Dergiler / Hacettepe Journal of Biology and Chemistry / 2020 / Cilt: 48 - Sayı: 3

Mikroakışkan Cihazlar: Toksisite Çalışmalarında Yeni Bir Yaklaşım

Microfluidic Devices: A New Paradigm in Toxicity Studies

Sayfa
245–263
Yayın Tarihi
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu derleme kapsamında; çip-üstü-organ sistemlerinde kullanılan mikroakışkan sistemleri ele alınmakta ve karaciğer, böbrek, beyin, akciğer, kalp ve bağırsaklar gibi çeşitli örneklerin mikro-ortamlarının ve fizyolojik özelliklerinin çip-üstü-organ modellerine yansıtıldığı toksisite çalışmaları için potansiyelleri vurgulanmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Son yıllarda, 3R (yerine koyma, azaltma, iyileştirme) prensibi doğrultusunda deney hayvanı kullanımını azaltmak için alternatif toksikoloji metotlarına (örneğin, in vitro modeller, in silico veya −omics verilerine) büyük önem verilmektedir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu metotlar, yeni ilaçların keşfedilmesiyle ilişkili preklinik etkinlik ve güvenliğin hızlı ve doğru bir şekilde tahmin edilmesine ve klinik çalışmalarda başarısızlık oranlarının azaltılmasına yardımcı olmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu derleme kapsamında; çip-üstü-organ sistemlerinde kullanılan mikroakışkan sistemleri ele alınmakta ve karaciğer, böbrek, beyin, akciğer, kalp ve bağırsaklar gibi çeşitli örneklerin mikro-ortamlarının ve fizyolojik özelliklerinin çip-üstü-organ modellerine yansıtıldığı toksisite çalışmaları için potansiyelleri vurgulanmaktadır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Son yıllarda, 3R (yerine koyma, azaltma, iyileştirme) prensibi doğrultusunda deney hayvanı kullanımını azaltmak için alternatif toksikoloji metotlarına (örneğin, in vitro modeller, in silico veya −omics verilerine) büyük önem verilmektedir. Bu metotlar, yeni ilaçların keşfedilmesiyle ilişkili preklinik etkinlik ve güvenliğin hızlı ve doğru bir şekilde tahmin edilmesine ve klinik çalışmalarda başarısızlık oranlarının azaltılmasına yardımcı olmaktadır. Günümüzde in vitro çalışmalar; iki boyutlu (2D) hücre kültürlerinden, doku, organ ve hatta organizmanın fizyolojisini taklit edebilen üç boyutlu (3D) hücre kültürlerine dönüşüm veya değişim içindedir. Bu bağlamda, 3D kültür modellerinin gelişmekte olan mikroakışkan teknolojilerine entegrasyonu ile çip-üstü-organ sistemleri geliştirilmiştir. Çip-üstü-organ sistemleri, ilaç araştırma ve geliştirme (Ar-Ge) sürecinde doz-yanıt ve toksisite mekanizmalarının iyi anlaşılmasını sağladığı için, ksenobiyotiklerin insan vücudu üzerindeki etkisinin tatmin edici düzeyde tahmin edilmesi mümkün olmaktadır. Ayrıca, bu sistemler farmakokinetik-farmakodinamik parametrelerin ve ilaç direncinin değerlendirilmesini destekleyebilir. Modeller, test edilen ksenobiyotiğe yanıtı incelemek için “çip-üstü-hastalık modelleri” şeklinde veya sağlıklı hücrelerle üretilebilir. Bu derleme kapsamında; çip-üstü-organ sistemlerinde kullanılan mikroakışkan sistemleri ele alınmakta ve karaciğer, böbrek, beyin, akciğer, kalp ve bağırsaklar gibi çeşitli örneklerin mikro-ortamlarının ve fizyolojik özelliklerinin çip-üstü-organ modellerine yansıtıldığı toksisite çalışmaları için potansiyelleri vurgulanmaktadır.

