Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBu şekilde de demokrasi tarihi boyunca sorunlu bir seyir izlemiş durumdaki Türk sivil-asker ilişkileri üzerinde çalışan akademisyenlerin kuramsal çabaları açısından da kılavuzluk anlamında bir katkı sağlayabileceği öngörülmektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Bu makalede 1950’li yıllardan itibaren siyaset bilimi ve sosyoloji disiplinlerinin parçası olarak ortaya çıkıp, zaman içinde bu iki disiplin dışındaki farklı sosyal bilim dalları ile de ilişkisi nedeniyle çok-disiplinli bir karakter kazanan sivil-asker ilişkileri çalışmalarının evrimi ele alınmaktadır. Bu bağlamda, alanın hangi saiklerle bir araştırma konusu olarak geliştiğinin ortaya konması ve alandaki çalışmalara yön veren kuram ve modellerin bir çerçeveye oturtularak değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Çalışmanın, böylelikle, sivil-asker ilişkileri araştırmalarını şekillendiren ortak kavram ve parametreleri tanımlaması hedeflenmektedir. Çalışma, sivil-asker ilişkileri alanındaki kuramsal çabaları iki ayrı evrede incelemektedir: Geç-Modern Evre (1950-1980) ve Post-Modern Evre (1990 ve sonrası). Bu iki evrenin, alan açısından ne şekilde farklılaştıkları, kuram ve modellerde görülen yaklaşım ve öncelik farklılıkları üzerinden açıklanmakta, ayrıca sözkonusu evrelerde üretilen ve dönemdeki diğer akademik çabalara öncülük eden önemli çalışmalar hakkında genel bir bilgi verilmektedir. Bu şekilde de demokrasi tarihi boyunca sorunlu bir seyir izlemiş durumdaki Türk sivil-asker ilişkileri üzerinde çalışan akademisyenlerin kuramsal çabaları açısından da kılavuzluk anlamında bir katkı sağlayabileceği öngörülmektedir.
Abstract
This article concerns the evolution of the studies of civil-military relations that emerged in the 1950s as part of the disciplines of sociology and political science, and that began to reflect a multi-disciplinary character in time as it demonstrated interaction with other branches of social sciences in addition to these two branches. It focuses on the issues that motivated its development as an academic field of inquiry, and on the assessment of theories and models that shape research in the field by evaluating them within a conceptual context. The study aims to define common concepts and parameters that underline research into the civil-military relations. The paper examines the theoretical efforts in the field in two different phases: Late-Modern Phase (1950-1980) and Post-Modern Phase (1990 and onwards). It explains how these phases differ through the differences in theoretical models in terms of their approaches and priorities. It also gives overall information about the important theoretical models of these phases that had a considerable impact on other studies of the period. In this context, it aims to make a contribution in terms of guidance to the efforts of scholars working on Turkish civil-military relations that reflected a troublesome character in Turkey’s democratic history.