değişken Modeli Analizi. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 20, 391–412. https://ajindex.com/articles/538800

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Aarts, Kees, ve Holli A. Semetko. “The Divided Electorate: Media Use and Political Involvement”. Journal of Politics 65, sy 3 (2003): 759- 84. https://doi.org/10.1111/1468-2508.00211.
  2. Almond, Gabriel Abraham, ve Sidney Verba. The Civic Culture: Political Attitudes and Democracy in Five Nations. Princeton University Press, 2015.
  3. Bandura, Albert, ed. Self-Efficacy in Changing Societies. Cambridge; New York: Cambridge University Press, 1995.
  4. Becker, Rolf. “Political Efficacy and Voter Turnout in East and West Germany”. German Politics 13, sy 2 (Haziran 2004): 317-40. https://doi.org/10.1080/0964400042000248223.
  5. Bighelli, Irene, Anna Borghesani, ve Corrado Barbui. “Is the Efficacy of Antidepressants in Panic Disorder Mediated by Adverse Events? A Mediational Analysis”. PLOS ONE 12, sy 6 (02 Haziran 2017): e0178617. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0178617.
  6. Bratton, Michael. “Political Participation in a New Democracy: Institu- tional Considerations from Zambia”. Comparative Political Studies 32, https://doi.org/10.1177/0010414099032005002. 5 (Ağustos 1999): 549-88.
  7. Bratton, Michael, Robert Mattes, ve E. Gyimah-Boadi. Public Opinion, Democracy, and Market Reform in Africa. Cambridge University Press, 2005.
  8. Burns, Nancy, Kay Lehman Schlozman, ve Sidney Verba. The Private Roots of Public Action. Harvard University Press, 2001.
  9. Cantor, Milton. “Popular Consent and Popular Control (Book)”. Lib- rary Journal 105, sy 6 (15 Mart 1980): 729. Cappella, Joseph N., ve Kathleen Hall Jamieson. Spiral of Cynicism: The Press and the Public Good. New York: Oxford University Press, 1997.
  10. Center, University of Michigan Survey Research, ve A. Campbell. The Voter Decides: By Angus Campbell, Gerald Gurin and Warren E.Miller, Survey Research Center, University of Michigan. with the As- sistance of Sylvia Eberhart and Robert O.Mcwilliams. Row, Peterson and https://books.google.com.tr/books?id=_L8ntAEACAAJ. Company, 1954.
  11. Chang, Wen-Chun. “Media Use, Democratic Values, and Political Participation: Empirical Evidence from Taiwan”. Japanese Journal of Political Science 18, sy 3 (Eylül 2017): 385-406. https://doi.org/10.1017/S1468109917000081.
  12. Chong, Alberto, Ana L. De La O, Dean Karlan, ve Leonard Wantchekon. “Does Corruption Information Inspire the Fight or Quash the Hope? A Field Experiment in Mexico on Voter Tur- nout, Choice, and Party Identification”. The Journal of Politics 77, sy 1 (Ocak 2015): 55-71. https://doi.org/10.1086/678766.
  13. Coleman, Kenneth M., ve Charles L. Davis.