Dergiler / Eurasian Journal of Family Medicine / 2019 / Cilt: 8 - Sayı: 2

Engellilerin Temel Hizmetlere Ulaşılabilirliği ve Beklenti Durumları

Health Services Accessibility And Expectations of Disabled People

Sayfa
69–77
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Belirlenmiş bu engelli bireylerin aileleri ile yüz yüze görüşme sağlanmıştır.Engelli bireye ait demografik özellikler, engellilik türleri ile ilgili bilgiler, sağlık hizmetlerinden yararlanma ve beklentidurumlarını sorgulayan anket formu kullanılmıştır.Bulgular: Engelli prevalansı toplam %13,8 olarak saptanmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Engelli bireylerin engellilik türlerinin dağılımları, tedavi ve rehabilitasyon ihtiyacı, verilen temelhizmetlerinden yararlanma ve beklenti durumlarının belirlenmesi amaçlanmıştır.Yöntem: Tanımlayıcı tipteki bu araştırma, Diyarbakır’ın Hazro ilçesinde yapılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kesitsel bir araştırma ile taranan1069 kişiden, 148 engelli birey saptanmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Belirlenmiş bu engelli bireylerin aileleri ile yüz yüze görüşme sağlanmıştır.Engelli bireye ait demografik özellikler, engellilik türleri ile ilgili bilgiler, sağlık hizmetlerinden yararlanma ve beklentidurumlarını sorgulayan anket formu kullanılmıştır.Bulgular: Engelli prevalansı toplam %13,8 olarak saptanmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Engelli bireylerin engellilik türlerinin dağılımları, tedavi ve rehabilitasyon ihtiyacı, verilen temelhizmetlerinden yararlanma ve beklenti durumlarının belirlenmesi amaçlanmıştır.Yöntem: Tanımlayıcı tipteki bu araştırma, Diyarbakır’ın Hazro ilçesinde yapılmıştır. Kesitsel bir araştırma ile taranan1069 kişiden, 148 engelli birey saptanmıştır. Belirlenmiş bu engelli bireylerin aileleri ile yüz yüze görüşme sağlanmıştır.Engelli bireye ait demografik özellikler, engellilik türleri ile ilgili bilgiler, sağlık hizmetlerinden yararlanma ve beklentidurumlarını sorgulayan anket formu kullanılmıştır.Bulgular: Engelli prevalansı toplam %13,8 olarak saptanmıştır. Engellilerin %51,3’ü erkek, %48,2’si okur-yazar değilve %16,7’si herhangi bir sosyal güvenceye sahip değildi. Engellilerin %37,8’inin engeline yönelik olarak tedavi görmediği,%98’inin rehabilitasyon hizmetlerinden yararlanmadığı tespit edilmiştir. Engellilerin, %70,9’unun eğitim hizmetialamadığı, %60,1’inin meslek ve beceri edindirme kurslarından haberi olmadığı, %51,4’ünün de toplu taşımahizmetlerinden yararlanamadığı saptanmıştır. Aileler, engellilerin herhangi bir kurum ya da rehabilitasyon merkezinegitmeme nedenini %44,8 ile yakın çevrede bulunmadığını, %26,9 ile bu merkezlerden haberlerinin olmadığı şeklindebelirtmişlerdir. Engelliler ve ailelerinin, engellilere yönelik kurum ve kuruluşlardan en önemli beklentilerinin %50 olaraksağlık hizmetlerine ulaşmada kolaylık sağlanması olduğu bulunmuştur.Sonuç: Engelliler sağlık kuruluşlarına ulaşmakta güçlük çekmekte ve rehabilitasyon hizmetlerindenyararlanamamaktadır. Eğitim, mesleki kurslar, toplu taşıma gibi temel hizmetler de yetersiz kalmaktadır. Bu anlamda sağlıkve sosyal hizmet kurumlarına önemli görevler düşmektedir.

