Dergiler / İSTEM / 2016 / Sayı: 28

HZ. PEYGAMBER’İN HANIMI HZ. SAFİYYE’NİN HAYATI VE KİŞİLİĞİ

The Life and Character of Honorable Safiyyah, the Wife of the Prophet Muhammad

Dergi
İSTEM
Sayfa
307–330
Yayın Tarihi
2016-12-29
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Akıllı, ilim ve fazilet sahibi, ibadete düşkün, yumuşak huylu, yardımsever  ve cömert bir kadın olan Safiyye, bir kısmını saydığımız özellikleri ve Resûlullah’a  ileri derecedeki sevgisi sebebiyle İslâm tarihindeki yerini almıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu araştırmanın konusu, tarihî bir şahsiyet olarak Hz.
📊
Temel Bulgular & Veri:Peygamber’in vefatından  sonra kendi halinde, ilim ve ibadetle meşgul olan Safiyye, 60 yaşında vefat  etmiş ve Bakî‘ Mezarlığı’na defnedilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Akıllı, ilim ve fazilet sahibi, ibadete düşkün, yumuşak huylu, yardımsever  ve cömert bir kadın olan Safiyye, bir kısmını saydığımız özellikleri ve Resûlullah’a  ileri derecedeki sevgisi sebebiyle İslâm tarihindeki yerini almıştır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Hz. Muhammed’in Eşleri · Safiyye · Müminlerin Annesi

Özet

Bu araştırmanın konusu, tarihî bir şahsiyet olarak Hz. Muhammed’in (sas) eşi  Safiyye’dir. Araştırmanın amacı, Safiyye’nin hayatı, şahsiyeti, bir hanım olarak  döneminin sosyal hayattaki konumunu tespit edip incelemektir. Bu bağlamda,  Safiyye’nin Hz. Peygamber’in aile hayatındaki yeri, eşleriyle münasebetleri ve ilmî  kişiliği ele alınmıştır. Safiyye, Hz. Peygamber’in azılı düşmanlarından, Yahudilerin  lideri Huyey b. Ahtab’ın kızıdır. Babası, Hz. Peygamber’in müjdelenen son peygamber  olduğuna kanaat getirdiği halde inkârı onu iman etmekten alıkoymuştur.  Hayber’in fethinde esir edilmiş; Hz. Peygamber onu İslâm’ı seçme konusunda  serbest bırakmıştır. İslâm’ı seçen Safiyye, Hz. Peygamber’in evlenme teklifini kabul  ederek “Müminlerin Annesi” vasfını kazanmıştır. Hz. Peygamber’in vefatından  sonra kendi halinde, ilim ve ibadetle meşgul olan Safiyye, 60 yaşında vefat  etmiş ve Bakî‘ Mezarlığı’na defnedilmiştir. Hz. Peygamber’den on hadis rivayet  etmiştir. Akıllı, ilim ve fazilet sahibi, ibadete düşkün, yumuşak huylu, yardımsever  ve cömert bir kadın olan Safiyye, bir kısmını saydığımız özellikleri ve Resûlullah’a  ileri derecedeki sevgisi sebebiyle İslâm tarihindeki yerini almıştır.

Abstract

The subject of this study is Honorable Safiyyah, wife of the Prophet, as a historical  figure. The purpose is to study the life of Honorable Safiyyah, character  and her position in the social life. In this regard, Honorable Safiyyah’s relationship  in the family and with her relationship with the other wives, and her scholarly  character have been studied. Safiyyah was the daughter of Huyay b. Ahtab,  the leader of Jews and enemy of the Prophet. Even though Huyay was knowing  that he was the prophet of God, his ignorance prevented him to believe in him.  After having captured as a slave after the Conquest of Khaybar, the Prophet let  her free to choose Islam or not, then she chose to Islam, then accepted the marriage  proposal of the Prophet and he married with her, so she became the  mother of the believers. After the life of the prophet, she lived a quiet life and  was busy with studying of Islam and religious duties. She died at the age 60 and  buried “Baqi Grave”. The Honorable Safiyyah reported 10 hadiths from the  Prophet. She was intelligent, has good character, worship loving, helping hand  and a generous one. These are some features of her. Because of her deep love of the Prophet, she took a special place in the History of Islam.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Sabuncu, Ö. (2016). HZ. PEYGAMBER’İN HANIMI HZ. SAFİYYE’NİN HAYATI VE KİŞİLİĞİ. İSTEM, Sayı: 28, 307–330. https://ajindex.com/articles/52341

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. Afzalurrahman, Encyclopaedia of Seerah, Sîret Ansiklopedisi, I-VI, çev. Yusuf Balcı vd., İnkılâb