Dergiler / Eurasian Journal of Family Medicine / 2017 / Cilt: 6 - Sayı: 1

Aile Hekimliği’nde Obezite Yönetimi ve Takip Sıklığı

Management of Obesity in Family Medicine and Frequency of Following

Sayfa
18–24
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Çalışmaya toplam 94 hasta alındı.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Bu çalışmanın amacı, birinci basamakta aile hekimlerine obezite şikayeti ile gelen hastalarda kilo verilmesinin sağlanması ve görüşme sıklığının etkisinin belirlenmesidir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Dört aylık bir sürede 30’u kontrol grubu ve 30’ardan üç çalışma olmak üzere toplam 120 obez bireyin çalışmaya alınması planlandı.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Çalışmaya toplam 94 hasta alındı.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:2015 · 94 hasta
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, birinci basamakta aile hekimlerine obezite şikayeti ile gelen hastalarda kilo verilmesinin sağlanması ve görüşme sıklığının etkisinin belirlenmesidir. Yöntem: Bu çalışma Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastaneleri’nde yürütülmüştür. Dört aylık bir sürede 30’u kontrol grubu ve 30’ardan üç çalışma olmak üzere toplam 120 obez bireyin çalışmaya alınması planlandı. Bu bireylerin, fizik muayeneleri yapıldı, kilo, boy, bel ve kalça çevreleri ölçülüp çalışma başlangıcında ve bitiminde birer kez kan tetkikleri yapıldı. Çalışma öncesinde gönüllülere diyet eğitimi verildi ve hastalar dört gruba ayrıldı. Kontrol grubu dışındaki gruplar her gün yedikleri ve içtiklerini bir ajandaya kaydetti ve bunlar bilgisayar programında incelenip beslenme durumlarıyla ilgili gerekli bilgiler hastalara iletildi. Haftalık, iki haftalık ve aylık görüşme grupları oluşturuldu. Kontrol grubunun çalışma öncesi ve sonrası ölçüm ve kan tetkikleri alınıp bunlara herhangi bir eğitim verilmeyecek olup kilo vermelerinin gerekliliği vurgulandı. Bulgular: Çalışmaya toplam 94 hasta alındı. Ağustos 2015’te başlayan çalışma Aralık 2015’te tamamlandı. Kontrol grubuna göre çalışma gruplarında çalışma öncesine göre sonrasında beden kitle indekslerinde istatistiksel anlamlı düşme mevcuttu. Haftalık grupta beden kitle indeksi ortalama değerinde 0,92, iki haftalık grupta 0,53 ve aylık grupta 0,49 kg/m2 düşme meydana gelmişti. Sonuç: Çalışma gruplarımızda kontrol grubuna göre çalışma öncesine göre sonrası arasında beden kitle indeksleri arasında farklılıklar istatistiksel olarak anlamlı düzeyde azalmıştır. Çalışma kilo verdirmekte başarılı olmuştur ancak 12 haftalık süre içerisinde planlanan ideal kilo verme oranlarına ulaşılamamıştır. Haftalık, 15 günlük ve aylık gruplarda beden kitle indekslerinde azalma açısından istatistiksel olarak anlamlı fark olmamakla birlikte en fazla düşme haftalık grupta tespit edilmiştir.

Abstract

Aim: The aim of this study was to obtain weight loss in obese patients and see the effect of different frequencies of patient following. Methods: This study was performed by family physicians in 12 weeks. The study was planned to include three study groups consisting of 30 patients and a control group. Patients with body mass index of 30-40 were randomly allocated to three study groups where the following frequencies were one week, two weeks and four weeks. Physical examinations of the patients were performed and blood tests were performed before and after the study. Body mass index and body fat proportion was measured by a standard device. The patients were given a diet by the dietitian according to their individual properties. The patients recorded their food intake in a notebook. These were evaluated at follow up visit by a program the required feed-back was given to the patients. Results: The study started in August 2015 and ended in December 2015. A total of 94 patients were included. When the before and after study body mass index difference considered, there was statistically significant difference between the control group and the study groups. There was decrease in the body mass index of the study groups. The decrease in the body mass index mean value was 0.92 in the one week group, 0.53 in the two week group and 0.49 in the four week group. Conclusion: There was statistically significant decrease in the study groups’ body mass index mean values. Although the biggest decrease was in the one week group, there was no difference in the decrease of body mass index between the one week, two weeks and four weeks study groups.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

