Dergiler / Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 22 - Sayı: 2

Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Oynama Eğilimlerinin Öğretmenlerinin Eğlence Eğilimleri ve Çeşitli Değişkenler Açısından Değerlendirilmesi

Examination of Preschool Children’s Playfulness in Terms of Teachers’ Playfulness Traits and Various Variables

Sayfa
431–446
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Araştırmanın sonucunda okul öncesi dönem çocuklarının oynama eğilimleri veöğretmenlerin eğlence eğilimlerinin yüksek düzeyde olduğu; oynama eğilimi açısından kız veerkek çocuklar arasında anlamlı bir farklılık olmadığı; beş yaş grubu çocukların oynamaeğilimlerinin, altı yaş grubu çocuklardan anlamlı olarak daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.Çocukların oynama eğilimlerinin, öğretmenlerinin eğlence eğilimi düzeylerine göre farklılaştığısonucuna ulaşılmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Oynama eğilimi çocukların bulundukları ortamı kendilerine eğlenceli ve keyifli kılacak şekildedönüştürebilme özelliği olarak tanımlanmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Araştırmanın amacı okul öncesi dönem çocuklarının oynama eğilimlerininöğretmenlerinin eğlence eğilimleri açısından değerlendirilmesidir.
💡
Sonuç & Katkı:Araştırmanın sonucunda okul öncesi dönem çocuklarının oynama eğilimleri veöğretmenlerin eğlence eğilimlerinin yüksek düzeyde olduğu; oynama eğilimi açısından kız veerkek çocuklar arasında anlamlı bir farklılık olmadığı; beş yaş grubu çocukların oynamaeğilimlerinin, altı yaş grubu çocuklardan anlamlı olarak daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.Çocukların oynama eğilimlerinin, öğretmenlerinin eğlence eğilimi düzeylerine göre farklılaştığısonucuna ulaşılmıştır.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Oynama eğilimi çocukların bulundukları ortamı kendilerine eğlenceli ve keyifli kılacak şekildedönüştürebilme özelliği olarak tanımlanmaktadır. Eğlence eğilimi terimi ise tıpkı oyun oynamaeğilimi gibi kişiliği tanımlayan bir terim olmakla birlikte yetişkin kişiliği için kullanılmaktadır.Okul öncesi dönem çocuklarının ve öğretmenlerinin bu kişilik özelliklerinin incelenmesi önemligörülmektedir. Araştırmanın amacı okul öncesi dönem çocuklarının oynama eğilimlerininöğretmenlerinin eğlence eğilimleri açısından değerlendirilmesidir. Ayrıca çocukların oynamaeğilimlerinin demografik özelliklerine (cinsiyet ve yaş) göre farklılaşıp farklılaşmadığınınincelenmesi amaçlanmaktadır. Araştırma nicel araştırma yöntemlerinden tarama modeli ileyürütülmüştür. Araştırmanın çalışma grubu, İstanbul’daki okul öncesi eğitim kurumlarına devameden beş-altı yaş grubu 122 çocuk ve bu çocukların yedi öğretmeninden oluşmaktadır. Veritoplama aracı olarak “Çocuklar için Oynama Eğilimi Ölçeği” ve “Yetişkin Eğlence Eğilimi Ölçeği”kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda okul öncesi dönem çocuklarının oynama eğilimleri veöğretmenlerin eğlence eğilimlerinin yüksek düzeyde olduğu; oynama eğilimi açısından kız veerkek çocuklar arasında anlamlı bir farklılık olmadığı; beş yaş grubu çocukların oynamaeğilimlerinin, altı yaş grubu çocuklardan anlamlı olarak daha yüksek olduğu tespit edilmiştir.Çocukların oynama eğilimlerinin, öğretmenlerinin eğlence eğilimi düzeylerine göre farklılaştığısonucuna ulaşılmıştır. Bu sonuca göre eğlence eğilimi çok yüksek, yüksek ve orta düzeyde olanöğretmenlerin çocuklarının oynama eğilimleri, eğlence eğilimi düşük düzeyde olan öğretmenlerinçocuklarından anlamlı olarak daha yüksektir.

