Dergiler / Ekoloji / 2005 / Cilt: 15 - Sayı: 57

Kurtçalı Tepe (Balıkesir) ağaçlandırma sahasında vejetasyonunun süksesyonel değişimi ve floristik gözlemler

Floristic observations on the successional change of the vegitation at Krutçali Hill reforestation area, Balıkesir

Dergi
Ekoloji
Sayfa
17–28
Yayın Tarihi
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu saha gelecekte de korunmalı ve şehir sakinleri için doğal bir laboratuar olarak kullanılmalıdır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Balıkesir şehrinin batı kenarında bulunan Kurtçalı Tepe (485 m), bitki örtüsü üzerindeki negatif ve pozitif yönlü beşeri etkilerle, doğal şartların bunlara karşı tepkilerinin kısa bir zaman dilimi içinde izlenebildiği bir mekân olması, bitki coğrafyası bakımından bazı ilginç sonuçlar ortaya çıkarmaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Klimatik ve floristik analizlere göre yarı-nemli meşe ormanları (Quercus) olması gereken vejetasyon, beşeri etkilerle çalı formasyonu haline dönüşmüştür.
💡
Sonuç & Katkı:Bu saha gelecekte de korunmalı ve şehir sakinleri için doğal bir laboratuar olarak kullanılmalıdır.
🔬Tür:Laboratuvar & Saha Deneyi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Balıkesir şehrinin batı kenarında bulunan Kurtçalı Tepe (485 m), bitki örtüsü üzerindeki negatif ve pozitif yönlü beşeri etkilerle, doğal şartların bunlara karşı tepkilerinin kısa bir zaman dilimi içinde izlenebildiği bir mekân olması, bitki coğrafyası bakımından bazı ilginç sonuçlar ortaya çıkarmaktadır. Klimatik ve floristik analizlere göre yarı-nemli meşe ormanları (Quercus) olması gereken vejetasyon, beşeri etkilerle çalı formasyonu haline dönüşmüştür. Bu aşamada başlayan ağaçlandırma ve koruma faaliyetleri mekân vejetasyonunun rejenerasyonuna yol açmaya başlamıştır. Bu süreç, topluluk ve tür zenginleşmesi halinde kendini göstermiştir. Makalede halihazır bitki örtüsü önce ağaç, çalı ve ot toplulukları olarak formasyon grupları halinde ele alınmış ve bu grupların karakteristik türleri üzerine dikkat çekilmiştir. Otsu türlerde ise ayrıntıya gidilerek bir takım hayat formu tipleri (terofit, geofıt, hemikriptofit gibi) ayırt edilmiştir. Saptanan 165 vasküler türün (43 familya içine dağılmış olan 7 ağaç, 23 çalı, 135 ot türü) yanı sıra, örtü manzarasındaki değişimler tepenin bitki örtüsü ilginçliğini daha da arttırmaktadır. Tür listesinin, alanların, hayat formlarının ve vejetasyon devrelerinin bir tablo halinde verilmiş olduğu makalenin amacı tepenin bitki örtüsünde kısa zaman zarfında meydana gelmiş olan her iki yönlü değişimi gözler önüne sermek, saptanan türlere ve floristik zenginliğe dikkati çekmektir. Bu saha gelecekte de korunmalı ve şehir sakinleri için doğal bir laboratuar olarak kullanılmalıdır.

Abstract

This study deals with Kurtçali hill (485 m) which is located to the western edge of the city of Balikesir urban area. Interesting observations can be done on the research area since a number of positive and negative human impacts and natural response to these impacts can be detected in a short time span. If the human impact had not been present, the natural vegetation would have been sub-humid oak (Quercus) forest. However, long-persisted anthropogenic factors turned the natural vegetation into bush formation. Nature protection and afforesting efforts by the government agencies regenerated the vegetation cover. As a result, the local vegetation groups and species have enriched in the area. This article deals with the vegetation formation of the area as tree, bush, and herbs and pays particular emphasis on the characteristic species of these broad groups. Some life form types' were determined for herbaceous species (therophyt, geophyt, . hemicryptophyt etc.). In such a small area 165 species belonging to 43 families (7 tree, 23 bush and 135 herbal species) were determined. Beside this diversity, changes in the vegetation cover in a short period of time make the area interesting. The article presents lists of species with their distribution areas, life forms and vegetation periods. The research hopes to demonstrate the positive and negative vegetation cover changes in such a short time period and pay attention to determined species and richness. It is suggested that this area should be pre'served and used as a natural laboratory for city residents.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

