Dergiler / Eurasian Journal of Family Medicine / 2020 / Cilt: 9 - Sayı: 2

İsrail’deki Birinci Basamak Hekimlerinin Demans Bakımı ile İlgili Bilgi, Tutum ve Davranışlarının Değerlendirilmesi

Survey of the Knowledge, Attitudes and Practices of Primary Care Physician's Towards Dementia Care in Israel

Sayfa
70–80
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Birinci basamak hekimlerinin demans tanısı koymaya yönelik güvenlerini ve bilgi ve eğitim eksikliklerini değerlendirmek için çok değişkenli doğrusal regresyon modelleri kullanıldı.Bulgular: Anketler 95 birinci basamak hekimi tarafından cevaplandı bu da %24 yanıt oranıydı.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: İlk temas noktası olarak birinci basamak hekimlerinin, bilişsel gerilemeyle başvuran hastalar için demansın erken tanı ve tedavisinde önemli bir rolü vardır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Birinci basamak hekimlerinin demans tanısı koymaya yönelik güvenlerini ve bilgi ve eğitim eksikliklerini değerlendirmek için çok değişkenli doğrusal regresyon modelleri kullanıldı.Bulgular: Anketler 95 birinci basamak hekimi tarafından cevaplandı bu da %24 yanıt oranıydı.
💡
Sonuç & Katkı:Regresyon analizi, kolay erişilebilir tarama araçlarının eksikliğiningüvenli bir şekilde demans tanısı koymada önemli bir rol oynadığını ortaya koydu.Sonuç: Sonuçlarımız, politika yapıcıların Birinci Basamak Hekimlerinin eğitim ve sistem ihtiyaçlarını karşılamak için müdahaleler planlamasına ve ulusal demans politikası kılavuzlarını yerel düzeyde uygulamaya dönüştürmesine yardımcı olabilir.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: İlk temas noktası olarak birinci basamak hekimlerinin, bilişsel gerilemeyle başvuran hastalar için demansın erken tanı ve tedavisinde önemli bir rolü vardır. Amacımız, demans hastalarının ve ailelerinin bakımı ile ilgili bilgi, tutum ve davranışları araştırmaktı.Yöntem: Her yıl düzenlenen bir konferansta bulunan birinci basamak hekimleri arasında yapılan kesitsel bir çalışmadır. Kendi kendine doldurulan anket beşli Likert ölçeği ile ölçülen soruların yanı sıra açık uçlu soruları içermekteydi. Birinci basamak hekimlerinin demans tanısı koymaya yönelik güvenlerini ve bilgi ve eğitim eksikliklerini değerlendirmek için çok değişkenli doğrusal regresyon modelleri kullanıldı.Bulgular: Anketler 95 birinci basamak hekimi tarafından cevaplandı bu da %24 yanıt oranıydı. Birinci basamak hekimlerinin çoğunluğu demans teşhisi koymanın kendi görevi olduğunu (%87), maalesef %80'i bu teşhisi koymaktan emin olmadığını ve %66'sı bu teşhisi koymak için bilgi veya eğitimden yoksun olduklarını düşünüyordu. Farmakolojik olmayan müdahaleler (%86), farmakolojik tedaviler (%92) ve toplum hizmetleri (%92) konusunda daha fazla eğitime ihtiyaç duyduklarını düşünmektedirler. Regresyon analizi, kolay erişilebilir tarama araçlarının eksikliğiningüvenli bir şekilde demans tanısı koymada önemli bir rol oynadığını ortaya koydu.Sonuç: Sonuçlarımız, politika yapıcıların Birinci Basamak Hekimlerinin eğitim ve sistem ihtiyaçlarını karşılamak için müdahaleler planlamasına ve ulusal demans politikası kılavuzlarını yerel düzeyde uygulamaya dönüştürmesine yardımcı olabilir.