Abstract

The aim of the study is to evaluate the preschool children’s playfulness in terms of their teachers’ playfulness traits. In addition, it is aimed to examine whether children’s playfulness differs according to demographic characteristics. This study employed a survey model, which is one of the quantitative research methods. The participants of the study consisted of 122 children whose ages ranged from five- to six years-and seven teachers of these children working at preschool education institutions in Istanbul. “Children’s Playfulness Scale” and “Adult Playfulness Trait Scale” were used in data collection. The results of the study indicated that both the children’s playfulness and teachers’ playfulness traits were high; there was no significant difference between girls and boys in terms of their playfulness. Moreover, the playfulness of five-year-olds was found to be significantly higher than that of six-year-olds. The study suggests that children’s playfulness differed according to the level of teachers’ playfulness traits. According to this result, the children who had teachers with very high, high and medium levels of playfulness traits were found to have a significantly higher level of playfulness traits than the children who had teachers with low level of playfulness traits.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

YILMAZ, H., ZEMBAT, R. (2022). Okul Öncesi Dönem Çocuklarının Oynama Eğilimlerinin Öğretmenlerinin Eğlence Eğilimleri ve Çeşitli Değişkenler Açısından Değerlendirilmesi. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: 2, 431–446. https://ajindex.com/articles/504953

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (10)

  1. Bae, B. (2012). Children and teachers as partners in communication: Focus on spacious and narrow interactional patterns. International Journal of Early Childhood, 44(1), 53-69. Doi: https://doi.org/10.1007/s13158-012-0052-3
  2. Barnett, L. A. (1998). The adaptive powers of being playful. In M. C. Duncan, G. Chick, & A. Aycock (Eds.), Play and culture studies: Diversions and divergences in fields of play (pp. 97-119).
  3. Greenwich, CT: Ablex Publishing. Barnett, L. A. (2018). The education of playful boys: class clowns in the classroom. Frontiers in Psychology, 9, 232. Doi: https://doi.org/10.3389/fpsyg.2018.00232
  4. Barnett, L. A., & Kleiber, D. A. (1982). Concomitants of playfulness in early childhood: Cognitive abilities and gender. The Journal of Genetic Psychology, 141(1), 115-127. Doi: 10.1080/00221325.1982.10533462 Bodrova, E., & Leong, D. J. (2003). The importance of being playful. Educational Leadership, 60(7), 50-53.
  5. Canaslan, B. (2018). Early childhood in-service teachers’ playfulness traits and views on playfulness (Unpublished master thesis). Middle East Technical University, Ankara.
  6. Casas, A. K. (2003). Childhood playfulness as a predictor of adult playfulness and creativity: a longitudinal study (Unpublished master thesis). Virginia State University, USA. Chang, P. J., Qian, X., & Yarnal, C. (2013). Using playfulness to cope with psychological stress: taking into account both positive and negative emotions. International Journal of Play, 2(3), 273- 296. Doi: http://dx.doi.org/10.1080/21594937.2013.855414
  7. Chang, P. J., Yarnal, C., & Chick, G. (2016). The longitudinal association between playfulness and resilience in older women engaged in the red hat society. Journal of Leisure Research, 48(3), 210-227. Doi: http://dx.doi.org/10.18666/JLR-2016-V48-I3-6256
  8. Choi, J. Y., & Shin, N. (2016). Exploring the effects of attachment security and playfulness on social competence among 4-year-old preschool children. Korean Journal of Childcare and Education, 12(2), 219-238.
  9. Choi, M. S., & Kim, J. H. (2006). The effect of playfulness on the social skills of young children: A study of gender differences. Korean Journal of Child Studies, 27(4), 103-116.
  10. Christian, K. M. (2011). The construct of playfulness: Relationships with adaptive behaviors, humor, and early play ability (Unpublished doctoral thesis). Case Western Reserve University, USA. Dodd, A. T., & Wilson, J. T. (1998). The playfulness of toddlers in adult-directed, adult-assisted, and exploratory play context