KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Eskiyeni / 2020 / Cilt: 0 - Sayı: 42

Ebû Hüreyre’nin Fakihliği Meselesi

The Issue of Abū Hurairah Being a Faqîh

Adem Çiftci
Sayfa
825–849
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Ubeydullah gibi sahâbîler de Ebû Hüreyre’nin hadis konusunda yetkin ve otorite olduğunu ifade etmişlerdir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Ebû Hüreyre ismine İslâmî ilimlerin pek çok alanında rastlamak mümkündür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Peygamber’in (s.a.v) vefâtından yaklaşık üç yıl önce Medîne’ye gelmiş olmasına rağmen sahâbenin en fazla hadis nakledeni olması, zaman zaman yadırganmış ve çeşitli ithamlara sebep olmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Ubeydullah gibi sahâbîler de Ebû Hüreyre’nin hadis konusunda yetkin ve otorite olduğunu ifade etmişlerdir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Ebû Hüreyre · Hanefî mezhebi · Fıkhu'r-ravi

Özet

Ebû Hüreyre ismine İslâmî ilimlerin pek çok alanında rastlamak mümkündür. Hz. Peygamber’in (s.a.v) vefâtından yaklaşık üç yıl önce Medîne’ye gelmiş olmasına rağmen sahâbenin en fazla hadis nakledeni olması, zaman zaman yadırganmış ve çeşitli ithamlara sebep olmuştur. Ebû Hüreyre bazı sahâbîler tarafından hadis nakli konusunda yöneltilen eleştirilere, kendisinin Hz. Peygamber’in yanından ayrılmayıp hadis öğrenme konusunda gösterdiği azim ve gayrete vurgu yaparak “Muhacirler çarşı pazarda ticaretle; Ensar bağ bahçede, mal mülk geçim derdiyle uğraşırken ben karın tokluğuna Hz. Peygamber’in yanından ayrılmıyordum” diyerek cevap vermiştir. Ayrıca Hz. Peygamber’in onun bu azim ve gayretini takdir ettiğine ve hafızasının güçlenmesi için dua ettiğine dair rivayetler kaynaklarda yer almaktadır. Bunun yanı sıra Abdullah b. Ömer, Zeyd b. Sâbit, Talha b. Ubeydullah gibi sahâbîler de Ebû Hüreyre’nin hadis konusunda yetkin ve otorite olduğunu ifade etmişlerdir.

Abstract

It is possible to come across the name of Abu Hurairah in many of Islamic disciplines. Although he came to al-Madinah three years before the death of the Prophet (pbuh) he was the one who transmitted hadiths of the Prophet (pbuh) most among the com-panions. This was sometimes seen odd and caused some accusations. Abu Hurai res-ponded to the criticisms made by some companions about narrating hadiths by insis-ting on his patience and effort for learning hadiths as follows: “I served Allah’s Mes-senger (pbuh) being satisfied with bare subsistence, whereas the muhajirun (immig-rants) remained busy with transactions in the bazar; while the Ansar (helpers) had been engaged in looking after their properties.” In additon, there are some reports about the Prophet’s (pbuh) appreciation for Abu Hurairah’s patience and effort and His prayer for improving his memory. Besides, some companions like ‘Abd Allah b. Omar, Zayd b. Thabit, Talha b. ‘Ubayd Allah stated that Abu Hurairah was competent and an authority in the field of hadith.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Çiftci, A. (2022). Ebû Hüreyre’nin Fakihliği Meselesi. Eskiyeni, Cilt: 0 - Sayı: 42, 825–849. https://ajindex.com/articles/506505

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (4)

