Dergiler / Eurasian Journal of Educational Research / 2007 / Cilt: 0 - Sayı: 26

Orta Öğretimde Çevre Eğitimi ve Öğretmenlerin Çevre Eğitimi Programları Hakkındaki Görüşleri

Sayfa
176–187
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular ve Sonuçlar: Araştırma sonucunda, öğretmenlerin büyük bir çoğunluğu, seçmeli olarak verilen “Çevre ve İnsan” dersinin orta öğretim kurumlarının çoğunda açılmadığını, açılanlarda ise, öğrencilere çevre eğitimi ile ilgili bilgi ve becerilerin kazandırılamadığını ve bu durumun öğrencilerde “Çevre ve İnsan” dersine yönelik ilgiyi yok ettiğini dile getirmişlerdir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Problem Durumu: Günümüzde çevre sorunlarının giderek yoğunlaşmasıyla beraber çevre eğitiminin önemi de her geçen gün artmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Dolayısıyla, öğretim kurumla- rındaki çevre eğitiminin, çevre sorunlarını önleme ve gidermeye yönelik olarak etkili bir şekilde verilmesi ön plana çıkmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular ve Sonuçlar: Araştırma sonucunda, öğretmenlerin büyük bir çoğunluğu, seçmeli olarak verilen “Çevre ve İnsan” dersinin orta öğretim kurumlarının çoğunda açılmadığını, açılanlarda ise, öğrencilere çevre eğitimi ile ilgili bilgi ve becerilerin kazandırılamadığını ve bu durumun öğrencilerde “Çevre ve İnsan” dersine yönelik ilgiyi yok ettiğini dile getirmişlerdir.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2004-2005 Verileri
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Problem Durumu: Günümüzde çevre sorunlarının giderek yoğunlaşmasıyla beraber çevre eğitiminin önemi de her geçen gün artmaktadır. Dolayısıyla, öğretim kurumla- rındaki çevre eğitiminin, çevre sorunlarını önleme ve gidermeye yönelik olarak etkili bir şekilde verilmesi ön plana çıkmaktadır. Bu düşünceden hareketle, öğretim ku- rumlarımızdaki çevre eğitiminin durumunu tespit edip, sorunların giderilmesi için çözüm yolları bulma gerekliliği doğmuştur. Araştırmanın Amacı: Çalışmada, orta öğretim müfredatlarında çevre eğitiminin etkin- liğini; öğretmenlerin çevre eğitimine ilişkin profilleri ve görüşlerini tespit etmek amaçlanmıştır. Araştırmanın Yöntemi: Tarama modeli niteliğinde olan bu araştırmada, çevre eğitimi- ne ilişkin öğretmen görüşlerini almak için hazırlanan anket, 2004-2005 eğitim- öğretim yılında Ankara ilindeki çeşitli orta öğretim kurumlarında görev yapan 84 öğretmene uygulanmıştır. Araştırma verileri frekans analizi ve yüzde hesaplamaları yapılarak değerlendirilmiştir. Bulgular ve Sonuçlar: Araştırma sonucunda, öğretmenlerin büyük bir çoğunluğu, seçmeli olarak verilen “Çevre ve İnsan” dersinin orta öğretim kurumlarının çoğunda açılmadığını, açılanlarda ise, öğrencilere çevre eğitimi ile ilgili bilgi ve becerilerin kazandırılamadığını ve bu durumun öğrencilerde “Çevre ve İnsan” dersine yönelik ilgiyi yok ettiğini dile getirmişlerdir. Çalışmanın diğer aşamasında, öğretmenlerin orta öğretim programları hakkındaki görüşleri incelendiğinde ise, çevre konularıyla ilgili uygulama olanaklarının olmadığı, kuramsal ve pratik bilgilerin yeterince veri- lemediği, açık alan çalışmalarına olanak sağlanılmadığı, güncel çevre sorunlarına ye- terince değinilmediği, dolayısıyla öğrencilerin çevreye karşı duyarlı bireyler olarak yetiştirilmesinde programların yetersiz kaldığı görüşünde birleşmektedirler. Öneriler: Elde edilen sonuçlar neticesinde, öğretim programlarının ve ders kitapları- nın uygulama ağırlıklı ve açık alan çalışmalarını temel alarak yeniden gözden geçi- rilmesinin, programların belirli aralıklarla güncelleştirilmesinin ve öğretmenlerin bu hedefler doğrultusunda güncel bilgilerle donatılmalarının yararlı olacağı görüşün- deyiz.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SAĞLAM, N., UZUN, N. (2022). Orta Öğretimde Çevre Eğitimi ve Öğretmenlerin Çevre Eğitimi Programları Hakkındaki Görüşleri. Eurasian Journal of Educational Research, Cilt: 0 - Sayı: 26, 176–187. https://ajindex.com/articles/507638

