Dergiler / Akademik Hassasiyetler / 2019 / Cilt: 6 - Sayı:

İZMİR KADİFEKALE (SMYRNA AKROPOLİSİ) BİZANS SARNICI BULUNTUSU (2015) SERAMİK ÖRNEĞİ IŞIĞINDA GEÇ BİZANS SIRLI SERAMİKLERİNDE HEKSAGRAM (DAVUD YILDIZI) SEMBOLÜ

Sayfa
85–107
Yayın Tarihi
2019-12-09
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

İzmir Kadifekale Bizans sarnıcı 2015 kazısından ele geçen heksagram motifli seramik kaide parçası tanıtılmış, bu parçanın gruplanan Bizans sırlı seramiklerindeki yeri belirlenmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:İlk insanların simsiyah gecede yönlerini bulmalarını sağlayan bir kılavuz, günlerini aydınlatan bir yaşam kaynağı olan yıldızlar, ilahi rehberlik, koruyuculuk ve umudu simgeleyen son derece önemli semboller olmuşlardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Hıristiyanlıkta yıldız motifi, ilahi rehberlik ve koruma sunan Beytüllahim Yıldızı ile sembolleştirilmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:İzmir Kadifekale Bizans sarnıcı 2015 kazısından ele geçen heksagram motifli seramik kaide parçası tanıtılmış, bu parçanın gruplanan Bizans sırlı seramiklerindeki yeri belirlenmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2015 Verileri
⚙️Değişkenler:Heksagram · Davud Yıldızı · Süleyman Mührü

Özet

İlk insanların simsiyah gecede yönlerini bulmalarını sağlayan bir kılavuz, günlerini aydınlatan bir yaşam kaynağı olan yıldızlar, ilahi rehberlik, koruyuculuk ve umudu simgeleyen son derece önemli semboller olmuşlardır. Hıristiyanlıkta yıldız motifi, ilahi rehberlik ve koruma sunan Beytüllahim Yıldızı ile sembolleştirilmiştir. İki eşkenar üçgenin düz ve ters olarak birbirine geçmeli bir şekilde üst üste yerleştirilmesiyle oluşturulan altı kollu yıldız sembolü, heksagram (Davud Yıldızı) olarak adlandırılmaktadır. Üst üste kesilmiş ve ayrılmaz bir şekilde birbirinin içine geçmiş iki üçgen, iyi ve kötünün dolayısıyla tüm zıtlıkların evrende sonsuz bir döngü ile birbirine bağlı olmasını simgeler. Zıtlıkların birliğini temsil eden heksagram, makrokosmosun sembolüdür. Sembole yüklenen anlamlar Kral Davud ve oğlu Süleyman efsaneleri ile birleşince kötülüklerden koruyan apotropeik bir motife dönüşmüştür. Eski çağlardan beri apotropeik anlamından dolayı en sık kullanılan motiflerden biri olan heksagram, Bizans sanatında da kullanılmıştır. Geç Bizans dönemi seramiklerinde bu sembol sıkça görülmektedir. Bu makalede heksagram motifiyle bezenen geç Bizans dönemi sırlı seramikleri belirlenerek motifin kullanımı incelenmiş, bezeme ve stil özelliklerine göre gruplandırılmıştır. İzmir Kadifekale Bizans sarnıcı 2015 kazısından ele geçen heksagram motifli seramik kaide parçası tanıtılmış, bu parçanın gruplanan Bizans sırlı seramiklerindeki yeri belirlenmiştir.

Abstract

The stars have been very important for humans since the beginning of the humanity as a guide to find their way in the dark night and a source of life that enlighten their days. In Christianity, some of the stars has been symbolized with the Star of Bethlehem offering divine guidance and protection. The six-pointed star symbol which is formed by placing two equilateral triangles on top of each other in a straight and inverse manner is called hexagram ‘Star of David’. The two triangles which are overlapped and inseparably intertwined represent the ‘good and evil’ in cosmos with its all antimonies as infinite loop. The hexagram representing the unity of antimonies is the symbol of the macro cosmos. The meanings attributed to the symbol combined with the legends of King David and his son Solomon have transformed into an apotropaic symbol that protects from evil. Hexagram is one of the most frequently used symbols due to its apotropaic meaning since ancient times, has also been used in Byzantine art. The symbol was used frequently on Late Byzantine glazed wares. In this article, Byzantine glazed pottery finds with hexagram symbol was examined according to decoration and stylistic features. A glazed base fragment with hexagram found in a Byzantine cistern in 2015 Smyrna Kadifekale excavation was presented and its place in Byzantine pottery was examined.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