  1. Abdulazîz el-Buhârî. Keşfü’l-esrâr an Usûli Fahri’l-İslam el-Pezdevî. Beyrut: el-Mektebetü’l-Asriyye, 2012. Abdürrezzâk. Ebû Bekr Abdürrezzâk b. Hemmâm b. Nâfi‘ es-San‘ânî. el-Musannef. Beyrut: el-Mektebetü’l-İslâmî, 1983.
  2. Acar, H. İbrahim. “İddet”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 21/466-471. İstanbul: TDV Yayınları, 2000.
  3. Ağırman, Cemal. “Müksirûn”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 31/534.İstanbul: TDV Yayınları, 2006. Ahmed b. Hanbel. Müsned. thk. Şuayb el-Arnaût v. dğr. Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 1999. Aynî, Bedreddin. el-Binâye şerhu’l-Hidâye. thk. Emîn Sâlih Şa‘bân. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2000. Aynî, Bedreddin. Umdetü’l-kâri‘ şerhu Şahîhi’l-Buhârî. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2001.
  4. Bedir, Murteza. Fıkıh, Mezhep ve Sünnet. İstanbul: Ensar Neşriyat, 2004. Belâzürî, Ebü’l-Abbas Ahmed b. Yahyâ b. Câbir. Fütûhu’l-büldân. Beyrut: Dâru Mektebeti’l-Hilâl, 1988. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. el-Hüseyn b. Ali. es-Sünenü’l-kübrâ. thk. Muhammed Abdulkadir Atâ. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2003. Buhârî, Ebû Abdullah Muhammed b. İsmail. el-Câmi‘u’s-sahîh. thk. Muhyiddîn el-Hatîb. Kâhire: el-Matbatü’s-Selefiyye, 1400/1980. Cessâs, Ebû Bekir Ahmed b. Ali er-Râzî. el-Fusûl fi’l-usûl. thk. Uceyl Câsim Neşemî. İstanbul: Mek-tebetü’l-İrşâd, 1994. Cüveynî, İmâmü’l-Haremeyn. Nihâyetü’l-matlab fî dirâyeti’l-mezheb. thk. Abdülazîm Mahmud ed-Dîb. Beyrut: Darü’l-Minhac, 2007/1428. Debûsî, Ebû Zeyd Ubeydullah b. Muhammed. Takvîmü’l-edille fî usûli’l-fıkh. thk. Halil Muhyiddîn el-Meys. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2007. Dihlevî, Şah Veliyyullâh. el-İnsâf fî beyâni esbâbi’l-ihtilâf. Beyrut: Dâru’n-Nefâis, 1986. Ebû Dâvud, Süleyman b. Eş‘as b. İshak es-Sicistânî el-Ezdî. es-Sünen. thk. Sıtkı Cemîl el-Attâr. Beyrut: Dâru’l-Fikr, 2001. Ebû Dâvûd, Süleyman b. Eş‘as b. İshak es-Sicistânî el-Ezdî. Sünenü Ebî Dâvûd. thk. Şuayb el-Arnaût v.dğr. Beyrut: Dâru’r-Risâleti’l-Âlemiyye, 2009. Ebû Dâvûd, Süleyman b. Eş‘as b. İshak es-Sicistânî el-Ezdî. Sünenü Ebî Dâvûd. thk. Muhammed Muhyiddin Abdülhamîd. Beyrut: el-Mektebetü’l-Asriyye, ts. Ebû Ubeyd, Kâsım b. Sellâm el-Herevî. Kitâbü’l-Emvâl. thk. Halil Muhammed Herrâs. Beyrut: Dâru’l-Fikr, ts. Ebû Yûsuf, Yakub b. İbrâhîm. İhtilâfu Ebî Hanîfe ve İbn Ebî Leylâ. thk. Ebü’l-Vefâ el-Efgânî. b.y.: Matbaatü’l-Vefâ, 1357. Ebû Yûsuf, Yakub b. İbrâhim. Kitâbü’l-Âsâr. haz. Ebü’l-Vefâ el-Efgânî. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, ts. Ebû Zehre, Muhammed. Ebû Hanîfe: Hayâtuhu ve asruhu-ârâuhu ve fıkhuhu. Kâhire: Dâr