Dergiler / Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi / 2018 / Cilt: 0 - Sayı: 29

OSMANLI İMPARATORLUĞU’NUN BİRİNCİ DÜNYA SAVAŞI’NDAKİ PROPAGANDA FAALİYETLERİ ÜZERİNE BİR İNCELEME: HARP MECMUASI ÖRNEĞİ

The Propaganda Activities of the Ottoman Empire during the First World War: The Case of Harp Mecmuası

Sayfa
185–216
Yayın Tarihi
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Yapılan analizler neticesinde, Osmanlı Devleti’nin, Harp Mecmuası’nda düşmanını ötekileştiren, onu “canavarmışçasına” gösteren bir söylem yerine Osmanlı askerlerinin kahramanlıklarını ve olumlu yönlerini yücelten bir söylem kullanılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İlk sayısı Kasım 1915’te yayımlanan Harp Mecmuası, I.
📊
Temel Bulgular & Veri:Osmanlı Devleti’nin görsel propaganda bakımından en başarılı yayını kabul edilen Mecmua, toplam 27 sayı yayımlandıktan sonra Haziran 1918’de kapanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Yapılan analizler neticesinde, Osmanlı Devleti’nin, Harp Mecmuası’nda düşmanını ötekileştiren, onu “canavarmışçasına” gösteren bir söylem yerine Osmanlı askerlerinin kahramanlıklarını ve olumlu yönlerini yücelten bir söylem kullanılmıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

İlk sayısı Kasım 1915’te yayımlanan Harp Mecmuası, I. Dünya Savaşı yıllarında Osmanlı propagandasının başlıca araçlarından birisi olmuştur. Osmanlı Devleti’nin görsel propaganda bakımından en başarılı yayını kabul edilen Mecmua, toplam 27 sayı yayımlandıktan sonra Haziran 1918’de kapanmıştır. Bu çalışmada özellikle Osmanlı Devleti’nin en büyük toprak kayıplarını verdiği Sina ve Filistin cephelerinde yaşanan muharebelerle ilgili haberlerin Harp Mecmuası’nda nasıl sunulduğu tematik içerik analizi kullanılarak ortaya konulmuştur. Yapılan analizler neticesinde, Osmanlı Devleti’nin, Harp Mecmuası’nda düşmanını ötekileştiren, onu “canavarmışçasına” gösteren bir söylem yerine Osmanlı askerlerinin kahramanlıklarını ve olumlu yönlerini yücelten bir söylem kullanılmıştır.

Abstract

The War Journal (Harp Mecmuası), which first issue was published on November 1915, was one of the main propaganda tools of the Ottoman Empire during the World War I. The War Journal, considered as one of the most successful publication of the Empire in terms of its visual propaganda, was closed in June 1918, after publishing 27 issues. This study concentrates especially on the analysis of the Journal’s presentation of the news about the battles on the Hedjaz, Sinai and Palestine frontlines, where the Ottoman Empire lost the most of its territories. The analysis of those news shows, that instead of showing its enemy as a ‘monster’, the dominant discourse chosen by the Journal is mainly about the heroism and the virtues of the Ottoman soldiers.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

EŞİTTİ, Ş., IŞIK, M. (2022). OSMANLI İMPARATORLUĞU’NUN BİRİNCİ DÜNYA SAVAŞI’NDAKİ PROPAGANDA FAALİYETLERİ ÜZERİNE BİR İNCELEME: HARP MECMUASI ÖRNEĞİ. Hacettepe Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 29, 185–216. https://ajindex.com/articles/533543

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (20)

  1. Ağaoğlu Ahmed. (1331). Türkiye’nin ve İslam Aleminin Kurtuluşu. Harp Mecmuası, 1, 7-9. Ağaoğlu Ahmed. (1331). İngiliz Oyunları. Harp Mecmuası, 2, 5-7. Ahmet Refik. (1331). Kahire Yollarında I. Harp Mecmuası, 4, 9-10. Ahmet Refik. (1331). Kahire Yollarında II. Harp Mecmuası, 5, 5-9. Ahmet Refik. (1332). Galiçya’daki Şanlı Osmanlı Askerlerine. Harp Mecmuası, 13, 3-6. Ahmet Refik. (1333). Şehid Kara Mehmed. Harp Mecmuası, 24, 6-9. Ahmet Refik. (1333). Harb Edebiyatı ve Eski Şairlerimiz. Harp Mecmuası, 21, 6-8.
  2. Akarcalı, S. (2003). İkinci Dünya Savaşında İletişim ve Propaganda. Ankara:
  3. İmaj Yayınevi.
  4. Akşin vd. (1989). Türkiye Tarihi-4: Çağdaş Türkiye 1908-1980. İstanbul:
  5. Cem Yayınevi.
  6. Atabek, N. (2003). Propaganda ve Toplumsal Kontrol. Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, 4 (2), 4-12.
  7. Atay, F. R. (2008). Ateş ve Güneş. İstanbul:
  8. Pozitif Yayınları.
  9. Avşar, S. (2003). Birinci Dünya Savaşı'nda Rus Propaganda Faaliyetleri ve Osmanlı Devleti. OTAM (Ankara Üniversitesi Osmanlı Tarihi Araştırma ve Uygulama Merkezi) Dergisi, 14, 65-127.
  10. Avşar, S. (2004). Birinci Dünya Savaşında İngiliz Propagandası. Ankara:
  11. Kim. Banoğlu, N. A. (1982). Türk Basınında Çanakkale Günleri. İstanbul:
  12. Türk Basın Birliği Yayını. Beşikçi, M. (2010). Birinci Dünya Savaşı’nda Devlet İktidarı ve İç Güvenlik: Asker Kaçakları Sorunu ve Jandarmanın Yeniden Yapılandırılması. İ. Akça ve E. B. Paker (Ed.), Türkiye’de Ordu, Devlet ve Güvenlik Siyaseti içinde (ss. 147-172). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
  13. Bilgin, M. (2017). Teşkilat-ı Mahsusa'nın Kafkasya Misyonu ve Operasyonları. İstanbul:
  14. Ötüken. Bilkan, A. F. ve Çakır, Ö. (2006). Harp Mecmuası. İstanbul:
  15. Kaynak Kitaplığı Yayınları.
  16. Budak, A. (2012). The French Revolution's Gift to the Ottomans: The Newspaper, The Emergence of Turkish Media. International Journal of Humanities and Social Science, 2, No. 19, 157-169.
  17. Bruntz, G. G. (1938). Allied Propaganda and the Collapse of the German Empire in 1918, California: Stanford University Press.
  18. Cull, N. J., Culbert, D. ve Welch, D. (2003). Propaganda and Mass Persuasion: A Historical Encyclopedia, 1500 to the Present. California: ABC-CLIO. Çalık, M. ve Sözbilir, M. (2014). İçerik Analizinin Parametreleri. Eğitim ve Bilim, 39 (174), 33-38.
  19. Çeliktemel-Thomen, Ö. (2010). Osmanlı İmparatorluğu’nda Sinema ve Propaganda (1908-1922). Online International Journal of Communication Studies, 2, 1-17.
  20. Dönmez-Colin, G. (2015). The Routledge Dictionary of Turkish Cinema. New York: Rout