Abstract

Aim: In this study, it was aimed to investigate the distribution of disability types, treatment and rehabilitation needs, utilization of the basic services provided, and determination of expectations of disabled persons. Method: This descriptive study was carried out in Hazro district of Diyarbakır. Of the 1069 individuals screened by a cross-sectional study, 148 disabled individuals were identified. A face-to-face meeting was provided with the families of these disabled individuals. The demographic characteristics of the disabled person, information on the types of disability, the use of health services and the questionnaire form which asks the expectation status were used. Results: The prevalence of disability was 13.8%. 51.3% of the disabled were male, 48.2% were not literate and 16.7% did not have any social security. It was determined that 37.8% of people with disabilities did not receive treatment for their disability and 98.0% did not benefit from rehabilitation services. It was found that 70.9% of the disabled did not receive education, 60.1% of them did not know about vocational and skill courses and 51.4% of them could not benefit from public transportation services. Families stated that, the disabled people do not go to any institution or rehabilitation center with 44.8% because of absence in the close environment; 26.9% stated that they do not know if there is any. It was found that the most important expectation of 50% of disabled people and their families from institutions and organizations is to provide health services easily. Conclusion: Disabled persons have difficulty in accessing health services and cannot benefit from rehabilitation services. Basic services such as education, vocational courses and public transport are also insufficient. In this sense, health and social service institutions have important duties.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ARCA, M., SAKA, G. (2022). Engellilerin Temel Hizmetlere Ulaşılabilirliği ve Beklenti Durumları. Eurasian Journal of Family Medicine, Cilt: 8 - Sayı: 2, 69–77. https://ajindex.com/articles/508356

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (1)

  1. World Health Organization [internet]. Disability, including prevention, management and rehabilitation [cited 2019 Jan 05]. Available from: https://apps.who.int/iris/handl e/10665/20294 2. World Health Organization [internet]. World report on disability [cited 2019 Feb 7]. Available from: www.who.int/disabilities/wor ld_report 3. Heiden HG. Niemand darf wegen seiner Behinderung benachteiligt werden. grundrecht und alltag: eine bestandsaufnahme. Hamburg: Rowohlt, 1996. 253 p. German. 4. World Healty Organization [internet]. Disability and health [cited 2018 Dec 02]. Available from: http://www.who.int/mediacen tre/factsheets/fs352/en/ 5. World Health Organization. The global burden of disease: 2004 update. Geneva: WHO Press, 2008. 160 p. 6. Türkiye İstatistik Kurumu. Özürlülerin sorun ve beklentileri araştırması, 2010. Ankara: Türkiye İstatistik Kurumu Matbaası, 2011. 82 p. 7. United Nations [internet]. Convention on the rights of persons with disabilities [cited 2018 Dec 05]. Available from: https://www.un.org/developm ent/desa/disabilities/conventi on-on-the-rights-of-personswith- disabilities.html 8. Durduran Y, Bodur S. Engellilerin engellilikleri dışındaki sağlık sorunları: karşılaştırmalı bir çalışma. Selçuk Tıp Derg, 2009;25(2):69-77. 9. T.C. Resmi Gazete [internet]. Özürlüler ve bazı kanun ve kanun hükmünde kararnamelerde değişiklik yapılması hakkında kanun [cited 2018 Dec 12]. Available from: http://www.resmigazete.gov.t r/eskiler/2005/07/20050707.h tm 10. T.C. Resmi Gazete [internet]. Bakım hizmetleri stratejisi ve eylem planı (2011-2013) ile ilgili yüksek planlama kurulunun 31/12/2010 tarihli ve 2010/44 sayılı kararı [cited 2019 Jan 7]. Available from: http://www.resmigazete.gov.t r/eskiler/2011/01/20110119.h tm 11. T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Engelli ve Yaşlı Hizmetleri Genel Müdürlüğü. Aile eğitim rehberi ruhsal duyusal bozukluğu olan çocuklar. Ankara: Grafer Tasarım, 2014. 76 p. 12. Türkiye İstatistik Kurumu. 2011 nüfus ve konut araştırması. Ankara: Türkiye İstatistik Kurumu Matbaası, 2013. 50 p. 13. Beşer E, Atasoylu G, Akgör Ş, Ergin F, Çullu E. Aydin il merkezinde özürlülük prevalansı, etiyolojisi ve sosyal boyutu. TAF Preventive Medicine Bulletin, 2006;5(4):267-75. 14. Uskun E; Öztürk M, Kışıoğlu AN. Isparta ilinde özürlülük, sakatlık ve engellilik epidemiyolojisi. Sağlık ve Toplum Dergisi 2005;1(1):90-100. 15. Akbaba M, Uludağ Kis S, Nazlıcan E, Gündüz E. Adana Havutlu beldesinde özürlülük sıklığı ve özürlülerde akraba evli