Dergiler / Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 1

Az Gören Bir Bireyde Ergoterapi Müdahale Programının Bireyin Günlük Yaşam Aktivitelerine Etkisinin İncelenmesi: Olgu Çalışması

An Investigation of the Effects of Individualized Person-Centered Occupational Therapy Intervention Program on Individual Daily Living Activities: A Case Study

Sayfa
71–76
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Tartışma: Olgumuzda el hareketleri seviyesi görmeye sahip bireyde MOHO temelli ergoterapi müdahalelerinin bireyin fonksiyonelliği ve bağımsızlığına, depresyon ve anksiyete durumuna olumlu etkisinin olduğu görülmüştür.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Genetik bir hastalık olan retinis pigmentosa nedeniyle görme azlığı olan bir bireyde, ergoterapi müdahalelerinin günlük yaşam aktivitelerinin bağımsızlığına ve depresyon-anksiyete durumuna etkisini belirlemekti.
📊
Temel Bulgular & Veri:Gereç ve Yöntem: Kişi merkezli olan bu çalışmaya ergoterapi ünitesine başvuran 46 yaşında bir kadın retinis pigmentosa hastası dahil edildi.
💡
Sonuç & Katkı:Tartışma: Olgumuzda el hareketleri seviyesi görmeye sahip bireyde MOHO temelli ergoterapi müdahalelerinin bireyin fonksiyonelliği ve bağımsızlığına, depresyon ve anksiyete durumuna olumlu etkisinin olduğu görülmüştür.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Amaç: Genetik bir hastalık olan retinis pigmentosa nedeniyle görme azlığı olan bir bireyde, ergoterapi müdahalelerinin günlük yaşam aktivitelerinin bağımsızlığına ve depresyon-anksiyete durumuna etkisini belirlemekti. Gereç ve Yöntem: Kişi merkezli olan bu çalışmaya ergoterapi ünitesine başvuran 46 yaşında bir kadın retinis pigmentosa hastası dahil edildi. Model Of Human Occupation (MOHO) doğrultusunda değerlendirme ve müdahale programı oluşturuldu. 6 ay, haftada bir gün, 45 dakikalık seanslarla, ergoterapist tarafından uygulandı. Barthel Günlük Yaşam Aktiviteleri Skalası, Lawton-Brody Enstrümental Günlük Yaşam Aktiviteleri Ölçeği, Beck Depresyon ve Anksiyete Skalası ve Berg Denge Ölçeği müdahale programı uygulaması öncesi ve sonrası uygulandı. Sonuçlar: Barthel GYA puanı 80’den 100’e, Lawton-Brody EGYA 11’den 14’e yükseldi. Beck anksiyete 34’ten 29’a ve Beck depresyon puanı 26’tan 18’e düştü. Berg denge ölçeği 33 iken 39’a artış gösterdi. Tartışma: Olgumuzda el hareketleri seviyesi görmeye sahip bireyde MOHO temelli ergoterapi müdahalelerinin bireyin fonksiyonelliği ve bağımsızlığına, depresyon ve anksiyete durumuna olumlu etkisinin olduğu görülmüştür.

Abstract

Purpose: To determine the effect of occupational therapy interventions on the independence of daily life activities and the depression-anxiety state in an individual with low vision due to retinitis pigmentosa which is a genetic disease. Materials and Method: A 46-year-old woman with retinis pigmentosa who was been admitted to the occupational therapy unit was included in this person-centered study. Evaluation and intervention program was created in line with Model of Human Occupation (MOHO). She was administered by an occupational therapist for 6 months, one day a week, with 45-minute sessions. Barthel Daily Living Activities Scale, Lawton-Brody Instrumental Activities of Daily Living Scale, Beck Depression and Anxiety Scale and Berg Balance Scale were performed before and after the intervention program. Results: Barthel ADL score increased from 80 to 100, Lawton-Broody IADL increased from 11 to 14. Beck anxiety decreased from 34 to 29 and Beck depression score decreased from 26 to 18. Berg balance score increased from 33 to 39. Conclusion: Occupational therapy interventions based on Model of Human Occupation (MOHO) have positive effects on functions, independence and depression-anxiety state in this individual whose eyesight is in hand motion detection level.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜVEN, D., CEVHER, S. (2022). Az Gören Bir Bireyde Ergoterapi Müdahale Programının Bireyin Günlük Yaşam Aktivitelerine Etkisinin İncelenmesi: Olgu Çalışması. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 1, 71–76. https://ajindex.com/articles/504532

