Dergiler / Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi / 2016 / Cilt: 3 - Sayı: 2

1-4 Yaş Çocuklarına Yönelik Ev Kazalarını Önleme Programının Etkinliği

An Injury Prevention Program Effectiveness for 1-4 Year Old Children

Sayfa
1–13
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Önleme programından sonra; örnekleme alınan çocukların yaşadıkları evlerdeki ev kazası risk faktörleri azalmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Araştırmada, 1–4 yaş dönemi çocuklarının ev kazası geçirmelerini önlemek için oluşturulan hemşirelik girişimlerinin etkinliğinin belirlenmesi amaçlanmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Gereç ve Yöntem: Veriler, 1 Ekim 2008 – 17 Temmuz 2009 tarihleri arasında 33 anneden elde edilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Önleme programından sonra; örnekleme alınan çocukların yaşadıkları evlerdeki ev kazası risk faktörleri azalmıştır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2008 Verileri
⚙️Değişkenler:Çocuk kazaları · ev güvenliği · ev ziyareti

Özet

Amaç: Araştırmada, 1–4 yaş dönemi çocuklarının ev kazası geçirmelerini önlemek için oluşturulan hemşirelik girişimlerinin etkinliğinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Veriler, 1 Ekim 2008 – 17 Temmuz 2009 tarihleri arasında 33 anneden elde edilmiştir. Önleme programı, sosyal öğrenme teorisine temellenen hemşirelik girişimleri kullanılarak, ev ziyaretleri ile uygulanmıştır. Veriler Çocuk, Aile ve Anne Bilgi Formu, ÖzEtkililik-Yeterlik Ölçeği ve Ev Çevresi Kontrol Listesi kullanılarak toplanmıştır. Veriler sayı, yüzdelik, eşleştirilmiş iki grup t Testi ve McNemar testi kullanılarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Önleme programından sonra; örnekleme alınan çocukların yaşadıkları evlerdeki ev kazası risk faktörleri azalmıştır. Çocuklarda ev kazası görülme sıklığı % 75.3’den %36.4’e düşmüştür. Annelerin öz-etkililik-yeterlik puan ortalamaları 86.091’dan 97.061’e yükselmiştir. Aile bütçesine ek harcama getiren ev güvenliğini sağlayıcı düzenlemelerde anlamlı fark yaratacak değişimler yapılamamıştır. Sonuç: Çocuk ev kazalarını önleme programı ile evlerdeki ev kazası risk faktörleri azaltılmıştır. Hemşireler ev kazalarına yönelik danışmanlık ve eğitim etkinlikleri düzenleyebilirler. Bu çalışmalar, ev kazalarının önlenmesi ve kanıt temelli çalışmaların kullanımı için gereklidir.

Abstract

Aim: The aim of this study is to determine the efficiency of nursing interventions performed to prevent injuries of children between 1-4 years old. Material and Methods: Data was obtained from 33 mothers between the dates of 1 October 2008 – 17 July 2009. The prevention program was performed via home visits by using nursing interventions based on social learning theory. Data was collected with Information Form for Children, Families, and Mothers, the Self-Efficacy Scale, and the Home Environmental Control List. Data was analyzed by using percentage, matched groups t-test and McNemar test.Results: Risk factors of injuries for the children included in the sample decreased after prevention program. Incidence of injuries reduced from 75.3% to 36.4% among children. Self-efficacy mean scores of mothers increased from 86.091 to 97.061. Significant changes in arrangements that would cause additional costs to family budget could not be done. Conclusion: Risk factors of home injuries at homes was reduced via prevention program for child injuries at home. Nurses can organize counseling and education activities for home injuries. These activities are essential for prevention of home injuries and utilization of evidence-based studies.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YILDIRIM, N., KUBLAY, G. (2022). 1-4 Yaş Çocuklarına Yönelik Ev Kazalarını Önleme Programının Etkinliği. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 2, 1–13. https://ajindex.com/articles/532807

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (13)

  1. Baysal SU, Yıldırım F, Bulut A. Çocuk Güvenliği Yaralanmalardan ve Zehirlenmelerden Korunma Güvenlik Kontrol Listesi. İstanbul: İstanbul Tıp Fakültesi Basımevi.
  2. 2005 2. Child and Adolescent Injury Prevention, A Global Call to Action: World Health Organization UNICEF. Erişim:03/01/2007, www.who.int/violence_injury_prevention/other_injury/childhood/en/index.html. 2005. 3. Ulukol B. Ev Kazaları In: Karaböcüoğlu M, Uzel N, Yılmaz L, eds. Çocuk Acil Tıp Kitabı İstanbul: İstanbul: Çocuk Acil Tıp ve Yoğun Bakım Derneği
  3. 2004 383 - 394. 4. Morrongiello BA, Ondejko L, Littlejohn A. Understanding Toddlers’ in-Home Injuries: I.Context, Correlates and Determinants. Journal of Pediatric Psychology. 2004
  4. 415–431. 5. Johnston BD, Britt J, D’Ambrosio L, Mueller BA, Rivara FP. A Preschool Program for Safety and Injury Prevention Delivered by Home Visitors. Injury Prevention 2000
  5. Harvey A, Towner E, Peden M, Soori H, Bartolomeos K. Injury Prevention and the Attainment of Child and Adolescent Health. Bull World Health Organ 2009
  6. 87 390 - 394. 7. Özcebe H. Yaralanma Kontrol ve Korunma Programları ve Güvenli Toplumlar. In: Güler Ç, Akın L, eds. Halk Sağlığı Temel Bilgiler. Ankara: Hacettepe Üniversitesi
  7. 686 – 698. 8. WHD Brochure, Part IV: The Priorities and Solutions for Creating Healthy Places. World Health Organization. Available at: Erişim:17/07/2007, http://www.who.int/world-health-day/2003/ infomaterials/Brochure4/en. 9. Dünya Sağlık Raporu “Risklerin Azaltılması, Sağlıklı Yaşamın Geliştirilmesi: Dünya Sağlık Örgütü 2002. 10. Gielen AC, Sleet D. Application of Behavior - Change Theories and Methods to Injury Prevention. Epidemiologic Reviews. 2003
  8. Trifiletti L.B., Gielen A.C., Sleet D.A., K. H. Behavioral and Social Sciences Theories and Models: Are They Used in Unintentional Injury Prevention Research? Health Education Research January 2005
  9. 20(3):298 - 306. 12. Aydın A. Sosyal Bilişsel Kuram. Gelişim ve Öğrenme Psikolojisi. İstanbul: Basım Yayım Dağıtım Ltd. Şti.
  10. Koç G. Sosyal Öğrenem Kuramı. In: Ulusoy A, ed. Gelişim ve Öğrenme 3ed. Ankara: Anı Yayıncılık
  11. Korkmaz İ. Sosyal Öğrenme Kuramı. In: Yeşilyaprak B, ed. Eğitim Psikolojisi,Gelişim-ÖğrenmeÖğretim. 2 ed. Ankara: Pegem A Yayıncılık
  12. Senemoğlu N. Gelişim Öğrenme ve Öğretim Kuramdan Uygulamaya. Ankara: Gazi Kitabevi Tic. Ltd Şti
  13. 2001 16. Bahar Z, Açıl D. SAĞLIĞI GELİŞTİRME MODELİ: KAVRAMSAL YAPI. DEUHYO ED. 2