Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBu makalede Ali Ekrem’inşimdiye kadar dikkatleri çekmemiş olan Lisanımızadlı risalesinde savunduğu Osmanlı Türkçesi yanlısı görüşleri ve millî dil savunucusu aydınların bu görüşlere itiraz ederek katıldıkları söz konusu tartışma incelenmektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Yirminci yüzyılın başında çokuluslu Osmanlı’dan ulus-devletnitelikli Türkiye Cumhuriyeti’ne geçilirken dil alanında da hızlı ve köklü değişimler yaşanmıştır. Bu kapsamda oluşan tartışmalarda Osmanlıcayı savunan kimi ediplerlemillî Türkçeden yana olan aydınlar karşı karşıya gelir. 1910’larda başlayan bu sürecin önemli bir kesitini oluşturan bir tartışma da otuzlu yılların hemen başında Ali Ekrem (Bolayır) Bey’in gerek yeni Türk harflerine gerekse sadeleşme faaliyetlerine yönelik karşıt görüşlerini sergilediği Lisanımız (1930) adlı risalesi etrafında yaşanır. Bu makalede Ali Ekrem’inşimdiye kadar dikkatleri çekmemiş olan Lisanımızadlı risalesinde savunduğu Osmanlı Türkçesi yanlısı görüşleri ve millî dil savunucusu aydınların bu görüşlere itiraz ederek katıldıkları söz konusu tartışma incelenmektedir.
Abstract
The early twentieth century experienced rapid and radical changes in linguistics as the multiethnic Ottoman Empire transformed to the nation state of the Republic of Turkey. Heated debates divided intellectuals into two groups, those defending the Ottoman language and others in favor of Turkish. A discussion was initiated in the 1910s after the publication of the treatise Lisanımız(1930) by Ali Ekrem (Bolayır) Bey where he displayed his opposing views on both the new Turkish letters and the linguistic simplification activities of the early ’30s. This article explores Ali Ekrem’s largerly unnoticed defence of Ottoman Turkish and the response of intellectuals defending the national language.