Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightKonu üzerinde yapılan çalısmalar, özellikle ıslanma ve kuruma çevrimlerinin sisen zeminlerin sisme yeteneğinde büyük oranda etkiye sahip olduğunu göstermektedir.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Sisen zeminler üzerinde insa edilen temellerin zeminin sisme-büzülme çevrimiyle iliskili olarak yukarı ve asağı hareketi, yapıda yorgunluğa ve çatlamaya sebep olmaktadır. Konu üzerinde yapılan çalısmalar, özellikle ıslanma ve kuruma çevrimlerinin sisen zeminlerin sisme yeteneğinde büyük oranda etkiye sahip olduğunu göstermektedir. Buna karsın ulasılan sonuçlar arasında bir farklılık vardır. Bu olayı açıklamak için, bu çalısmada, sıkıstırılmıs kil zeminlerin sisme davranısı üzerinde çevrimin etkisini ve buna bağlı mikro yapıdaki değisim incelenmistir. Bu amaçla, Eskisehir bölgesinden elde edilen zemin numunesi kullanılmıstır. Örnek numuneler; kuru ağırlığının yüzdesi olarak sıra ile %0-5-10-15 katkı oranlarında eklenen bentonit katkı ilavesiyle hazırlanmıstır. Hazırlanan kil numunelerinin tekrarlı olarak sismesi ve büzülme limiti su muhtevasına gelecek sekilde kurumaya maruz bırakılmaları durumunda mikro yapıdaki değisim gözlenerek, sisen killerin sisme davranısı üzerindeki etkisi çevrim açısından değerlendirilmistir.
Abstract
Cyclic swelling and shrinkage of clays and associated movements of foundations may result in cracking and fatigue to structures. Recent studies on this subject suggest that wetting and drying cycles have greatly influenced the swelling abilities of expansive soils. However, there is a discrepancy among the archived results. In order to explicit this phenomenon, the basic objective of this study was to investigate the microstructural changes on the basis of the effect of cyclic swelling on behavior of compacted swelling soils. For this purpose, soil sample obtained from Eskisehir city was used, and specimens were prepared by considering bentonite mixture at different percentage (0, 5, 10 and 15 percent of dry soil weight). The effect of cyclic swelling on clays was addressed on the basis of microstructural changes of clay specimens subjected to fully shrunk to their shrinkage limits.