KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 57 - Sayı: 1

Seçilmiş Karayemiş Genotiplerinin Meyve Özellikleri ile Biyokimyasal Bileşiklerin Karakterizasyonu

Ali İSLAM
Orhan KARAKAYA
Sefa GÜN
Selim KARAGÖL
Burhan ÖZTÜRK
Sayfa
105–110
Yayın Tarihi
2020-03-31
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular: Salkımda meyve sayısı 5,4-17,0 adet; meyve ağırlığı 3,6-9.5 g ve SÇKM içeriği 18,4-23.5 arasında tespit edilmiştir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Amaç: Bu çalışma Karadeniz bölgesinden seçilmiş bazı karayemiş genotiplerinin meyve özellikleri ile biyokimyasal bileşik içeriklerini belirlemek amacıyla Ordu Üniversitesi Ziraat Fakültesi Bahçe Bitkileri Araştırma ve Uygulama arazisinde yürütülmüştür.
📊
Temel Bulgular & Veri:Materyal ve Metot: Çalışmada 7 farklı karayemiş genotipi incelenmiştir.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular: Salkımda meyve sayısı 5,4-17,0 adet; meyve ağırlığı 3,6-9.5 g ve SÇKM içeriği 18,4-23.5 arasında tespit edilmiştir.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:17,0 adet
⚙️Değişkenler:Laurocerasus officinalis Roemer · pomology · fenolik

Özet

Amaç: Bu çalışma Karadeniz bölgesinden seçilmiş bazı karayemiş genotiplerinin meyve özellikleri ile biyokimyasal bileşik içeriklerini belirlemek amacıyla Ordu Üniversitesi Ziraat Fakültesi Bahçe Bitkileri Araştırma ve Uygulama arazisinde yürütülmüştür. Materyal ve Metot: Çalışmada 7 farklı karayemiş genotipi incelenmiştir. Araştırmada; karayemişin salkımdaki meyve sayısı, meyve ağırlığı, meyve eti/ çekirdek oranı, SÇKM, meyve tadı, meyve etinin çekirdekten ayrılması, biyokimyasal olarak; toplam fenolik, toplam flavonoid ve antioksidan aktivitesi özellikleri incelenmiştir. Bulgular: Salkımda meyve sayısı 5,4-17,0 adet; meyve ağırlığı 3,6-9.5 g ve SÇKM içeriği 18,4-23.5 arasında tespit edilmiştir. En yüksek toplam fenolik, flavonoid içeriği ve antioksidan aktivitesi (FRAP ve DPPH) R- 27 genotipinde ölçülmüştür. Sonuç: Araştırma sonuçları değerlendirildiğinde salkımdaki meyve sayısı, meyve tadı ve biyokimyasal içerik bakımından R- 27 genotipi öne çıkmıştır. Ayrıca karayemiş meyvelerinin ayrı bir damak tadına sahip olduğu söylenebilir.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

İSLAM, A., KARAKAYA, O., GÜN, S., KARAGÖL, S., ÖZTÜRK, B. (2020). Seçilmiş Karayemiş Genotiplerinin Meyve Özellikleri ile Biyokimyasal Bileşiklerin Karakterizasyonu. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, Cilt: 57 - Sayı: 1, 105–110. https://ajindex.com/articles/50186

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Ağaoğlu, Y.S., Çelik, H., Çelik, M., Fidan, Y., Gülşen, Y., Günay, A., Halloran, N., Köksal, A.İ., ve Yanmaz, R., 1997. Genel Bahçe Bitkileri. T.C. A.Ü.Z.F. Eğitim, Araştırma ve Geliştirme Vakfı Yayınları No: 4, Ankara.
  2. Akbulut, M., Macit, İ., Ercisli, S., Koç, A., 2007. Evaluation of 28 cherry laurel (Laurocerasus officinalis) genotypes in the Black Sea region, Turkey. New Zealand Journal of Crop and Horticultural Science,, Vol. 35: 463–465
  3. Ayaz, FA., Kadioglu, A., Reunanen, M., Var, M. 1997. Phenolic acid andfatty acid composition in the fruits of Laurocerasus officinalis Roem. and its cultivars. J. Food Comp. Anal. 10: 350-357.
  4. Benzie, IF., Strain, JJ., 1996. The ferric reducing ability of plasma (FRAP) as a measure of “antioxidant power”: the FRAP assay. Analytical biochemistry, 239(1), 70-76.
  5. Beyhan, Ö., Elmastas, M., Gedikli, F., 2010. Total phenolic compounds and antioxidant capacity of leaf, dry fruit and fresh fruit of feijoa (Acca sellowiana, Myrtaceae). Journal of Medicinal Plants Research, 4(11), 1065-1072.
  6. Bostan, SZ., İslam, A., 2003. Trabzon'da Yetiştirilen Mahalli Karayemiş (Prunus laurocerasus L.) Tiplerinin Pomolojik ve Fenolojik Özellikleri. OMÜ Ziraat Fakültesi Dergisi, 18(1): 27-31.
  7. Bostan, SZ., 2001. Pomological Traits of “Su” Cherry Laurel. Journal American Pomological Society, 55(4):215-217.
  8. Çelik, H., İslam, A., Kalkışım, Ö., 2015. Effect of cutting time and IBA application on rooting of edible cherry laurel (Prunus laurocerasus cv. 'Kiraz') cuttings. Anadolu Tarım Bilimleri Dergisi, 30(3): 215 - 220 Demirtas, I., Gecibesler, IH., Yaglioglu, AS., 2013. Antiproliferative activities of isolated flavone glycosides and fatty acids from Stachys byzantina. Phytochemistry letters, 6(2), 209-214.
  9. Doğru, İ., 2014. TİP 2 Diyabet Oluşturulmuş Sıçanlarda Prunus laurocerasus (Karayemiş)’un Oksidan-Antioksidan Sistemler Üzerine Etkisi. Uludağ Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Yüksek lisans tezi, Bursa. Eroğul, D., Hepaksoy, S., 2013. Bazı İdris (Prunus mahaleb L.) genotiplerinin fenolojik ve pomolojik özellikleri üzerine araştırmalar. Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 50(3):261-266.
  10. Eser, M., 2011. "Laurocerasus officinalis Roemer" bitkisi meyvalarının streptozotocin ile diyabet oluşturulmuş sıçanlarda pankreas adacıkları üzerindeki antidiyabetik etkisinin araştırılması. İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Yüksek lisans tezi. İstanbul.
  11. Eser, M., Şentürkoğlu, S., Tunçdemir, M., Balcı, H., Karaca, Ç., Uslu, E., Atıkeren, P.