Abstract

Aim: Primary care physicians have an important role in the early diagnosis and management of dementia as a common first point of contact for patients dealing with cognitive decline. Our aim was to explore primary care physicians knowledge, attitudes, and practices regarding care of people with dementia and their families.Methods: A cross sectional study among primary care physicians, attending their annual conference. The self-complete questionnaire included questions measured with a five point Likert scale as well as openended questions. Multivariable linear regression models were used to evaluate primary care physicians confidence in their dementia diagnosis and their level of knowledge and training.Results: Questionnaires were returned by 95 primary care physicians, a 24% response rate. The majority of primary care physicians feel it is their role to diagnose dementia (87%), unfortunately, 80% do not feel confident in making this diagnosis and 66% feel they are lacking knowledge or training to do so. They report they need more training on non-pharmacological interventions (86%), pharmacological treatments (92%), and community services (92%). Regression analysis revealed that lack of easily accessible screening tools plays an important role in confidence in dementia diagnosis.Conclusion: Our results may help policy makers plan interventions to meet training and system needs of primary care physicians and translate the national dementia policy guidelines into practice at the local level.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

BERENBAUM, R., DRESNER, J., ERLICH, B., VINKER, S., TZIRAKI, C. (2022). İsrail’deki Birinci Basamak Hekimlerinin Demans Bakımı ile İlgili Bilgi, Tutum ve Davranışlarının Değerlendirilmesi. Eurasian Journal of Family Medicine, Cilt: 9 - Sayı: 2, 70–80. https://ajindex.com/articles/508348

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (14)

  1. Larson EB, Yaffe K, Langa KM. New insights into the dementia epidemic. N Engl J Med 2013;369:2275–7
  2. Leifer BP. Early diagnosis of Alzheimer’s disease: clinical and economic benefits. J Am Geriatr Soc 2003;51:281–8. doi: 10.1046/j.1532- 5415.5153.x
  3. Prince M, Comas-Herrara A, Knapp M, Guerchet M, Karagiannidou M. World Alzheimer report 2016: improving healthcare for people living with dementia: coverage, quality and costs now and in the future. London: Alzheimer’s Disease International, 2016. 141 p
  4. Schütze H, Shell A, Brodaty H. Development, implementation and evaluation of Australia’s first national continuing medical education program for the timely diagnosis and management of dementia in general practice. BMC Med Educ 2018;18:194. doi: 10.1186/s12909-018-1295-y
  5. Alzheimer’s Association. 2017 Alzheimer’s disease facts and figures. Alzheimers Dement 2017;13(4):325–73. doi: 10.1016/j.jalz.2017.02.001
  6. Lang L, Clifford A, Wei L, Zhang D, Leung D, Augustine G, et al. Prevalence and determinants of undetected dementia in the community: a systematic literature review and a metaanalysis. BMJ Open 2017;7:e011146. doi: 10.1136/bmjopen-2016- 011146
  7. Lee L, Weston WW, Hillier LM. Education to improve dementia care: impact of a structured clinical reasoning approach. Fam Med 2018;50:195–203. doi: 10.22454/FamMed.2018.221 401
  8. Austrom MG, Boustani M, LaMantia MA. Ongoing medical management to maximize health and wellbeing for persons living with dementia. The Gerontologist 2018;58:S48–S57. doi: 10.1093/geront/gnx147
  9. Robinson L, Tang E, Taylor J-P. Dementia: timely diagnosis and early intervention. BMJ 2015;350:h3029. doi: 10.1136/bmj.h3029
  10. Fazio S, Pace D, Maslow K, Zimmerman S, Kallmyer B. Alzheimer’s Association dementia care practice recommendations. The Gerontologist 2018;58, S1– S9. doi: 10.1093/geront/gnx182
  11. Dubois B, Padovani A, Scheltens P, Rossi A, Dell’Agnello G. Timely diagnosis for Alzheimer’s Disease: a literature review on benefits and challenges. J Alzheimers Dis 2015;49:617– 31. doi: 10.3233/JAD150692
  12. Pink J, O’Brien J, Robinson L, Longson D. Dementia: assessment, management and support: summary of updated NICE guidance. BMJ 2018;361:k2438. doi: 10.1136/bmj.k2438
  13. Chow S, Chow R, Wan A, Lam HR, Taylor K, Bonin K, et al. National dementia strategies: what should Canada learn? Can Geriatr J 2018;21:173–209. doi: 10.5770/cgj.21.299
  14. Alzheimer Europe [internet]. Dementia in Europe, yearbook 2018. Compari