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (15)

  1. Akı, E. & Sağ, R. (2016). Az gören çocuklarda birey merkezli eğitimin grup içi sosyal yeterliğe etkisinin incelenmesi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, 4(1), 27-34.
  2. Altunay Arslantekin, B., & Akı, E. (2016). Türkiye’deki görme engelliler ve kaynaştırma okullarında öğrenim gören görme engelli öğrencilerin yürüme becerileri ve postürün değerlendirilmesi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi, 4(3), 181-188.
  3. Aydın, A., & Dürük, K. (2003). Görsel rehabilitasyon ve görsel yardım aletleri. Turkiye Klinikleri J Ophthalmol, 12(2), 116- 120. Bakbak, B., Gedik, Ş., & Güzel, H. (2011). Az görenlere yardım cihazı uygulamaları ve klinik sonuçlarımız. Ret-Vit, 19, 246-249.
  4. Berger, S., McAteer, J., Schreier, K., & Kaldenberg, J. (2013). Occupational therapy interventions to improve leisure and social participation for older adults with low vision: a systematic review. Am J Occup Ther, 67(3), 303-311.
  5. Canan, F., & Ataoğlu, A. (2010). Anksiyete, depresyon ve problem çözme becerisi algısı üzerine düzenli sporun etkisi. Anadolu Psikiyatr Derg, 11(38), 38-43.
  6. Ceyhan, D. (2010). Makula hastalıklarında görme rehabilitasyonu. Ret-Vit, 18(4), 151-157.
  7. Chen, E. W., Fu, A. S., Chan, K., & Tsang, W. W. (2012). Balance control in very old adults with and without visual impairment. Eur J Appl Physiol, 112(5), 1631-1636.
  8. Cubie, S. H., & Kaplan, K. (1982). A case analysis method for the model of human occupation. Am J Occup Ther, 36(10), 645-656.
  9. Çelik, M. E., & Karagöz, İ. (2017). Elektrot etkileşimi ve uyartım eşiğinin azaltılmasına yönelik sonlu elemanlar yöntemi tabanlı yeni bir retina uyartım stratejisi. Gazi Üniversitesi Mühendislik-Mimarlık Fakültesi Dergisi, 32(2), 563-573.
  10. Dayanır, V., Eldem, B., İrkeç, M., & Sanaç, A. Ş. (1995). Düşük görmeye yardımcı cihaz uygulamaları ve sonuçları. Turkiye Klinikleri J Ophthalmol, 4(1), 17-20.
  11. Durak, A., & Palabıyıkoğlu, R. (1994). Beck Umutsuzluk Ölçeği geçerlilik çalışması. Kriz Dergisi, 2(2), 311-319.
  12. Graf, C. (2008). The Lawton Instrumental Activities of Daily Living Scale. Am J Nurs, 108(4), 52-62.
  13. Guven, D., Weiland, J. D., & Humayun, M. S. (2005). Retinal protezler. Ret-Vit, 13(4), 247-256.
  14. Hantal, A. Ö., Doğu, B., Büyükavcı, R., & Kuran, B. (2014). İnme Etki Ölçeği 3, 0: Türk toplumundaki inmeli hastalarda güvenilirlik ve geçerlilik çalışması. Türk Fiz Tıp Rehab Derg, 60, 106-116.
  15. Huri, M., Arslantekin, B. A., Altuntaş, O., & Akı, E. (2015). Görme keskinliği ile fonksiyonel denge arasındaki ilişkinin incelenmesi. Ergoterapi ve Re