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (18)

  1. Ada, Ş. (1990). Trabzon ili ortaöğretim okullarında yürütülmekte olan rehberlik hizmetlerinin değerlen- dirilmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilim- ler Enstitüsü. Akbaba Altun, S. (2001). Örgüt sağlığı. Ankara:
  2. Nobel yayıncılık. Akbaş, S., & Çam, S. (2003). Okullarda psikolojik danışma ve rehberlik hizmetlerinin yürütül- mesinde oluşturulan işbirliğinin incelenmesi. 7. Ulusal Psikolojik Danışma ve Rehberlik Kong- resi Bildiri Özetleri (s.87). Malatya: İnönü Üniversitesi.
  3. Arslan, H., & Beytekin, F.G. (2004). İlköğretim okul müdürleri için okul liderliği standartlarının araştırılması. 13. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı Bildiri Özetleri (s.12-13). Malatya; İnönü Üniversitesi.
  4. Balay, R. (2000). Yönetici ve öğretmenlerde örgütsel bağlılık. Ankara:
  5. Nobel yayıncılık. Bardakçı, S., & Baloğlu, M. (2005). Eğitim yöneticilerinin özdeğerlerinin betimlenmesi: Samsun ili örneği. 14. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi Bildiri Özetleri, Denizli, s.262-265.
  6. Bayrak, N., & Bayrak, C. (2002). İlköğretim okulu yöneticilerinin liderlik özellikleri. Eğitim Araş- tırmaları, 3, 8-17.
  7. Bayrak, C., & Terzi, Ç. (2004). Okul müdürlerinin girişimcilik özelliklerine ilişkin görüşlerinin belirlenmesi. 13. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı (s.19-19). Malatya: İnönü Ünivesitesi. Baymur, F. (1980). Türkiye’ de rehberlik çalışmalarının başlangıcı gelişimi ve sorunları. Eğitimde Rehberlik Araştırmaları, 5-10.
  8. Cafoğlu, Z. (1998). Eğitimde küresel kimlik. Yeni Türkiye, 19, 837-844.
  9. Carlos, Z.P. (2005). Principals’ perceptions of elementary school counselors’ role and functions. Professional School Counseling, Haziran, http//:www.findarticles.com’dan alınmıştır. Canpolat, C. (1987). Orta öğretimde öğrenci ve velilerin öğretmenlerden beklentileri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi,
  10. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  11. Çelik, V. (1998). Bilgi toplumunun eğitim sistemi ve geleceğe yönelik eğilimler. Yeni Türkiye, 19, 829-836.
  12. Çelikten, M. (2003). İdeal bir okul müdürü portresi. Eğitim Araştırmaları, 4, 138-145.
  13. Doğan, E. (2002).Eğitimde küreselleşme. Eğitim Araştırmaları, 6, 87-98.
  14. Erçetin, Ş. (2000). Lider sarmalında vizyon (2. Baskı). Ankara:
  15. Nobel Yayınları.
  16. Erçetin, Ş. (2001). Örgütsel zeka. Ankara:
  17. Nobel yayıncılık. Hesapçıoğlu, M. (1998). Modernizimden postmodernizme eğitim anlayışları ve okulun geleceği. Yeni Türkiye, 19, 813-820.
  18. Hill, C.E., Thompson,B.J., & Williams, E.N. (1997). A guide to conducting consensual qualitative re