Dergiler / Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Tıp Dergisi / 2013 / Cilt: 27 - Sayı: 2

Deneysel diyabet oluşturulan sıçan böbrek dokularındaki iNOS ve PARP immunreaktivitelerinin belirlenmesi

Determination of iNOS and PARP immunoreactivity in rats kidney tissues with experimentally induced diabetes

Sayfa
81–85
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: iNOS ve PARP ekspresyonlarını belirlemek için yapılan immünohistokimyasal boyamanın ışık mikroskopik incelemesinde; iNOS ve PARP immünreaktivitesi kontrol grubunda +1 yaygınlığında iken diyabetik grupta, kontrol grubuyla kıyaslandığında oldukça yoğun idi ve +3 şiddet ve yaygınlığında tesbit edildi.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Diyabetik nefropati, diabetes mellitusun önemli komplikasyonlarından biridir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Nitrik oksit (NO), diyabetteki hemodinamik değişikliklerde etkili olan çok fonksiyonlu bir mediatördür.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: iNOS ve PARP ekspresyonlarını belirlemek için yapılan immünohistokimyasal boyamanın ışık mikroskopik incelemesinde; iNOS ve PARP immünreaktivitesi kontrol grubunda +1 yaygınlığında iken diyabetik grupta, kontrol grubuyla kıyaslandığında oldukça yoğun idi ve +3 şiddet ve yaygınlığında tesbit edildi.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:14 adet
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Diyabetik nefropati, diabetes mellitusun önemli komplikasyonlarından biridir. Nitrik oksit (NO), diyabetteki hemodinamik değişikliklerde etkili olan çok fonksiyonlu bir mediatördür. Poli ADP riboz polimeraz (PARP) ise apoptotik süreç boyunca DNA tamirinde rol oynayan bir enzimdir. Bu enzimin proteolitik yıkımı DNA onarımını engeller ve apoptozise neden olur. Ancak aşırı aktivasyonuda apoptozis ile sonuçlanmaktadır. Bu çalışmada, Streptozotosin (STZ) ile deneysel diyabet oluşturulan sıçan böbrek dokusunda indüklenebilir nitrik oksit sentaz (iNOS) ve PARP immünreaktivitesinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç Yöntem: Çalışmada 14 adet erişkin Wistar Albino cinsi erkek sıçan kullanıldı. Sıçanlar grup I (kontrol) ve Grup II (Diyabet) olmak üzere 2 gruba ayrıldı. Diyabet oluşturulan gruba 60 mg/kg tek doz STZ, 0.1 M Fosfat-sitrat tamponunda (pH: 4.5) çözdürülerek intraperitoneal olarak uygulandı. Tüm gruplardaki sıçanlar 10 haftalık deney sonunda anestezi altında dekapite edilip, böbrek dokuları çıkarıldı ve ışık mikroskobik inceleme için %10’luk formaldehitte tepit edildi, parafin bloklar hazırlandı. 5 μm’lik parafin kesitlerde avidin-biyotin peroksidaz metodu uygulanarak iNOS ve PARP immünreaktivitesine bakıldı. İmmünreaktivitenin şiddeti ve yaygınlığı 0’dan +3 ‘e kadar skorlanıp semi-kantitatif olarak değerlendirildi. Bulgular: iNOS ve PARP ekspresyonlarını belirlemek için yapılan immünohistokimyasal boyamanın ışık mikroskopik incelemesinde; iNOS ve PARP immünreaktivitesi kontrol grubunda +1 yaygınlığında iken diyabetik grupta, kontrol grubuyla kıyaslandığında oldukça yoğun idi ve +3 şiddet ve yaygınlığında tesbit edildi. Sonuç: Bu çalışma ile diyabetik grup böbrek dokularındaki hasarlanmaya, apoptozis sürecinde etkili olan iNOS ve PARP’ın önemli bir katkı sağladığı kanaatine varılmıştır.