SÖNMEZ, S. (2022). Kurtçalı Tepe (Balıkesir) ağaçlandırma sahasında vejetasyonunun süksesyonel değişimi ve floristik gözlemler. Ekoloji, Cilt: 15 - Sayı: 57, 17–28. https://ajindex.com/articles/499329

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (20)

  1. Anonymous (1972) Balıkesir İli Toprak Kaynakları Envanter Raporu (1/100 000 ölçekli harita eki ile). Köyişleri Bakanlığı Topraksu Genel Müdürlüğü Raporlar Serisi 22, Ankara.
  2. Anonymous (1985) Kurtçalı Tepe Milli Egemenlik Ormanı Ağaçlandırma Raporu. Balıkesir Orman Bölge Müdürlüğü Arşivi, Balıkesir. Altın M (1992) Çayır-Mera Islahı. Trakya Üniv. Tekirdağ Ziraat Fak. Yay. No: 152, Tekirdağ. Atalay İ (1982) Toprak Coğrafyası. Ege Üniv. Sosyal Bilimler Fak. Yay. No: 8, İzmir.
  3. Atalay İ (1983) Türkiye Vejetasyon Coğrafyasına Giriş. Ege Üniv. Edebiyat Fak. Yay. No: 19, İzmir. Atalay İ ( 1994) Türkiye Vejetasyon Coğrafyası. Ege Üniv. Basımevi, İzmir.
  4. Atalay İ (2002) Türkiye'nin Ekolojik Bölgeleri (Ecoregions of Turkey). Orman Bakanlığı Yay. No: 163, META Basımevi, İzmir.
  5. Atalay İ (2004) Doğa Bilimleri Sözlüğü. META Basım Matbaacılık Hizmetleri, İzmir.
  6. Aytuğ B, Kutluk H (2004 ) Plants of Turkey (Grid by Grid Bl İzmir,
  7. Manisa, Balıkesir, Çanakkale). Birlik Ofset Yayıncılık, Eskişehir. Baytop A (1977) Farmasötik Botanik. İstanbul Üniv. Eczacılık Fak. Yay. No: 2311, İstanbul.
  8. Baytop T (1994) Türkçe Bitki Adları Sözlüğü. Türk Dil Kurumu Yay. No: 578, Ankara.
  9. Birand H (1996) Alıç Ağacı ile Sohbetler. Tübitak Yay, Ankara.
  10. Çepel N (1982) Ekoloji Terimleri Sözlüğü. İstanbul Üniv. Orman Fak. Yay. No: 324, İstanbul. Davis PH (1965-1988) Flora of Turkey and Aegean Islands (Vol. I-BQ. Edinburgh Univ. Press,
  11. Edinburgh. Davis PH (1988) Flora of Turkey and Aegean Islands (Vol. X, Supplement) Edinburgh Univ. Press,
  12. Edinburgh. Davis P H (2000) Flora of Turkey and Aegean Islands (Vol. XI, Supplement 2) Edinburgh Univ. Press,
  13. Edinburgh. Doğan S, Özen F (1999) Değirmenboğazı (Balıkesir ) ve Çevresinin Florası. Ot Sistematik Botanik Dergisi 6, 1, 17-38.
  14. Dönmez Y (1985) Bitki Coğrafyası. İstanbul Üniv. Coğrafya Enst. Yay. No:3213, İstanbul.
  15. Erinç S (1967) Vejetasyon Coğrafyası. Sermet Yayınevi,
  16. İstanbul.
  17. Erinç S (1969) Klimatoloji ve Metodları (Genişletilmiş 2. baskı), İstanbul Üniv. Coğrafya Enst. Yay. No: 35, İstanbul.
  18. Gençkan MS (1970) Ege Bölgesi Kıyı Şeridi Tabii Meralarının Baklagil Vejetasyonu Üzerinde Araştırmalar. Ege Üniv. Ziraat Fak. Yay. No: 114, İzmir.
  19. Günal N (1997) Türkiyede Başlıca Ağaç Türlerinin Coğrafi Yayılışları Ekolojik ve Floristik Özellikleri. Çantay Kitabevi, İstanbul. Güngördü M (1993 ) Güney Marmara Bölümünün (Batı Kesimi) Bitki Coğrafyası. Doçentlik Tezi, İstanbul Üniversitesi Coğrafya Bölümü, İstanbul.
  20. Güngördü M (1999) Marmara Bölgesinin Bitki Coğrafyası. İ