Dergiler / Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2019 / Cilt: 0 - Sayı: 19

Eski Çağ’da Muş

Muş City in the Prehistoric Period

Sayfa
75–114
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Urartu sonrasında ise Muş ili Med, Seleukos, Part, Roma ve Sasani gibi devletlerin yayılım faaliyetlerine sahne olmuştur.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Muş coğrafyasında insana dair ilk izler Paleolitik Çağ’a kadar inmiştir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Neolitik Çağda Van, Süphan Dağı Tatvan , Bingöl ve Muş kaynaklarından elde edilen Doğu Anadolu kökenli obsidyenlerin Mezopotamya coğrafyasına taşınmasıyla birlikte Muş coğrafyasındaki insani faaliyetlerde artış yaşanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Urartu sonrasında ise Muş ili Med, Seleukos, Part, Roma ve Sasani gibi devletlerin yayılım faaliyetlerine sahne olmuştur.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Muş coğrafyası · Obsidyen · Halaf kültürü

Özet

Muş coğrafyasında insana dair ilk izler Paleolitik Çağ’a kadar inmiştir. Neolitik Çağda Van, Süphan Dağı Tatvan , Bingöl ve Muş kaynaklarından elde edilen Doğu Anadolu kökenli obsidyenlerin Mezopotamya coğrafyasına taşınmasıyla birlikte Muş coğrafyasındaki insani faaliyetlerde artış yaşanmıştır. Kent ve devlet tarzı ekonomilerin belirmesi ve bürokrasi sınıfının ortaya çıkması gibi sosyolojik dönüşümlerin yaşandığı Kalkolitik Çağ’da Muş, Mezopotamya kökenli Halaf ve Uruk gibi kültürlerin etkisi altına girmiştir. Tunç Çağlarının başlamasıyla birlikte Muş coğrafyası günlük hayatta dair geçim ekonomisinde çoğunlukla hayvancılıkla geçinen ve göçebe hayat tarzına sahip çoban grupların kültürü olarak tanımlanan Karaz kültürünün yayılım alanları arasında yer almıştır. Tunç Çağının sonlarında ise hayvancılık faaliyetlerine dayalı göçebe yaşam tarzı varlığını devam ettirmiştir. Ancak bölge coğrafyasında etkili olan eskinin göçebe aşiret yapısı zamanla Uruadri ve Nairi Konfederasyonu şeklinde siyasal ve sosyal dönüşümler yaşamıştır ve Muş coğrafi sahası Nairi ülkesinin sınırları içerisinde yer almıştır. Urartu Krallığı’nın kuruluşu ile birlikte bölgedeki askeri ve insani hareketlilikte yoğunluk yaşanmıştır. Urartu sonrasında ise Muş ili Med, Seleukos, Part, Roma ve Sasani gibi devletlerin yayılım faaliyetlerine sahne olmuştur.

Abstract

The first traces belonging to humankind in Muş geography go back to the Paleolithic period. By the movement of the obsidians of the Eastern Anatolian region, which were obtained from the sources such as Van, Suphan mount in Tatvan , Bingöl and Muş, into the Mesopotamia geography, an increase in human type activities in Muş geography in the Neolithic age. In the Chalcolithic period, when sociological changes such as the emergence of the city and state type economies and emergence of bureaucracy class, Muş province fell under the influence of the cultures such as Halaf and Uruk which were incident to Mesopotamia. With the beginning of the Bronze Age, Muş geography located at the range of Karaz culture defined as the cultures of shepherds' groups which had a nomadic lifestyle and whose people lived generally through the livestock sector. Moreover, it had maintained until the end of the Bronze Age. However, the nomadic clan structure of the past which was very effective in the regional geography transformed into the forms of Uruadri and Nairi confederations politically and socially by time, in this way, Muş geographical area remained inside the area of Nairi country. By the establishment of the Urartian Kingdom, an increase in military and human mobility was seen in the region. After the sovereignty of the Urartians, Muş witnessed the spreading activities of the states such as Med, Seleukos, Part, Roma, and Sassanid.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

