Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: AKG ile 2m kanülle O2 verilmeden önceki O2 saturasyonları ortalama %76.33±11.22 iken, 7.6 m kanülle ortalama 76.94±10.7 idi.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Giriş: Solunum yetmezliği ile takip edilen hastalara uzun süreli oksijen tedavisi (USOT) gerekmektedir. USOT alması gereken hastaların kısa kanüller nedeniyle hareketleri kısıtlanmaktadır. Uzun kanüller ile hasta hem odası içinde daha rahat hareket edebilmekte hem de gerekli ihtiyaçlarını yine oksijen alırken giderebilmektedir. Çalışmamızda, evde oksijen konsantratörü ile USOT alan hastalarda uzun kanülün etkinliği araştırıldı. Gereç ve Yöntemler: Kliniğimizde solunum yetmezliğiyle takip edilen ve evde oksijen konsantratörü ile USOT alan 30 hasta çalışmaya alındı. Hastaların 1. gün oksijensiz pulse oksimetre ve Arter Kan Gazları (AKG) analizi ile oksijen saturasyonları değerlendirildi. Daha sonra 1 saat 2 m kanülle 2 lt/dk oksijen alan hastanın yine pulse oksimetre ve AKG ile O2 saturasyonlarına bakıldı. Aynı uygulama 2. gün 7.6 m oksijen kanülü ile yinelendi. Bulgular: AKG ile 2m kanülle O2 verilmeden önceki O2 saturasyonları ortalama %76.33±11.22 iken, 7.6 m kanülle ortalama 76.94±10.7 idi. Aralarında anlamlı fark yoktu. Bir saat 2 m kanülle 2 lt/dk O2 aldıktan sonra AKGye göre O2 saturasyonları ortalama % 88.12±5.12 ve 7.6m kanülle % 88±5.25 olup, aralarındaki fark anlamsızdı. Benzer çalışma pulse oksi-metre ile de eşzamanlı olarak yapıldı. Oksijen tedavisi alırken O2 saturasyonu ortalaması 2 m kanülle % 88.7±4.33 iken, 7.6 m kanülle % 88.83±4.51 olarak bulundu. Sonuç: Oksijen konsantratörü ile oksijen verilen hastalarda 2 m kanül ile 7.6 m kanül arasında AKG ve pulse oksimetre takipleri ile belirlenen O2 saturasyon değerleri arasında anlamlı fark olmadığı gösterildi. Uzun kanül kullanımının hastalara getirdiği hareket serbestliği ve hastaların cihaz gürültüsü ile ilgili yakınmalarının çözümlenmesi de göz önüne alındığında gerekli hastalarda kullanımının uygun ve emniyetli olduğu düşünüldü.
Abstract
Introduction: Patients with chronic respiratory failure (CRF) need long-term oxygen therapy (LTOT). Due to short cannu-las, they have limited mobility during sessions. With long cannulas, they can move more freely within the room and meet their own needs while LTOT. The effectiveness of long cannula among patients receiving LTOT using an oxygen condensator. Materials and Methods: Thirty patients who were receiving LTOT with oxygen concentrator, and followed up with the indication of respiratory failure in our clinic were enrolled in the study. First day, O2 saturations (SO2) of the patients were evaluated using pulse oxymetre, and analysis of arterial blood gasses (ABG). Then, ACG, and O2 concentrations of the patients who were receiving O2 therapy (2 L/min) with 2 m cannula for one hour were assessed. Same procedures were repeated with 7.6 m oxygen cannula on the 2nd day. Results: By ABG analysis, the mean SO2 prior to the therapy with 2 m cannula was found to be 76.33±11.22 %, whereas it was 76.94±10.7 % with 7.6 m cannula (p>0.05). The mean SO2 after therapy with 2 m cannula for one hour (2 L/min) was 88.12±5.12 %, and it was 88±5.25 % with 7.6 m cannula (p>0.05). By pulse oxymeter, the mean SO2 were found to be 88.7±4.33 % with 2 m cannula and 88.83±4.51 % with 7.6 m cannula. Conclusions: This study demonstrated that there was no significant difference between 2 m and 7.6 m cannulas in terms of SO2 measured by ABG and pulse oximeter. When considering the ease of patient movement provided and patients complaints about concentrator resolved by the long cannula, we thought that it could be appropriate and reliable when necessary