Dergiler / Eskiyeni / 2020 / Cilt: 0 - Sayı: 42

İslam Hukuk Usulünde Müşterek Lafzın Manaya Delaletine Dair Tartışmalar

Discussions on the Denotation of the Common Term (al-Lafz al-Mushtaraq) to the Meaning in Methodology of Islamic Law

Sayfa
961–984
Yayın Tarihi
2022-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu nedenledir ki fıkıh usulü alanında kaleme alınmış eserlerde lafızlara genişçe yer verildiği görülür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kitap ve sünnet İslam hukukunun tarihi süreç içerisinde metin halini almış iki temel kaynağıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu iki kaynakta yer alan nasları anlamak ve bunun için doğru bir yöntem belirlemek İslam hukuk usulünün en önemli konularından biridir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu nedenledir ki fıkıh usulü alanında kaleme alınmış eserlerde lafızlara genişçe yer verildiği görülür.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Fıkıh · Fıkıh Usulü · Çok anlamlılık

Özet

Kitap ve sünnet İslam hukukunun tarihi süreç içerisinde metin halini almış iki temel kaynağıdır. Bu iki kaynakta yer alan nasları anlamak ve bunun için doğru bir yöntem belirlemek İslam hukuk usulünün en önemli konularından biridir. Fıkıh usulünde lafızlar (elfâz) bahsi bu anlamda ihtiyaç duyulan kuralları içeren önemli bir bölümdür. Fıkhî anlamdaki ihtilafların çoğu nasları inşa eden lafızlara yüklenen manalara ve bu manalardan elde edilen hükümlere dayanır. Çünkü lafızlar (elfâz) bahsi, naslardan hüküm çıkarmada ihtiyaç duyulan kuralları ihtiva eder. Bu nedenledir ki fıkıh usulü alanında kaleme alınmış eserlerde lafızlara genişçe yer verildiği görülür.

Abstract

Al-Kitāb and the Sunnah (Prophetic tradition) are two basic sources of Islamic law that have become text in the historical process. To understand the nass in these two sources and to determine the best way for them are one of the most important issues of Islamic law. Science of alfāz (the wordings of the terms) in methodology of fıqh is a significant section that includes required rules in this sense. The controversies on fiqh generally depend on the meanings of the words which build the nass and to the deci-sions that acquire from these meanings. The reason is that science of alfāz includes the rules of making decisions from nass. Because of that alfāz has an extensive space in fiqh literature.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Samar, M. (2022). İslam Hukuk Usulünde Müşterek Lafzın Manaya Delaletine Dair Tartışmalar. Eskiyeni, Cilt: 0 - Sayı: 42, 961–984. https://ajindex.com/articles/506499

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (5)

  1. Acar, Ömer. Anlam Değişmeleri Işığında Kur’an’da Yeni Anlam Kazanan Kelimeler. Bursa: Emin Yayınları, 2016.
  2. Atar, Fahrettin. “Mükâtebe”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 31/360-361. İstan-bul: TDV Yayınları, 2006. Aynî, Ebû Muhammed (Ebü’s-Senâ) Bedrüddîn Mahmûd b. Ahmed b. Mûsâ b. Ahmed. el-Binâye fî şerhi’l-Hidâye. Beyrut: Daru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 2000. Bâkıllânî, Kâdı Ebû Bekr. et-Takrîb ve’l-irşâd. Thk. Abdülhamit b. Ali. 2. Bs. Beyrut: Mües-sesetü’r-Risâle, 1998.
  3. Basri, Ebü’l-Hüseyn. el-Mu’temed fî usûli’l-fıkh. Thk. Halil el-Mîs. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-ilmiyye, 1403. Cessâs, Ebû Bekr Ahmed b. Alî er-Râzî. Ahkâmü’l-Kur’ân. Thk. Muhammed Sâdık el-Kamhâvî. Beyrut: Dâr İhyâü’t-türâsi’l-Arabî, 1405. Cessâs, Ebu Bekr er-Râzi. el-Füsûl fi’l-usûl. Kuveyt: Vizâretü’l-evkâfi’l-Kuveytiyye, 1994. Dârekutnî, Ali b. Ömer. es-Sünen. Thk. Şuayb Arnâut - Abdümünim Şelebî - Abdüllatif Hirzullah - ve Ahmed İbrahim. Beyrut: Müessetü’r-Risâle, 2004. Debûsî, Ebû Zeyd. Takvîmü’l-edille fî usûli’l-fıkh. Thk. Halil Muhyiddin el-Mîs. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-ilmiyye, 2001. Dirşevî, Abdullah Muhammed Nuri. “Mezâhibü’l-Usûliyyîn fi isti ‘mâli’l-müşterek fî meânîhi meân”. Journal of Faculty of Sharia 20/20 (2002). http://hdl.handle.net/10576/9399. Ebû Zehra, Muhammed. Usulü’l-fıkh. Kahire: Dâru’l-Fikr, 2006.
  4. Ferhat Koca. “Müşterek”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 32/172-174. İstanbul: TDV Yayınları, 2006. Feyyûmî, Ahmed b. Muhammed. el-Misbâhu’l-münîr fi garibi’ş-şerhi’l-kebîr. Kahire: Dâru’l-Hadîs, 2003. Gazzâlî, Ebû Hâmid. el-Müstasfâ min ilmi’l-usûl. Thk. Muhammed Süleyman el-Aşkar. Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 2012. Halîl b. Ahmed, el-Ferâhîdî. Kitâbu’l-‘ayn. Thk. Mehdî el-Mahzûmî - ve İbrahim es-Sâmurâî. Beyrut: Mektebetü’l-Hilâl, 1988. Hallâf, Abdülvehhab. İlmü usûli’l-fıkh. Kahire: Dâru’l-Hadîs, 2003. İbn Âdil, Ebû Hafs. el-Lubâb fî ulûmi’l-Kitâb. Thk. Adil Ahmed Abdülmevcut - Ali Muham-med Muavviz. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-ilmiyye, 1998. İbn Emîru Hâc, Şemsüddîn el-Halebî. et-Takrîr ve’t-tahbîr. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-ilmiyye, 1983. İbn Hişâm, en-Nahvî. Şerh Katri’n-nedâ ve belli’sadâ. Thk. Muhammed Muhyiddin Abdül-hamit. Kahire, 1383. İbn Kutluboğa, Kasım. Hülâsatü’l-efkâr şerhu Muhtasari’l-Menâr. Thk. Hafız Senaullah ez-Zâhidî. Beyrut: Dâr İbn Hazm, 2003. İbn Manzûr, Muhammed b. Mükerrem. Lisânu’l-‘Arab. I-XV Cilt. Beyrut: Dâr Sâdır, 3. Basım, 1993.
  5. İbn Müflih, Şemseddin. Usûlü’l-fıkh. Thk. Fahd. b. Muhammed es-Sedehân. Riyad: Mek-tebetü’l-‘Ubeykâ