Dergiler / İnsan ve İnsan / 2019 /

İstanbul’a Yönelik İç Göç Hareketlerinin Ekonometrik Analizi

Econometric Analysis of Internal Migration Movements towards İstanbul

Sayfa
785–808
Yayın Tarihi
2019-10-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Birdiğer önemli bulgu, inşaat sektöründe çalışanların göç etme olasılığının daha fazla olduğudur.Ayrıca, bireylerin eğitim seviyesi arttıkça göreli olarak İstanbul’a göç olasılığının pozitif yöndefakat giderek azaldığı görülmektedir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Aldığı göç ile çekici bir göç destinasyonu olarak Türkiye’nin en fazla nüfusuna sahip olanİstanbul göç araştırmalarının ilgi odağını oluşturmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmada Türkiye İşgücü Araştırması 2015 ham verilerinden yararlanarakİstatistiki Bölge Birimleri Sınıflamasından İstanbul verileri çekilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Birdiğer önemli bulgu, inşaat sektöründe çalışanların göç etme olasılığının daha fazla olduğudur.Ayrıca, bireylerin eğitim seviyesi arttıkça göreli olarak İstanbul’a göç olasılığının pozitif yöndefakat giderek azaldığı görülmektedir
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:2015 Verileri
⚙️Değişkenler:İç göç · İstanbul · Logit model

Özet

Aldığı göç ile çekici bir göç destinasyonu olarak Türkiye’nin en fazla nüfusuna sahip olanİstanbul göç araştırmalarının ilgi odağını oluşturmaktadır. Bu çalışmanın amacı İstanbul’a göçedenlerin; köy, ilçe ve il düzeyinde, kim olduğunu, sosyo-demografik faktörler açısından ortayakoymaktır. Araştırmada Türkiye İşgücü Araştırması 2015 ham verilerinden yararlanarakİstatistiki Bölge Birimleri Sınıflamasından İstanbul verileri çekilmiştir. Göç modeli için önceiki durumlu (birey göç etmiş/etmemiş) ardından çok durumlu logit model uygulanmıştır.Bireylerin son on yılda İstanbul’a göç etmesi bağımlı değişkendir. İlden, ilçeden, köy-bucaktanİstanbul’a göç edip etmediği ile göç etmemiş bireylerden oluşan dört kategori mevcuttur.İstanbul’a göç etme olasılığını veren iki durumlu logit modelden elde edilen sonuçlar ile “büyükkentler genç nüfusu çekmekte, daha yaşlı nüfusu itmektedir” hipotezi desteklenmektedir. Birdiğer önemli bulgu, inşaat sektöründe çalışanların göç etme olasılığının daha fazla olduğudur.Ayrıca, bireylerin eğitim seviyesi arttıkça göreli olarak İstanbul’a göç olasılığının pozitif yöndefakat giderek azaldığı görülmektedir

Abstract

İstanbul has been focus of research interest since the city has the most dense populationof Turkey as an attractive city for migration. The aim of the study is to find out who migrates toIstanbul in terms of socio-demographical factors on rural, district and urban levels. Data set ofthis study was drawn from Nomenclature of Territorial Units for Statistics in Turkish WorkforceSurvey 2015. For the migration model, first binomial logit (individual migrated/not migrated);then multinomial logit model were applied. Having migrated to Istanbul within last ten yearsis the dependent variable. There are four categories; migration from urban, from district, fromrural and not migrated. “Large cities pull younger people, push older people” hypotheses wasconfirmed with the results of binomial logit model. The results also reveal that workers fromthe construction sector are more inclined to migrate. Moreover, as education level increases theprobability of migration to Istanbul is positively but decreasingly affected.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Emeç, H., Birecikli, Ş. Ü., Güler, B. K. (2019). İstanbul’a Yönelik İç Göç Hareketlerinin Ekonometrik Analizi. İnsan ve İnsan, 785–808. https://ajindex.com/articles/51951

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Bahar, Ozan ve Fehime Korkmaz Bingöl. “Türkiye'de İç Göç Hareketlerinin İstihdam ve İşgücü Piyasalarına Etkileri”. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15/2. (2010): 43-61.
  2. Bal, Hüseyin, Hasan Hüseyin Aygül, Zekavet Nuran Oğuz ve Meyrem Tuna Uysal. “Göçle Gelenlerin Toplumsal Sorunları (Isparta Örneği)”. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 27, (2012): 191-210.
  3. Bulutay, Tuncer ve Enver Taştı. “Informal Sektor in the Turkish Labor Market”, Türkiye Ekonomi Kurumu, Tartışma Metni 2004/22, Erişim 21 Eylül, 2018. http://www.tek.org.tr/dosyalar/informal_in_turkey.pdf.
  4. Çağlayan, Savaş. “Göç Kuramları, Göç ve Göçmen İlişkisi”. Muğla Üniversitesi Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Dergisi, 17, (2011): 67-91.
  5. Çelik, Fatih. “İç göçlerin itici ve çekici güçler yaklaşımı ile analizi”. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 27, (2006): 149-170.
  6. Davidson, Russell ve James G. Mac Kinnon Econometric Theory and Methods. New York: Oxford University Press, 1999.
  7. Filiztekin, Alpay, ve Ali Gökhan. “The determinants of internal migration in Turkey”. Paper presented at the International Conference on Policy Modeling, EcoMod. Berlin, Germany, (2008). Erişim: 16 Haziran 2018. http://research.sabanciuniv.edu/11336
  8. Gedik, Ayşe. “Internal migration in Turkey, 1965–1985: Test of conflicting findings in the literature”. Review of Urban & Regional Development Studies, 9/2, (1997): 170-179.
  9. Glaeser, Edward L. “Learning in cities”. Journal of Urban Economics. 46/2, (1999): 254-277.
  10. Gürel, Ali, ve Yasemin Balta. “İstanbul’un göç olayı ve etnik hayat üzerine”. Marmara Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1, (2011): 1-15.
  11. Güreşçi, Ertuğrul. “Ortak ve Farklı Yönleriyle İç ve Dış Göçler”. Journal of International Social Research, 9/43, (2016): 1058-1064.
  12. Hausman, Jerry ve Daniel McFadden. “Specification Tests for the Multinomial Logit Model”. Econometrica, 52/5. (1984): 1219-1240.
  13. Hemmasi, Mohammad, ve Carolyn V. Prorok. “Women’s migration and quality of life in Turkey”. Geoforum, 33, (2002): 399-411.
  14. İçduygu, Ahmet, İbrahim Sirkeci, ve İsmail Aydıngün. “Türkiye’de İç Göç ve İçgöçün İşçi Hareketine Etkisi”. Türkiye’de İç Göç. İstanbul: Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı, 1998, 207-244.
  15. Karpat-Çatalbaş, Gaye ve Ömer Yarar. “Türkiye'deki Bölgeler Arası İç Göçü Etkileyen Faktörlerin Panel Veri Analizi ile Belirlenmesi”. Alphanumeric Journal, 3/1, (2015): 99-117.
  16. Kaştan, Yüksel. “Türkiye’