Abstract

In recent years, great emphasis has been placed on non-animal toxicological methods (e.g. in vitro models, in silico or −omicsdata) as alternative strategies to reduce animal-testing, in line with the 3R (Replacement, Reduction, and Refinement) principle.These methods help in the rapid and accurate estimation of preclinical efficacy and safety associated with discovery of new drugs,and reduction of failure rates in clinical trials. Currently, the in vitro studies have been in a transformation or replacement fromtwo-dimensional (2D) cell cultures to three-dimensional (3D) cell cultures that can mimic the physiology of tissues, organs, andorganisms.In this context, organ-on-a-chip systems have been developed by integration of 3D culture models with emerging microfluidictechnologies. Since the organ-on-a-chip systems provide a good understanding of dose-response and toxicity mechanisms in drugresearch and development (R&D), the impact of xenobiotics on the human body can be predicted in a satisfactory level. Besides,these systems may support assessment of pharmacokinetic-pharmacodynamic parameters as well as detection of drug resistance.Models can be generated as “disease-models-on-a-chip” or with healthy cells to the evaluate response to xenobiotic under test.In this review, we will focus on the microfluidic systems being used in organ-on-a-chip systems and emphasize their potential fortoxicity studies in which micro-environments of examples including liver, kidney, brain, lung, heart, and intestines and their physiologicalproperties as reflected to organ-on-a-chip models.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BOŞGELMEZ, İ. İ., YİĞİT, F. E., İÇÖZ, K. (2022). Mikroakışkan Cihazlar: Toksisite Çalışmalarında Yeni Bir Yaklaşım. Hacettepe Journal of Biology and Chemistry, Cilt: 48 - Sayı: 3, 245–263. https://ajindex.com/articles/528973

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (12)

  1. S.N. Bhatia, D.E. Ingber, Microfluidic organs-on-chips, Nat. Biotechnol. 32 (2014) 760–772
  2. M.B. Esch, A.S.T. Smith, J.M. Prot, C. Oleaga, J.J. Hickman, M.L. Shuler, How multi-organ microdevices can help foster drug development, Adv. Drug Deliv. Rev. 69–70 (2014) 158– 169
  3. C.M. Sakolish, M.B. Esch, J.J. Hickman, M.L. Shuler, G.J. Mahler, Modeling barrier tissues in vitro: Methods, achievements, and challenges, EBioMedicine. 5 (2016) 30– 39
  4. J.D. Caplin, N.G. Granados, M.R. James, R. Montazami, N. Hashemi, Microfluidic organ-on-a-chip technology for advancement of drug development and toxicology, Adv. Healthc. Mater. 4 (2015) 1426–1450
  5. R. Greek, A. Menache, Systematic reviews of animal models: Methodology versus epistemology, Int. J. Med. Sci. 10 (2013) 206–221
  6. A. Skardal, T. Shupe, A. Atala, Organoid-on-a-chip and bodyon- a-chip systems for drug screening and disease modeling, Drug Discov. Today. 21 (2016) 1399–1411
  7. L. Ewart, K. Fabre, A. Chakilam, Y. Dragan, D.B. Duignan, J. Eswaraka, J. Gan, P. Guzzie-Peck, M. Otieno, C.G. Jeong, D.A. Keller, S.M. de Morais, J.A. Phillips, W. Proctor, R. Sura, T. Van Vleet, D. Watson, Y. Will, D. Tagle, B. Berridge, Navigating tissue chips from development to dissemination: A pharmaceutical industry perspective, Exp. Biol. Med. 242 (2017) 1579–1585
  8. S. Ishida, Organs-on-a-chip: Current applications and consideration points for in vitro ADME-Tox studies, Drug Metab. Pharmacokinet. 33 (2018) 49–54
  9. H. Kimura, Y. Sakai, T. Fujii, Organ/body-on-a-chip based on microfluidic technology for drug discovery, Drug Metab. Pharmacokinet. 33 (2018) 43–48
  10. S. Lu, F. Cuzzucoli, J. Jiang, L.G. Liang, Y. Wang, M. Kong, X. Zhao, W. Cui, J. Li, S. Wang, Development of a biomimetic liver tumor-on-a-chip model based on decellularized liver matrix for toxicity testing, Lab Chip. 18 (2018) 3379–3392
  11. J. Vriend, T.T.G. Nieskens, M.K. Vormann, B.T. van den Berge, A. van den Heuvel, F.G.M. Russel, L. Suter-Dick, H.L. Lanz, P. Vulto, R. Masereeuw, M.J. Wilmer, Screening of drugtransporter interactions in a 3D microfluidic renal proximal tubule on a chip, AAPS J. 20 (2018) 87
  12. M.K. Vormann, L. Gijzen, S. Hutter, L. Boot, A. Nicolas, A. van den Heuvel, J. Vriend, C.P. Ng, T.T.G. Nieskens, V. van Duinen, B. de Wagenaar, R. Masereeuw, L. Suter-Dick, S.J. Trietsch, M. Wilmer, J. Joore, P. Vulto, H.L. Lanz, Nephrotoxicity and kidney transport assessment on 3D perfused proximal tubules, AAPS J. 20 (2018) 90. 13.