TİRYAKİ, S. (2022). Eski Çağ’da Muş. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 19, 75–114. https://ajindex.com/articles/538748

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Arınç, Kenan, Doğal, İktisadi, Sosyal ve Siyasal Yönleriyle Türkiye’nin İç Bölgeleri, 2. Baskı,
  2. Biyosfer Araştırmaları Merkezi, Erzurum, 2013.
  3. Atalay, İbrahim, & Mortan, Kenan, Resimli ve Haritalı Türkiye Bölgesel Coğrafyası, İnkılap Kitabevi, İstanbul, 2011.
  4. Balkan Atlı, Nur, “ Kapadokya Obsidiyenleri”, Arkeo Atlas Özel Kolek- siyon Sayısı, Cilt I, İstanbul: Doğan Burda Dergi Yayıncılık ve Pa- zarlama A. Ş., 2011.
  5. Bauer, Susan Wise, Antik Dünya: İlk Kayıtlardan Roma’nın Dağılmasına, Çeviri Mehmet Moralı, Alfa Tarih, İstanbul, 2013.
  6. Biber, Hanifi, & Çavuşoğlu, Rafet, & Erdoğan, Sabahattin, “Muş İli Ve İlçeleri Arkeolojik Yüzey Araştırması (Demir Çağları) 2010 Yılı Araştırmaları: Bulanık-Malazgirt”, 29. Araştırma sonuçları Toplantı- sı, 3. Cilt, Ankara, 2012, s. 375 – 376. Biber, Hanifi, & Işık, Kenan, & Erdoğan, Sabahattin, “A New urartian Stele Fragment from Alazlı-Tirmet, Province of Muş”, Aramazd, Volume VII, Issue 1, 2012, s. 86 – 98. Biber, Hanifi, “2012 ve 2014 Yılları Muş İli Arkeolojik Yüzey Araştır- maları”, 33. Araştırma Sonuçları Toplantısı, 2. Cilt, Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü, Ankara, 2016, s. 335 – 360. Bingöl, Akın, “Hurri’lerin Siyasi Organizasyonları”, Erzincan Üniversi- tesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt 6, Sayı 1, 2013, s. 115 – 134. Burney, C. A., “A First Season of Excavations on the Urartian Citadel of Kayalıdere”, Anatolian Studies 16, 1966, s. 55 – 111. Burney, C. A., “Eastern Anatolia in the Chalcolithic and Early Bronz Age”, Anatolian Studies 8, 1958.
  7. Colledge, M. A. R., The Parthıans, Thames and Hudson, London, 1969.
  8. Çilingiroğlu, Altan, Urartu Tarihi, Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları, İzmir, 1994.
  9. Dezsö, Tamas, “Assurluların Anadolu Seferleri”, Assurlular: Dicle’den Toroslar’a Tanrı Assur’un Krallığı, Hazırlayanlar: Kemalettin Kö- roğlu – Selim Ferruh Adalı, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul, 2018.
  10. Edwell, P. M., Betwen Rome and Persia: The Middle Euphrates, Mesopota- mia and Palymra under Roman Control, Routledge, London and New York, 2007.
  11. Eutropius, Brevıarıum Hıstorıae Romanae, (Çeviren Çiğdem Menzilcioğ- lu), Kabalcı Yayınevi, İstanbul, 2007.
  12. Ferguson, R. J., ‘‘Rome and Parthia: Power politics and diplomacy across cultural frontiers’’, The Centre for East-West Cultural and Economic Studies, Faculty of Humanities and Social Sciences, Bond University, Australia, 2005.
  13. Grayson, A. Kirk, Assyrian Rulers of the Third and Second Millennia BC (To 1115 BC), Unıversıty Of Toronto Press, 2002. Gül