CANKO, D. M. (2019). İZMİR KADİFEKALE (SMYRNA AKROPOLİSİ) BİZANS SARNICI BULUNTUSU (2015) SERAMİK ÖRNEĞİ IŞIĞINDA GEÇ BİZANS SIRLI SERAMİKLERİNDE HEKSAGRAM (DAVUD YILDIZI) SEMBOLÜ. Akademik Hassasiyetler, Cilt: 6 - Sayı:, 85–107. https://ajindex.com/articles/51842

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Alas Ç. (2018). “Opus Sectile Zemin Panoları ve Duvar Kaplamaları”. Aziz Nikolaos Kilisesi Kazıları 1989-2009. Haz: Sema Doğan, Ebru Fatma Fındık. İstanbul: Homer Kitabevi. ss. 265-299.
  2. Altıntaş, Y. (Haz). (2001). Yahudilikte Kavram ve Değerler Dinsel Bayramlar-Dinsel Kavramlar- Dinsel Gerçekler. İstanbul: Gözlem Gazetecilik Basın ve Yayın. Arslan N. Arslan B. B., Türk H., Koçyiğit O., Müller K. (2011), “Assos Kazısı 2009
  3. Yılı Kazı, Restorasyon ve Onarım Çalışmaları”, 32. Kazı Sonuçları Toplantısı 3. Cilt. Ankara. ss. 235-250.
  4. Bayam B. (1993). “Mühr-ü Süleyman ve Türk Kültüründeki Yeri”. Sanat Tarihinde İkonografik Araştırmalar Güner İnal’a Armağan. Ankara. ss. 61-67.
  5. Becker, U. (1994). Encyclopedia of Symbols. New York: The Continuum Publishing Company. Beckwith J. (1986). Early Christian and Byzantine Art. USA: Penguin Books. Boleken Z. (2010). “Anadolu Selçuklu Başkentinde Dini Mimaride Devşirme Malzeme Kullanımı”. Marmara Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Türk Sanatları Anabilim Dalı yüksek lisans tezi. İstanbul.
  6. Byzantine Women and Their World (2003). Byzantine Women and Their World. E d. Ioli Kalavrezou. Yale University Press.
  7. Byzantium and Islam (2012). Byzantium and Islam: Age of Transition, 7th-9th Century. New York: Metropolitan Museum of Art. Byzantium: Faith and Power (2004). Byzantium: Faith and Power (1261-1557). Ed: H. C. Evans. New York. Chatzidakis M. (1997). Byzantine Art in Greece Mosaics – Wall Paintings. Atina. Chevalier J., Gheerbrant A. (1994). Dictionary of Symbols. Penguin Books. Cormack R. (2000). Byzantine Art. Oxford History of Art Series Oxford U. Press.
  8. Çam N. (1993). “Türk ve İslam Sanatında Altı Kollu Yıldız (Mühr-i Süleyman)”. Yılmaz Önge Armağanı. Konya: Selçuk Üniversitesi Yayınları No: 113. ss. 207-230.
  9. Dalton O.M. (1911). Byzantine Art and Archaeology. Oxford. Dark K. (2001). Byzantine Pottery. USA: Tempus Publishing. Demangel R. ve Mamboury E. (1939). Le quartier des Manganes et la première région de Constantinople, Paris De Boccard. DOC (1968). Catalogue of the Byzantine Coins in the Dumbarton Oaks Collection and in the Whittemore Collection, Ed: Bellinger A. R., Grierson. Vol. II/I: Phocas to Theodosius III, ss. 602-717.
  10. Doğer L. (2007). “Halkın İmge Dünyasında Seramik Sanatı”. Kalanlar / The Remnants, 12. Ve 13. Yüzyıllarda Türkiye’de Bizans. İstanbul. ss. 48-55.
  11. Eastmond A. (2013). The Glory of Byzantium and Early Christendom. New York. Ersoy A. (2014). “Smyrna Akropolisi (Kadifekale)”. İzmir Kent Ansik