MISTIK, S., ŞAHİN, H., KÜTÜK, S., ORUÇ, S. (2022). Aile Hekimliği’nde Obezite Yönetimi ve Takip Sıklığı. Eurasian Journal of Family Medicine, Cilt: 6 - Sayı: 1, 18–24. https://ajindex.com/articles/508404

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Sucaklı MH, Çelik M. Obezite etiyolojisi ve epidemiyolojisi. Türkiye Klinikleri J Fam Med-Special Topics 2015;6(3):1-6.
  2. Çelepkolu T, Erten Bucaktepe PG, Tanrıverdi MH. Obezite ve metabolik sendrom. Turkiye Klinikleri J Fam Med-Special Topics 2015;6(3):22-8.
  3. Karabayraktar T, Sargın M. Obezite ve diyabet. Türkiye Klinikleri J Fam Med-Special Topics 2015;6(3):29-32.
  4. Topal K, Saatçi E. Obezite ve dislipidemi. Türkiye Klinikleri J Fam Med-Special Topics 2015;6(3):33-8.
  5. Türker Y, Türker Y. Obezite ve kardiyovasküler durumlar. Türkiye Klinikleri J Fam Med-Special Topics 2015;6(3):39-45.
  6. Yaman A, Yaman H. Obezite ve nörolojik sorunlar. Türkiye Klinikleri J Fam Med-Special Topics 2015;6(3):46-9.
  7. Ceyhun Peker AG, Dabak R, Ungan M. Birinci basamakta obezite ve gastrointestinal sistem hastalıkları. Türkiye Klinikleri J Fam Med-Special Topics 2015;6(3):54-9.
  8. Ertekin YH, Şahin MK, Yarış F. Obezite ve obstrüktif uyku apne sendromu. Türkiye Klinikleri J Fam Med-Special Topics 2015;6(3):60-4. Adahan Sunay D. Obezite ve jinekolojik hastalıklar. Türkiye Klinikleri J Fam Med-Special Topics 2015;6(3):74-8.
  9. Sarı O, Aydoğan Ü. Obezite ve kanserler. Türkiye Klinikleri J Fam Med-Special Topics 2015;6(3):90-5.
  10. Kırım S, Özer C. Sekonder obezite nedenleri ve genetik. Türkiye Klinikleri J Fam Med-Special Topics 2015;6(3):7-10.
  11. Baltacı D, Ünalacak M, Kara İH, Sarıgüzel YC. Birinci basamakta obezite tedavisi. Türkiye Klinikleri J Fam Med-Special Topics 2015;6(3):96-102. Pasifik Company [Internet]. Beslenme Bilgi Sistemi [cited 2017 Jun 15]. Available from: http://www.bebis.com.tr TANITA [Internet]. Segmental body composition analyzer [cited 2017 Jun 15]. Available from: http://www.tanita.com/en/.do wnloads/download/?file=855 638086&lang=en_US Epling JW, Morley CP, Ploutz-Snyder R. Family physician attitudes in managing obesity: a cross-sectional survey study. Eur J Gen Pract 2012;18(1):9-14.
  12. LeBlanc E, O'Connor E, Whitlock EP, Patnode C, Kapka T. Screening for and management of obesity and overweight in adults. BMC Res Notes 2011;4(1):473. Sonntag U, Brink A, Renneberg B, Braun V, Heintze C. GPs' attitudes, objectives and barriers in counselling for obesity--a qualitative study. Eur J Gen Pract 2012;18(1):9-14.
  13. Leblanc ES, O'Connor E, Whitlock EP, Patnode CD, Kapka T. Effectiveness of primary care-relevant treatments for obesity in adults: a systematic evidence review for the U.S. Preventive Services Task Force. Lancet 2011;378(9801):1485-92.
  14. Jebb SA, Ahern AL, Olson AD, Aston LM, Holza