Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightHer ne kadar büyük karlar elde edilebilecek bir pazar gibi görünse de Türkiye'ye olan çimento ithalatında Sovyetler Birliği büyük zorluklarla karşılaşmış ve zarar etmiştir. 1920'lerin ikinci yarısından itibaren ise Türkiye kendi fabrikalarının üretimini korumak adına gümrük vergilerini yükseltmiştir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu makale Sovyetler Birliği’nin erken cumhuriyet döneminde Türkiye'dekiçimento satışlarının organizasyonunu anlatmaktadır. Osmanlı ve Rusİmparatorlukları arasında dış ticarete konu olan mallar içinde yer alan çimentonun ithalatı Türkiye ve Sovyetler Birliği’ne miras kalmıştır. İmparatorluklar döneminde serbest ticaret esası üzerinden yürüyen dış ticaret, sonraki dönemde Sovyetler Birliği’nin dış ticareti devlet tekeline almasından dolayı Türkiye içerisinde Sovyetler Birliği’nin farklı kurumlarını oluşturmasıyla yeni devlet ticaret kurumlarının üzerinden yürütülerek devam etmiştir. Arcos, Russoturk ve Kafkaslar Üzerinden Ticaret Yapan Kurum, Sovyetler Birliği’nin Türkiye'ye çimento ithalatını gerçekleştiren önemli kurumlardandır. Sovyetlerin çimento satışlarının büyük bir çoğunluğu Arcos üzerinden gerçekleşirken, İstanbul üzerinden satış yapılan yerler arasında Mısır, Suriye, Filistin ve Yunanistan da olmuştur. Her ne kadar büyük karlar elde edilebilecek bir pazar gibi görünse de Türkiye'ye olan çimento ithalatında Sovyetler Birliği büyük zorluklarla karşılaşmış ve zarar etmiştir. 1920'lerin ikinci yarısından itibaren ise Türkiye kendi fabrikalarının üretimini korumak adına gümrük vergilerini yükseltmiştir.
Abstract
This article displays the structure of the Soviet Union’s cement sales to Turkey in the early Turkish Republican era. Import of cement, which had been one of the commoditiesin the foreign trade between the Ottoman and Russian Empires, descended to Turkey and the Soviet Union. During the imperial period foreign trade was conducted on the basis of free trade, however, as the Soviet Union monopolized foreign trade in the following period and she established various institutions within Turkey, it continued to be carried out through new state trade institutions. Arcos, Russoturk and the Transcaucasia Trade Organization were the most important ones among the institutions that imported cement to Turkey. The majority of the Soviet cement was sold through Arcos, while Egypt, Syria, Palestine and Greece were provisioned through Istanbul. Although, it seems like a market where big profits were made, the Soviet Union faced great difficulties in exporting cement to Turkey and suffered a loss. Turkey implied high tariff rates on cement import, in the second half of the 1920s, in order to protect its cement production. Moreover, cement import was only permitted by the Council of Ministers. In this regard, not only the organizational deficiencies of the institutions of the Soviet Union, but also the precautions that the Turkish governments influenced the cement trade between the two countries.