Dergiler / Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi / 2011 / Cilt: 0 - Sayı: 14

Sivas ağa sınıfının sosyo-ekonomik durumuna dair bir inceleme (1780- 1831)

An investigation about the social-economic situation of the aga class of Sivas (1780- 1”831)

Sayfa
183–210
Yayın Tarihi
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışmada temelde Sivas Şeriyye Sicilleri ana kaynak olarak kullanılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Oldukça geniş sınırlara sahip olmasına rağmen Osmanlı Devleti merkeziyetçi yönetim anlayışını uygulayan ve bunu büyük oranda başarmış bir devletti.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sivas örneğinde incelenecek olan ağa kesiminin idari görevlerinden ziyade ekonomik alandaki rolüne bakılacak, iktisadi hayatın hangi sahalarında, nasıl ve ne oranda güç elde edebildiklerine dair bilgiler değerlendirilecektir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışmada temelde Sivas Şeriyye Sicilleri ana kaynak olarak kullanılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Oldukça geniş sınırlara sahip olmasına rağmen Osmanlı Devleti merkeziyetçi yönetim anlayışını uygulayan ve bunu büyük oranda başarmış bir devletti. Bu anlamda sınırların en uzak köşelerinde görev yapan Osmanlı yöneticileri merkezin onayı olmadan atanamazken, en küçük köylerde bile kadılar başta olmak üzere devlet görevlileri merkezi gücün varlığını hissettiriyorlardı. Ancak devletin saray (idari), ordu (askerî), hazine (ekonomik) gibi temel organları zamanla klasik dönemdeki işlerliğini ve hükmetme gücünü kaybetmeye başlarken âyan, eşraf gibi merkezî güce rakip unsurlar gelişme fırsatı buldu. Sadece idari değil ekonomik alanda da giderek güç kazanan ve Osmanlı yönetiminin müsadere, azil, tayin, narh gibi önlemlerine rağmen ortaya çıkmaları engellenemeyen âyan sınıfı bu çalışmanın temel konusunu oluşturmaktadır. Ancak bu çalışmada “âyan” ile ifade edilen kesim resmî görevli kimseler değil, kelimenin geniş anlamı ile şehrin ileri gelenlerinden ve âyan sınıfını oluşturan zümrelerden birisi olan “ağa”lardır. Sivas örneğinde incelenecek olan ağa kesiminin idari görevlerinden ziyade ekonomik alandaki rolüne bakılacak, iktisadi hayatın hangi sahalarında, nasıl ve ne oranda güç elde edebildiklerine dair bilgiler değerlendirilecektir. Ayrıca ağaların kişisel ve ailevi bilgileri ile sosyolojik yapıları da irdelenecektir. Bu çalışmada temelde Sivas Şeriyye Sicilleri ana kaynak olarak kullanılmıştır.

Abstract

Although it has large borders the Ottoman State was a state which used and accomplished the central administrative understanding. Which means that Ottoman officials, who were appointed in the further places of the empire could not be appointed without the approval of the central authority and the kadis made the central power, recognized even in the small villages. But while the states main organs as the palace (administrative), the army (military) and the treasure (economic) were losing their powers which they had in the classical age, the rivals of the central power like ayan and eşraf found chance to develop in the provinces. The ayan class who had gained administrative and economic power against of the central power by saving themselves from the central blockades like confiscation, dismissal, appointment, official price is the main topic of this study. But the class called as “ayan” in this sudy were not the officials but the class called as “ağa” who were some of the classes constituted of ayan. In this study mainly the economic and social structure of ağa class will be investigated and some information about the economic fields in which the ağa class gained power will also be explained. The information about the personal and family structures will be investigated in spite of their administrative positions. At this study Sivas Şeriyye Sicils used as the main archive source.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KARADEMİR, Z. (2022). Sivas ağa sınıfının sosyo-ekonomik durumuna dair bir inceleme (1780- 1831). Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 14, 183–210. https://ajindex.com/articles/533735

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Akdağ, M. (1975). Osmanlı Tarihinde Ayanlık Düzeni Devri 1730- 1839. Tarih Araştırmaları Dergisi, 1975/XIII (23), 51- 61. Barkan, Ö. (1968). Edirne Askerî Kassamı’na Ait Tereke Defterleri (1545- 1659) I. Belgeler Türk Tarih Belgeleri Dergisi, 1966, 1-479.
  2. Demirel, Ö. (2006). Osmanlı Dönemi Sivas Şehri- Makaleler. Sivas. Goffman, D. (2004). The Ottoman Empire and Early Modern Europe. Cambridge. Göçek, F. M. (1996).
  3. Rise of the Bourgeoisie, Demise of Empire Ottoman Weternization and Social Change. Oxford: Oxford University Press.
  4. İnalcık, H. (1969). Capital Formation in the Ottoman Empire. The Journal of Economic History, 29 (1), Cambridge: Cambridge University Press, 97- 140. İnalcık, H. (2009). Devlet-i ‘Aliyye. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
  5. İnalcık, H. (1994/93). Osmanlı İmparatorluğu (V. Engin, Çev.). Türk Dünyası Araştırmaları, 145- 175. İnalcık, H. (2000). Osmanlı Fetih Yöntemleri. Söğütten İstanbul’a Osmanlı Devleti’nin Kuruluşu Üzerine Tartışmalar. M. Öz, O. Özel (Der.), 443- 472. İslamoğlu- İnan, H. (1963/62, Yaz/Güz). Mukayeseli Tarih Yazını İçin Bir Öneri: Hukuk, Mülkiyet, Meşrutiyet. Toplum ve Bilim, 19- 32. Kafadar, C. (2009). Kim Var İmiş Biz Burada Yoğ İken. İstanbul.
  6. McGowan, B.(2004). Ayanlar Çağı 1699-1812 (A. Berktay, Çev.). Osmanlı İmparatorluğu’nun Ekonomik ve Sosyal Tarihi, II, (H. İnalcık- D. Quataert, Ed.). İstanbul.
  7. Mutafçieva, V. P. (1998). XVIII. Yüzyılın Son On Yılında Ayanlık Müessesesi. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih Dergisi, Mart 1997/ XXXI, 163- 182. Özkaya, Y. (1979). XVIII. Yüzyılın Sonlarında Timar ve Zeâmetlerin Düzeni Konusunda Alınan Tedbirler ve Sonuçları. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih Dergisi, 1979/32, 219- 254. Özkaya, Y. (1994). Osmanlı İmparatorluğu’nda Ayanlık. Ankara:
  8. Türk Tarih Kurumu Basımevi. Pakalın, M.Z. (1983). Tarih Terimleri ve Deyimleri Sözlüğü. İstanbul: Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları.
  9. Pamuk, Ş. (1982,Bahar). Osmanlı Tarımında Üretim İlişkileri 1840- 1913. Toplum ve Bilim, 17, 3-50.
  10. Piterberg, G. (2005). Osmanlı Trajedisi Tarih- Yazımının Tarihle Oyunu (U. Abacı, Çev.). İstanbul:
  11. Literatür Yayıncılık. Savaş, S. (1992). XVIII. Asırda Sivas’ta Bir Âyan Ailesi Zaralızâdeler. Tarih İncelemeleri Dergisi, VIII,, 81- 97. Şahin, İ. (1979). Tımar Sistemi Hakkında Bir Risâle. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Tarih Dergisi, 32, 905- 935. Yıldırım, O. (2000). Osmanlı Esnafında Uyum ve Dönüşüm. Toplum ve Bilim, Kış/83, 146- 177.