Dergiler / Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi / 2017 / Cilt: 0 - Sayı: 27

TÜRKÇEDE GEÇİŞSİZ FİİLLERİN AYRIMI ÜZERİNE

On the Distinction of Intransitive Verbs in Turkish

Sayfa
159–174
Yayın Tarihi
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Birçok araştırmacı çeşitli diller üzerinde bu ayrıma dair çeşitli biçimbilimsel, sözdizimsel ve anlambilimsel bulgular ileri sürmüşlerdir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma Türkçedeki geçişsiz fiiller ve bunların ayrımı üzerine yoğunlaşmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Geleneksel gramer kuralları geçişsiz fiilleri unsurlarının anlamsal özelliklerine değinmeden basitçe nesnesi olmayan fiiller olarak değerlendirir.
💡
Sonuç & Katkı:Birçok araştırmacı çeşitli diller üzerinde bu ayrıma dair çeşitli biçimbilimsel, sözdizimsel ve anlambilimsel bulgular ileri sürmüşlerdir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışma Türkçedeki geçişsiz fiiller ve bunların ayrımı üzerine yoğunlaşmaktadır. Geleneksel gramer kuralları geçişsiz fiilleri unsurlarının anlamsal özelliklerine değinmeden basitçe nesnesi olmayan fiiller olarak değerlendirir. Modern çalışmalar ise geçişsiz fiilleri taşıdıkları unsurların sözdizimsel ve anlamsal özellikleri açısından ele alır ve onları anakkuzatifanergatif (unaccusative -unergative) şeklinde sınıflandırmaya çalışır. Bu ayrıma göre anergatif fiiller, kılıcı (agent) rolünde bir unsura (Çocuk koştu); anakkuzatif fiiller ise etkilenen (patient) rolünde bir unsura sahiptir (Buz eridi). Birçok araştırmacı çeşitli diller üzerinde bu ayrıma dair çeşitli biçimbilimsel, sözdizimsel ve anlambilimsel bulgular ileri sürmüşlerdir. Türkçe için de bu ayrımın varlığına dair bulgular aranmıştır. Bu ayrıma kişisiz edilgen yapılar, et- / ol- yardımcı fiillerinin seçimi, fiilin görünüşsel özelliği vb. kanıt olarak gösterilmiştir. Bu ikili ayrımın dışında bazı araştırmalar özne konumundaki unsurun kılıcı olup olmamasına ve fiil anlamının bitmişlik veya bitmemişlik özelliğine göre geçişsiz fiilleri dört grupta değerlendirmektedir. Bu yazıda ilk önce anakkuzatif-anergatif ayrımı üzerine durulacak daha sonra dörtlü ayrıma göre Türkçe geçişsiz fiillerin durumu değerlendirilecektir.

Abstract

This study focuses on the intransitive verbs and their distinctions in Turkish. Traditional grammar rules consider intransitive verbs simply as objectless verbs without mentioning their subject's semantic features. Modern studies deal with intransitive verbs in terms of their syntactic and semantic properties and classify them as unaccusative and unergative verbs. According to this difference, unaccusative verb is an intransitive verb whose argument has patient role semantically (Buzlar eridi 'The ice melted'); unergative verb is an intransitive verb whose argument has agent role semantically (Çocuk koştu 'The child ran'). Many linguists have proposed various morphological, syntactic, and semantic findings of unaccusative and unergative divisions in various languages. Findings about the existence of this distinction were also sought for Turkish. Impersonal passives, the selection of the et- 'to do' / ol- 'to become', aspectual properties etc. were exemplified as evidence. Apart from this unaccusative-unergative distinction, some researchers assessed intransitive verbs into four groups. In this article, firstly the distinction between unaccusative and unergative verbs will be described. Then the properties of four intransitive verb groups in Turkish will be examined.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

PILGIR, S., ERDEM, M. (2022). TÜRKÇEDE GEÇİŞSİZ FİİLLERİN AYRIMI ÜZERİNE. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 27, 159–174. https://ajindex.com/articles/533565

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (20)

  1. Banguoğlu, T. (2004). Türkçenin Grameri. Ankara:
  2. Türk Dil Kurumu. Biktimir, T. (1986). Impersonal Passives and the -ArAk construction in Turkish. Studies in Turkish Linguistics: 53-75.
  3. Erdem, M. (1998). Türkçede Fiillerin Geçişlilik Derecesi. Dil Dergisi 71: 5-9.
  4. Ergin, M. (1985). Türk Dil Bilgisi. İstanbul:
  5. Boğaziçi Yayınları.
  6. Levin, B. ve Hovav, M. R. (1995). Unaccusativity At the Syntax-Lexical Semantics Interface. Cambridge, Mass; London: MIT Press.
  7. Lewis, G. (2000). Turkish Grammar. Oxford; New York: Oxford University Press.
  8. Nakipoğlu-Demiralp, M. (2002). Türkçedeki Ayrık Geçişsiz Eylemlerin Olay Yapısal Bir İncelemesi. Dil Bilim Araştırmaları: 1-16.
  9. Shetreet, E., Friedmann, N. ve Hadar, U. (2010). The Neural Correlates of Linguistic Distinctions: Unaccusative and Unergative Verbs. Journal of Cognitive Neuroscience 22(10): 2306-2315.
  10. Zaenen, A. (2006).
  11. Unaccusativity. Brown, Keith (Ed.), Encyclopedia of Language and Linguistics (Second Edition). Oxford: Elsevier Science. 217-224.
  12. Dietrich, A. P. (1999). Relational Grammar and Impersonal Passives. Poznan Studies in Contemporary Linguistics 35: 35-54.
  13. Dowty, D. (1991). Thematic Proto-Roles and Argument Selection. Language 67(3): 547-619.
  14. Erdem, M. (2016a). Dil Bilgisi Konularında Devamlılık İlişkisi. Turkish Studies-International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic 11(10): 243-254.
  15. Erdem, M. (2016b). Türkçede Fiiller ve Sınıflandırma Sorunları. Turkish Studies-International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic 11(20): 185-200.
  16. Göksel, A. ve Kerslake, C. (2005). Turkish: A Comprehensive Grammar. London: Routledge. Hopper, P. J. ve Thompson, S. A. (1980). Transitivity in Grammar and Discourse. Language 56(2): 251-299. Ježek, E. (2016). The Lexicon: An Introduction. New York: Oxford University Press.
  17. Kahraman, T. (1996). Çağdaş Türkiye Türkçesindeki Fiillerin Durum Ekli Tamlayıcıları. Ankara:
  18. TDK. Keenan, E. I. (1985). Passive in the World’s Languages. Shopen, Timothy (Ed.), Language Typology and Syntactic Description 1. Clause Structure. Cambridge: Cambridge University Press. 243–281.
  19. Nakipoğlu, M. (2000). On the Aspectual Properties of Unaccusatives. Göksel, Aslı-Kerslake, Celia (Eds.), Studies on Turkish and Turkic Languages: Proceedings of the Ninth International Conference on Turkish Linguistics. Wiesbaden: Harrasowitz Verlag. 67-74.
  20. Nakipoğlu, M. H. (1998). Split Intransitivity and the Syntax-Semantics Interface in Turkish. Ba