KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2010 / Cilt: 11 - Sayı: 1

Kamu politikası analizinde doğrusal modelin yetersizliği: Karmaşık bir model önerisi

Insufficiency of linear model in public policy analysis: A complex model proposition

Süleyman ÇELİK
Sayfa
217–234
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Öğrenebilen, geçmişten ders alan ve mevcut koşullara adapte olabilen örgütlenme anlayışı; teknik, kültürel ve örgütsel özellikleriyle oluşturulan kamu politikaları ile söz konusu politikaların uygulanması arasındaki farkı kapatabilecek niteliktedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Kamu kurumları, görevleri ile ilgili alanlardaki sorunları inceleme, çözümüne uygun politika geliştirme ve bu politikaları uygulama konusunda eskiden olduğundan daha yoğun ve karmaşık bir uygulama alanına sahiptir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Kamu politikası uygulamasında karşılaşılan sorunlar incelendiğinde, sorunun kaynağı, doğrusal rasyonel modellere göre tasarlanan politikalar ile doğrusal olamayan bir biçimde hareket eden uygulamadaki çevresel koşullar arasındaki farklar olarak ortaya çıkmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Öğrenebilen, geçmişten ders alan ve mevcut koşullara adapte olabilen örgütlenme anlayışı; teknik, kültürel ve örgütsel özellikleriyle oluşturulan kamu politikaları ile söz konusu politikaların uygulanması arasındaki farkı kapatabilecek niteliktedir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Kamu kurumları, görevleri ile ilgili alanlardaki sorunları inceleme, çözümüne uygun politika geliştirme ve bu politikaları uygulama konusunda eskiden olduğundan daha yoğun ve karmaşık bir uygulama alanına sahiptir. Kamu politikası uygulamasında karşılaşılan sorunlar incelendiğinde, sorunun kaynağı, doğrusal rasyonel modellere göre tasarlanan politikalar ile doğrusal olamayan bir biçimde hareket eden uygulamadaki çevresel koşullar arasındaki farklar olarak ortaya çıkmaktadır. Bu durum, oluşturulan kamu politikaları ile uygulama arasındaki bağlantıyı sağlayabilecek doğrusal olmayan yaklaşımları gerektirmektedir. Öğrenebilen, geçmişten ders alan ve mevcut koşullara adapte olabilen örgütlenme anlayışı; teknik, kültürel ve örgütsel özellikleriyle oluşturulan kamu politikaları ile söz konusu politikaların uygulanması arasındaki farkı kapatabilecek niteliktedir.

Abstract

Public organizations have more complex and intense implementation processes especially in analyzing and addressing public policy problems. One of the most critical problems of the practice of public policy analysis is the gap between the linearly and rationally designed public policies and nonlinearly operating environmental conditions. This critical state requires nonlinear approaches that can close the gap between the given public policies and surrounding nonlinear conditions. A learning and self adapting nonlinear organizational model with its technical and cultural strengths offers a bridge between policy making and implementation phases.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇELİK, S. (2022). Kamu politikası analizinde doğrusal modelin yetersizliği: Karmaşık bir model önerisi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 1, 217–234. https://ajindex.com/articles/506085

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (16)

  1. Ackoff, R. L. (1974). Redesigning theFfuture: A Systems Approach to Societal Problems. New York: John Wiley and Sons. Allen, P.M. (1997). Cities and Regions as Self-Organizing Systems: Models of Complexity. London: Gordon and Breach. http://www.kli.ac.at/theorylab/AuthPage/A/AllenPM.html
  2. Argyris, C. (1992). Knowledge for Action: A Guide to Overcoming Barriers to Organizational Change, San Francisco: Jossey-Bass. Argyris, C. (1993). On organizational Learning. Cambridge, Mass.: Blackwell Publishers.
  3. Axelrod, R. ve D. M. Cohen (1999). Harnessing Complexity: Organizational Implications of a Scientific Frontier, New York: Free Press.
  4. Aykaç, B. (1991). Yönetimin İyileştirilmesi ve Örgütsel Değişim, Amme İdaresi Dergisi, 24, (2). Byrne, D.S. (1998). Complexity Theory and Social Sciences, London: Routledge. Comfort, L.K. (1994). Risk and Resilience: Interorganizational Learning Following the Northridge Earthquake of January 17, 1997, Journal of Contingencies and Crisis Management, 2 (3), 174-188.
  5. Comfort, K. L. (1999). Shared Risk: Complex Systems in Seismic Response. Amsterdam; New York: Pergamon. Deborah S. (1997). Policy Paradox: The Art of Political Decision Making, New York: W.W. Norton. Dryzek, J.S. (1983). Don't Toss Coins in Garbage Cans: A Prologue to Policy Design, Journal of Public Policy, 3, 345-368
  6. Dunn, W. N. (1994). Public Policy Analysis: An Introduction, (2nd Ed.) Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall. Dunn, W. N. (1997). Probing the Boundaries of Ignorance in Policy Analysis, American Behavioral Scientist, 40(3), 277-298.
  7. Gareth, M. (1997). Images of Organization, (2nd edition). Newbury Park, CA: Sage Publications. Kauffman, S.A. (1993). The Origins of Order: Self Organization and Selection in Evolution. New York, NY: Oxford University Press.
  8. Kauffman, S.A. (1995).
  9. At Home in the Universe, New York, NY: Oxford University Press.
  10. Kiel, L.D. (1994). Managing Chaos and Complexity in Government. San Francisco: Jossey-Bass Publishers.
  11. Kiel, L.D. ve E. Eliot (Eds) (1996).
  12. Chaos Theory in Social Sciences, Ann Arbor: University of Michigan Press.
  13. Lindblom, C., & D.K. Cohen (1979). Usable Knowledge: Social Science and Problem Solving. New Haven, CT: Yale University Press.
  14. Lindblom, C. (1990).
  15. Inquiry and Change. New Haven, CT: Yale University Pres. White, M.C., K.M. Mathews, R.G. Long (1999). The Problem of Prediction and Control in Theoretical Diversity: The Promise of the Complexity Sciences, Journal of Management Inquiry 8(1), 17-31.
  16. Patton, C. V., ve D.