Abstract

Objective: Diabetic nephropathy is an important complication of diabetes mellitus. Nitric oxide (NO) is an effective multifunctional mediator for hemodynamic variance in diabetes. PoliADP ribose polymerase (PARP) is an enzyme that has a role in DNA repairing during apoptotic processes. Excessive activation of PARP results in apoptosis. In this study, it was purposed to examine the inducible nitric oxide synthase (iNOS) and PARP immunoreactivities in kidney tissues of experimental diabetic rats induced by Streptozotosin. Materials and Methods: Total of 14 male Wistar Albino rats were used in this study. Rats were divided in to the two groups as group I (Control) and Group II (Diabetes). In the Diabetes group, a single dose of 60 mg/kg STZ, which is dissolved in phosphate-citrate buffer (pH: 4.5) was injected intraperitoneally. All rats in both groups were decapitated under anesthesia and kidney tissues were removed and fixed in 10% formaldehyde solution for light microscopic investigations at the end of the 10 weeks. Paraffin blocks were prepared and 5 μm tissue sections were cut and stained with avidin-biotin peroxidase method to analyse iNOS and PARP immunoreactivities. The severity and prevalance of immunoreactivities were evaluated semiquantitatively by scoring from 0 to +3. Results: In the light microscopic examination, diabetic grup II showed prominent +3 iNOS and PARP immunoreactivity whereas immunoreactivities of control group I were less and +1. Conclusion: Thus, we concluded that iNOS and PARP, influence on apoptotic process, have important contributions on kidney damage in the diabetic group.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

KULOĞLU, T., KOCAMAN, N. (2022). Deneysel diyabet oluşturulan sıçan böbrek dokularındaki iNOS ve PARP immunreaktivitelerinin belirlenmesi. Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Tıp Dergisi, Cilt: 27 - Sayı: 2, 81–85. https://ajindex.com/articles/514676

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (22)

  1. Pfister R, Cairns R, Erdmann E, Schneider CA. Prognostic impact of electrocardiographic signs in patients with Type 2 diabetes and cardiovascular disease: Results from the PROactive study. Diabet Med 2011; 28: 1206-1212
  2. Nakbi A, Koubaa N, Ben Hamda K, et al. Association between oxidative stres parameters and inflammation markers according to the gravity of the acute coronary syndrome. Tunis Med 2011; 89: 621-626
  3. Arslan M. Diabetes mellitusta tanı ve sınıflandırma. 2. baskı, Ankara: Öncü Basımevi, 2005: 2279-2295
  4. Kumar V, Cotran RS, Robbins SL. Temel Patoloji
  5. Baskı, İstanbul: Nobel Tıp Kitabevi, 2000: 511–517
  6. Noh H, Ha H, Yu MR, et al. High glucose increases inducible NO production in cultured rat mesangial cells. Possible role in fibronectin production. Nephron 2002; 90: 78-85
  7. Gürbüz E. Temel ve Klinik Endokrinoloji
  8. Baskı, İstanbul: Medikal Network, 2005: 349-373
  9. Lester P, Enrique C. Oxidative Stres and Disease California: Taylor & Francis Group, 2008: 18-302
  10. Parlakpınar H, Örüm MH, Acet A. Aminoguanidin ve kardiyovasküler sistem. İnönü Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi 2012; 2: 9-14
  11. Nagata S. Apoptosis by death factor. Cell 1997; 88: 355- 365
  12. Araz M. Diabetes Mellitus
  13. Baskı, İstanbul: Nobel Tıp Kitabevi, 2004: 2109-2123
  14. Mogensen CE, Christensen CK, Vittinghus E. The stages in diabetic renal disease. With emphasis on the stage of incipient diabetic nephropathy. Diabetes 1983; 32: 64-78
  15. Baydas G, Canatan H, Turkoglu A. Comparative analysis of the protective effects of melatonin and vitamin E on streptozocin-induced diabetes mellitus. J Pineal Res 2002; 32: 225-30
  16. Dunlop M. Aldose reductase and the role of the polyol pathway in diabetic nephropathy. Kidney Int Suppl 2000; 77: 3-12
  17. Osterby R, Asplund J, Bangstad HJ, et al. Neovascularization at the vascular pole region in diabetic glomerulopathy. Nephrol Dial Transplant 1999; 14: 348- 352
  18. Tucker BJ, Collins RC, Ziegler MG, Blantz RC. Disassociation between glomerular hyperfiltration and extracellular volume in diabetic rats. Kidney Int 1991; 39: 1176-1183
  19. Özata M, Yörem A. Endokrinoloji Metabolizma ve Diyabet
  20. Baskı, İstanbul: Medikal Yayıncılık, 2006: 275– 427
  21. Raij L, Baylis C. Glomerular actions of nitricoxide. Kidney Int 1995; 48: 20-32
  22. Reddy S, Kaill S, Poole CA, Ross J. Inducible nitric oxide synthase in pancreatic islets of the non-obese diabetic mouse: a light and confocal microscopical study of its ontog